inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
De thuisrit heeft wat langer als voorzien geduurd. Rond Lille (euh, Rijsel) wel een uurtje file. En laat ons jullie vertellen, Google Maps of Waze hebben niet geholpen.
Als troost zijn we maar in De Spieghel sliptongetjes en filet americain gaan eten.
We zijn weer thuis 🙂
Rond 10:00 a.m. zijn wij vertrokken
langs uitgestrekte bossen en weidse velden.
En wat zeggen jullie hiervan?
Een ware Hopper
Op onze laatste avond even oefenen met de drone. Noch de jack russell noch de paarden schrokken er van op.
Zalig toch, stress-loze mensen en dieren!
We gingen simpel lunchen in Semur-en-Auxois, weer een van die middeleeuwse stadjes waar Bourgondië zo rijk aan is. De vesting vertoont wel een heel erg grote barst in de toren links.
Na de abdij van Clervaux is die van Fontenay ook erg indrukwekkend. Gebouwd in de 12de eeuw, diep weggestoken in de vallei, was het een belangrijk centrum van monastiek, maar ook van kunst en wetenschap. Ze vonden daar een hydraulische hamer uit; en dat mag je letterlijk lezen. Een zware hamer op waterkracht.
in de 14de eeuw plunderden de Engelsen het klooster en de Franse revolutie was ook geen leuk moment. De abdij werd verlaten en werd een papierfabriek. in 1906 kocht een familielid van de toenmalige eigenaars de abdij en herstelde die weer in de volle glorie. Nu is het een van de belangrijkste items op de UNESCO lijst van werelderfgoed.
Met Michel en twee Franse gasten even een toertje gemaakt rond het domein (16 HA!) met een tweespan. De hele procedure: paarden borstelen, inspannen, toertje doen, wassen en terug op de wei zetten.
Wie herinnert zich niet Vercingétorix en de slag van Alesia uit de boeken van Astérix?
Wel nu, Alesia ligt op een paar kilometer van Souhey, bij het plaatsje Alisé-Sainte-Reine Met een enorm standbeeld van Vercingétorix op een heuvel dat uitkijkt over het slagveld.
Het beeld werd geplaatst in opdracht van Napoléon III.
Indrukwekkend is ook het museum – al is het maar om architectonische redenen.
Een mens wordt lui. Je zou het wel worden in zo’n leuke kamer.
Gisteren was het boodschappen dag. Chablis kopen in Chichée, bij Jacquinot, de wijnboer die van oudsher aan de Franse familie levert; époisses kaas bij Berthaut in (waar anders) Epoisses, en nog wat doosjes met bonbons Flavigny à la violette.
Als de zon gezakt is en de nacht op zijn blauwst is, is het tijd om nog even te mijmeren over onze eerste dag vakantie.
Michel raadt ons aan Flavigny-sur-Ozerain te bezoeken, waar wij met Nicht Irene en Neef Kees (van de Moulin de Vaupranges – zie verder in onze blog) afspreken voor de lunch.
Een paar kms na Souhey kruisen wij de Canal de Bourgogne. Op de brug zien wij aan de ene kant een schattig huisje met een sluis en aan de andere kant een visser wiens familie de pick-nick uitzet.
Flavigny ligt op een heuvel en is vooral gekend voor haar snoepjes Les Anis de Flavigny, anijszaadjes met een suikerlaagje. Het begon allemaal met Julius Caesar, die anijs aan zijn zieke soldaten gaf om aan te sterken.
Het dorpje van 350 inwoners is bij filmliefhebbers ook gekend van de film Chocolat.
Op een paar kms van Souhey, staat midden tussen de velden, een gedenkteken voor de gesneuvelden in de Maquis. Het opschrift doet mij huiveren. De moord op 23 jonge verzetsstrijders in 1944 door “les barbares hitleriens” laat niet veel aan de verbeelding over.
Juist na Troyes gaan we de A26 (aka Autoroute des Anglais) af en rijden wij op “départementales” en “nationales” nog een uurtje verder naar Souhey. Onderweg komen wij Les Riceys tegen …
… de abdij van MOLesme (!!) en een echt ridderkasteel in Montbard. En zo komen wij ook langs Champ d’Oiseau – daar wil je toch gewoon wonen, nee?