going pala

Er loopt een prachtige tentoonstelling over textiel in het oude Iran. Nooit zoveel kostbare stukken in zijde gezien, van tapijten tot kledij.

En verder juwelen en gebruiksvoorwerpen van de Molukken tot Spanje.
Alles van indrukwekkende kwaliteit en breedte van invalshoek.
Er waren zelfs Parijse modeontwerpen die duidelijk een Oosters tintje hadden.

Je mag stellen dat de vaste collectie enerzijds de geschiedenis van de Islam in kunst van het begin tot 15de eeuw in Spanje behandelt en anderzijds kunst groepeert rond een thema: kalligrafie, juwelen, wapenuitrusting, ceramiek, geografie, etc.

3 potten voor medicijnen: van Damascus tot Valencia.

Juxtapositie is altijd leuk: oud en nieuw naast elkaar.

Indrukwekkend museum. Het begint al met de architectuur … Er is duidelijk over elk detail nagedacht. En het mocht duidelijk ook wat kosten.
De monumentale trappenhal met uitzicht op de baai is indrukwekkend. De foto’s doen het geen recht aan.

Ik begreep er geen snars van:
gisteren een drukke straat met veel op- en afrijden en wat opstoppingen – vandaag na 9:00 a.m. nog steeds geen verkeer. Het had iets van een Hopper-schilderij – het deed denken aan COVID-tijden.

Wij waren vergeten dat het al vrijdag was en dat het weekend hier natuurlijk op vrijdag begint!!!

Gezien dat het personeel hier niet durft tegen te spreken, stuurden ze ons op weg naar het Museum voor Islamitische Kunst, dat natuurlijk gesloten was.

Maar geen zorgen: deze middag is alles weer open en doen we de geplande visites, inclusief een souk (en neen, we kopen hoogstens wat kruiden; geen tapijt :-))