inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
Hallo allemaal,
Juist opgestaan, na een nachtje zonder te veel muggen.
Zie hieronder wat wij daar allemaal voor gebruiken.
Ontbijt op het terras op het groene bankje.
Wat brood – zeer lekker brood trouwens, wellicht een erfenis van de Fransen – een beetje guyave jam, een glaasje guyavesap en een banaan. Meer moet dat niet zijn, terwijl wij kijken naar de colibri’s in de planten. Maar onmogelijk om deze snelle vogeltjes te fotograferen.
Nog even boodschappen doen in een lokale supermarkt, waar het opvalt dat heel veel groenten en fruit geimporteerd worden. Dat is ook het geval met rijst, die bij elke maaltijd geserveerd wordt, maar lokaal niet gekweekt wordt.
Eerst de boodschappen afzetten bij Rosan & Christine en dan voor de apéritief naar Pierre Moustache (echte naam), die wij al 10 jaar niet meer gezien hebben.
Lunch volgt in een restaurant tegen het strand. Wij hebben te lang zitten kletsen, er is nog enkel wat langoust over – wat voor niemand een probleem is …
Vanmorgen onze vrienden teruggezien. Tijd om samen wat boodschappen te doen.
Rosan wilde vis kopen. Maar niets meer te koop in Port Louis – dus doorgereden naar Le Moule.
De visboer verkoopt hier enkel vis. De vis kuisen is een aparte bezigheid. We kochten een soort red snapper uit de diepzee (200 m). De viskuisers gebruiken erg veel water en werken snel en proper. Gutten en ontschubben zijn hier tot kunst verheven. Voor het ontschubben gebruiken ze kroonkurken genageld op een plankje. Zeer efficiënt!
gewoon foto’s van opvallende zaken links en rechts van de weg
Point-a-Pitre is een belangrijke haven met containerkaai en al. Een paar grote jongens
Tussen Martinique en Guadeloupe ligt nog een (ei)land. Het was een Britse kolonie, maar zoals veel van de Caraïbische eilanden wisselde het meermaals van eigenaar. Net als in Saint-Lucia (bezuiden Martinique) is Engels de voertaal maar zijn de voornamen meestal Frans. Ze spreken er uiteraard ook Kweyol (Creools): een taal met elementen uit Engels en Frans, maar dikwijls met de grammatica van Afrikaanse talen.
We geraakten aan de klap met een Dominicaan. Op mijn vraag waarvan Dominica vooral leefde was het antwoord “citizenship by investment”. Je ‘koopt’ een paspoort door te investeren in projecten op het eiland. Zelfs een diplomatiek paspoort behoort tot de mogelijkheden.
Er wonen maar 72000 mensen op het eiland en er is weinig landbouw omdat er maar weinig vlak land is. M.a.w. veel ongerepte natuur. Er wordt nu ingezet op eco-toerisme, wat waarschijnlijk de enige optie is.
Een selectie van wat we tegenkwamen
De dag voordien reden we met de (witte) huurauto naar het noorden van het eiland. Nu voeren we hetzelfde traject, maar ‘van de andere kant’.
De fastboat ( een catamaran) is niet goedkoop, maar is wel best spectaculair. Opgepast: omdat we ook stopten in Dominica, wat buiten de EU ligt, moesten we bij het inschepen ook onze reispassen tonen: gelukkig had J die meegenomen …
Zoals in België, om 5:00 am opgestaan om de 9:15 am Perle des Iles naar Guadeloupe te nemen. Geloof het of niet, maar om 6:30 am zaten wij al in de file, richting luchthaven, waar wij de huurauto moesten afzetten.
Over auto’s gesproken – Martinique is het eiland met de meeste witte huurauto’s ter wereld – op de parking van ons klein hotelletje, stonden er 6 witte auto’s en 1 vuurrode. Over het algemeen zijn het ook Polo’s.