De Ruines van Villers-la-Ville

De Abdij van Villers was vaak een schooluitstap.
Het was decennia geleden, dus daar gingen we dan, knapzak incluis.

Onderweg kwamen we langs de Leeuw van Waterloo.
Het blijft komisch dat heel wat Fransen niet van het bestaan van dit wel indrukwekkend beeld op de hoogte zijn.

Nee, we zijn er niet opgeklommen, maar vonden het wel de moeite waard om er even te stoppen en een fotootje van te trekken.

Hoe dieper je Wallonië intrekt, hoe wijdser het landschap.

Inclusief velden met voren, waar je (enfin, ik toch) uren naar kan kijken. Zenvelden dus 🙂

En tenslotte, de Abdij

Waar wij indertijd niet opgelet hebben, is dat de tuinen door een treinspoor worden doorgekruist en dus ontsierd.

Weird, vooral als je verderop tot een Sentier Meditatif wordt uitgenodigd.

Mechelen en de Kinderen van de Renaissance

In het Hof van Busleyden loopt er een kleine maar fijne tentoonstelling rond de kinderen van de Habsburgers en de Bourgondiërs en hun opvoeding. Er staan curieuze dingen zoals het harnas van Keizer Karel toen hij nog een tiener was, maar ook bijzondere schilderijen die met ‘diplomatieke valies’ Europa rondtoerden om de juiste huwelijken te kunnen afsluiten. Zo slaagden de Habsburgers er in om zowat gans Europa te verenigen.

Het moment ook om even wat in Mechelen rond te lopen. De Rombouts kathedraal, het Groen Waterke …

Vakantie is …

… nietsdoen, zappen en een filmpje terugvinden van Arno, die garnaalkroketten klaarmaakt.
https://radio1.be/uit-de-oude-doos-arno-maakt-garnaalkroketten. Zaalig.

Afrika Museum, Tervuren. Deel 2

Het museum staat vol interessante zaken, gaande van geschiedenis, cultuur, geografie tot prachtig videomateriaal over de maatschappij. Echt goed gedaan. Er is ook plaats voor opmerkelijke kunst. Zo staan er twee houten beelden, gekapt uit één enorm blok hout:

Muziek mag ook niet ontbreken. Er is een apart zaaltje met dansvloer waar je diverse soorten Congolese muziek kan laten spelen met bijbehorend groot videoscherm waar dansers de pasjes voordoen. In die zaal hangen ook de bio’s van beroemde Congolese muzikanten. Daar kwamen we een oude bekende tegen: Dizzy Mandjeku, de bejaarde gitarist die ooit bij ons op Hoorndol optrad samen met Rey Cabrera in een combinatie die we de naam Santiago de Congo gaven.

Dizzy was ook te zien in de fantastische Canvas reeks: De Kinderen van de Kolonie

Afrika museum Tervuren

Zaterdag:
Het is al een tijdje geleden dat we in Congo waren, het is al een tijdje dat we Congolese muzikanten zagen, het is al een tijdje … Dus gingen we naar dichtstbijzijnde stuk Congo: het vernieuwde Museum voor Midden-Afrika in Tervuren.

De vernieuwing is erg geslaagd en de controverse rond onze koloniën werd niet geschuwd. Bij het binnenkomen al, valt het onderstaande schilderij op. Een van de eerste zalen staat vol met beelden – op een kluitje bij elkaar – die geen mooie plaats kregen.

Freddy Tsimba toont er nu zijn werk in een retrospectieve. Hij is een opmerkelijke smid die beelden maakt van allerhande ‘oud ijzer’: oude sleutels, lepels, vorken en zelfs kanonkogels. Confronterend – zoals die met de kogels hieronder – of triest poëtisch zoals het koppel met kind, dat door de tralies gezoogd wordt.

Acqua Scivolo – kruis (Beaufort 2003) – Koksijde

Wat een rare naam voor dit werk: waterglijbaan. Het is gebaseerd op het grondplan van de nabijgelegen ruïnes van de Duinenabdij. Ze hebben dat rechtop gezet en er dan die opmerkelijke naam aan gegeven.
Dertig jaar geleden woonde ik een korte tijd in “Baaltje” (Sint-Idesbald, deelgemeente van Koksijde).

Wim Delvoye

We reizen verder.

Wij slaan af bij de Rotonde in Westende.
Ik heb dit altijd een speciaal gebouw gevonden, maar mijn interesse werd nog meer aangewakkerd door de desbetreffende PVs die ik jaren geleden voor een lokale syndicus moest opmaken & vertalen.

En opeens zien we, een beetje verder, richting Middelkerke, 2 werken van Wim Delvoye

We genieten van het kunstwerk en evenzeer van het commentaar van 3 Antwerpse dames.

De Spuikom

Aan de overkant van de Koninklijke Baan, is er – grenzend aan “den OPEX”, je weet wel de Ostend Port Extension – de Spuikom . We wilden zien hoe het met de Oesterput met Oostendse platte oesters gesteld is.

Je kan er uren blijven zitten, kijken naar de meeuwen …

Dubai aan de Noordzee

We rijden langs de duinen tussen Den Haan en Bredene naar Oostende.

Shock & Awe:
Aan de rechterkant aan Fort Napoleon rond de Hendrik Baelskaai een totaal nieuwe wijk met voor ons het beste Italiaanse restaurant, waar één van de zonen nog gewerkt heeft: de Marina.

Weer op Reis

Hoe zo, zien wij jullie denken.
Tsss – we gaan in eigen land flaneren.

We zijn afgelopen vrijdag begonnen.
De eerste trip is van Knokke tot St Idesbald.

Eerste stop: de sluis in Zeebrugge