inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
Net om de hoek van het postgebouw ligt het scheepvaartmuseum. Weinig bekend en dus weinig buitenlandse bezoekers. Natuurlijk veel over de gloriejaren van de Spaanse Armada, maar ook de verliezen (Trafalgar) en het recentere verleden komen aan bod. Erg veel maquettes in alle formaten. Kaarten van ontdekkingsreizen.
Ons vielen de Maleisische oorlogsprauw op en de Chinese bloemenboot. Deze laatste boot is eigenlijk geen vaartuig, maar een soort theehuis dat idyllisch op een meer/vijver drijft.
Op de plaza de Cibeles staat het monumentale gebouw van Los Correos, de centrale post. Er loopt tot februari een mooie overzichtstentoonstelling van Monet, met veel werken uit de Marmottan collectie, veel (technische) uitleg met foto’s en filmpjes.
Bij het binnenkomen word je al meteen ondergedompeld in een spiegelzaal.
Ondanks zijn geliefde Giverny, reisde Monet graag rond. London – dat weten we – maar ook Scandinavië en Nederland
Iedere zondag wordt de anders drukke Paseo del Prado in één richting afgesloten voor het gemotorizeerd verkeer. Plots nemen wandelaars en lopers tot 4:00 p.m. de dubbele baan over. Deze zondag was er nog iets bijzonders: we zagen veel mensen met honden en rugnummers van een “perroton”. Perro is hond in het Spaans, dus een hondenmarathon.
Je zou het niet denken, maar de beste vismarkt in Spanje is in Madrid. Net zoals je in Frankrijk de vroegmarkt hebt in Rungis, ten noorden van Parijs.
Anyway, we zagen een leuk visrestaurant op wandelafstand van de berbertent van de tapijthandelaar en stapten er binnen.
Terwijl een groepje Belgen in een gedeelte van het restaurant een paella kookles kreeg, kwam een jongedame ons aan de andere kant liefdevol de “vangst van de dag” voorstellen. En echt, ze liet ons garnaal per garnaal zien, stelde ons de kreeft voor, die energiek uit de pan “sprong”, venusschepjes – enfin, te veel om op te noemen.
Het werden wat garnalen, oesters en een groene salade.
Als je ooit (weer) eens in Madrid bent, bekijk dan zeker de menukaart van dit restaurant: La Lonja del Mar.
Helemaal niet de bedoeling om hier een Marrokkaans tapijt te kopen … Maar we vielen op een Berber tapijt … Na een lange discussie en een grondige reflectie wat onze toekomstige erfgenamen er van zouden vinden besloten we het te kopen….
Om uiteindelijk een ander te kopen dat kwalitatief beter was …. Het werd netjes ingepakt. Benieuwd wat Iberia er van gaat vinden maandag!
kwestie van proporties … hebben we de verkoper naar een nabije winkel van varkensham gesleept waar ze voor 1 ham meer vroegen dan zijn tapijt kostte: 765 EUR voor 1 ham!
Uit dankbaarheid voor de hulp bij de bouw van de Aswan dam schonk Egypte deze tempel om te herbouwen in Madrid. Curieus … maar op een mooie plek met een uitzicht over het paleis en de stad. Alhoewel Madrid officieel geen stad is … maar Villa y Corte, dorp en koninklijk hof. Toledo was voordien de hoofdstad ….
Vorige maand bezochten we bij Sevilla de privé kerk van de familie Tellez-Giron, beter bekend als de hertogen van Osuna (zie ons reisje in de blogs van vorige maand). Deze familie was puissant rijk en kon dus vlotjes een familieportret door Goya laten borstelen … Nu terug te vinden in het Prado, Zaal 36,
De man kreeg een straat naar hem genoemd. Hij blijkt een hoogleraar Romeins recht te zijn geweest. Hij werd begin vorige eeuw in Granada geboren maar had Belgische roots; zijn vader was een Belgisch ingenieur uit Dendermonde.
Volgende halte: Madrid in oktober!