inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
nog wat fotootjes, gemaakt in Tuhaha, het dorp van onze grootouders.
Schoolmeisjes op terugweg (school is hier van 7:00 a.m. tot 12:00 p.m. of van 10:00 a.m. tot 3:00 p.m.).
Een bord verse vis – een soort tonijn.
Een kom vruchtjes, die qua smaak lijken op litchees.
’s Morgens schelpjes en stukjes losse (uiteraard afgestorven) koraal zoeken en wat zwemmen.
Blij dat wij waterschoenen mee hebben, want de stukken rots en koraal zijn best scherp.
Daarna opdrogen en het strand verkennen.
Het begin van een nieuw stuk mangrove ….
Misschien is de zee wat wilder in het regenseizoen, er spoelt hier namelijk van alles aan. Gelukkig niet te veel plastic, maar best wel stukken hout en zelfs een hele boomstam.
’s Middags worden wij door nichtjes en hun kinderen opgehaald en krijgen wij met een busje (de chauffeur is ook familie) een rondleiding op het eiland
Fort Duurstede, wat er nog behoorlijk goed onderhouden uitziet.
en als kers op de taart: Putih Lessi, een ondergrondse bron, dicht bij het hotel.
Compleet met stalactieten en stalagmieten.
Er vliegen, kruipen en wandelen hier andere soorten rond dan bij ons. Een kleine selectie:
Is het Boris the Spider (The Who) of Sebastiaan de spin (Annie M.G. Schmidt) ?
Die zwaluwen vlogen de hele tijd nuttig te wezen en mugjes uit de lucht te plukken. We hadden inderdaad geen muggen op het eiland.
En dan – na een uurtje rijden – zijn wij er: Putih Lessi Indah.
Het hotelletje gerund door Azis, een fantastisch sympathieke man.
Het is allemaal weer veranderd.
Eerst waren er de onrusten in 2002, waardoor Azis alles moest sluiten en het jaren heeft geduurd voordat de Molukken weer veilig waren (ze staan trouwens nog steeds niet goed aangeschreven) en dan was er Covid. Azis zat toen in Ambon en kon het hier niet onder controle houden. Dit keer zorgden de termieten dat Azis alles weer moest heropbouwen.
Het is nog gezelliger geworden.
We hebben onszelf verwend met een executive class ticket, waardoor wij pal achter de brug zitten.
En dan is het een uurtje varen, langs Haruku, Pulau Molana en aan bakboord Seram, maar daarover later meer.
Er wordt rijkhalzend naar Saparua uitgekeken ….
Om het met de Ambonse woorden van mijn oudste tante te zeggen: Johan’s eieren gaan naar huis. Het is komisch gezegd, maar mijn vader’s ‘kroost’ is hier wel wat emotioneel over.
Voor zijn achterkleindochter is het de eerste keer (het is allemaal nieuw voor dit stadskind 😊), voor de kleinzoon is het 33 jaar geleden en voor mij, de dochter, is het wel speciaal om met 3 generaties naar het eiland van mijn vader terug te keren.
Maar eerst de ferry nemen vanuit Tulehu.
Het is een komen en gaan van mensen met al twee boten sinds 8 uur naar diverse eilanden.
Ik belde zojuist naar Ambon om een pick up te regelen bij aankomst in de luchthaven en ik geef mijn naam op en kijk, niemand die vraagt om het te herhalen. Thuis 🙂
Bye bye Ambon. Of in het Ambonees: “amatoo”.
We vliegen met Garuda naar Manado via Ternate. Het eerste deel doen we met een ATR72-600 een turboprop toestel. Een paar weken geleden crashte een dergelijk vliegtuig in de buurt van Isfahan, Iran. Aaaarggghhhh!
Het tweede deel legden we af met een CRJ1000, een jet voor regionale vluchten van Bombardier. Ook leuk, maar vliegt een stuk hoger van de ATR72 en dus minder interessant voor de foto’s.
… met een laatste blik op Saparua.
Saparua, meer bepaald Tuhaha, is en zal altijd thuis zijn voor mijn/onze Indonesische kant. Maar thuis is voor mij, de jongens en de kleindochters ook Europa – van Oost naar West – en sinds 5 generaties Belgie.
Ik vraag mij vaak af wat thuis voor iemand met verschillende afkomsten betekent. Voor mij, mag je nog zoveel heimwee hebben naar durian als je in Damme bent en naar asperges als je op Saparua zit, “thuis” maak jezelf!
Wij hebben weliswaar geen papeda gegeten, wat een Ambonse soort “fufu” is (hier gebruiken ze wel sagomeel in plaats van maniok), maar wel kohu-kohu, een soort ceviche. Waar mijn moeder het altijd maakte met verse vis, maken ze het hier tegenwoordig van gerookte vis. Hier alvast een receptje
1 gerookte makreel in kleine stukjes
1 krop ijsbergsla of jonge spinazie heel fijn snijden
500 gram schoongemaakte tauge
3 fijngesneden rode uien
1 bosje fijngesneden selderij
sap van 3 citroenen
1 fijn gesneden lombok
500 gram kokos
dit alles goed door elkaar mengen en op smaak brengen met nog wat zout.