De Abdij van Villers was vaak een schooluitstap.
Het was decennia geleden, dus daar gingen we dan, knapzak incluis.
Onderweg kwamen we langs de Leeuw van Waterloo.
Het blijft komisch dat heel wat Fransen niet van het bestaan van dit wel indrukwekkend beeld op de hoogte zijn.

Nee, we zijn er niet opgeklommen, maar vonden het wel de moeite waard om er even te stoppen en een fotootje van te trekken.

Hoe dieper je Wallonië intrekt, hoe wijdser het landschap.

Inclusief velden met voren, waar je (enfin, ik toch) uren naar kan kijken. Zenvelden dus 🙂
En tenslotte, de Abdij
Waar wij indertijd niet opgelet hebben, is dat de tuinen door een treinspoor worden doorgekruist en dus ontsierd.

Weird, vooral als je verderop tot een Sentier Meditatif wordt uitgenodigd.

























