Categorie: Molukken

Het was mij al opgevallen dat het weer op een smartphone redelijk accuraat was in België maar iets minder hier. Behalve de temperatuur, die klopt!

Goedemorgen,

Wakker geworden met de gebeden van de lokale Imam, een uur later gevolgd door de klokken van de kerk, dicht in de buurt.

In Ambon zijn alle godsdiensten goed vertegenwoordigd met kers op de taart een gloednieuwe Hindutempel, hoog boven in de heuvels.

Vandaag is het een rustdag.
Wij zouden vandaag naar Saparua afvaren, maar onze kamer aldaar is nog bezet.  Dus planning wat veranderd en een dagje rust in Ambon ingelast.

We wisten al wat Telkom betekent: Telor Komplit, zijnde nasi of bami met groentjes en een omelet

Maar wat is een Warkop?  Een Warung Kopi, een koffieshop.

Moeilijk hoor …

het helpt ook altijd om iets eens luidop uit te spreken: kenalpot, pensiun, kulkas, asosiasi of spanduk zijn makkelijk te raden. Maar sommige woorden vergen wat meer inspanning : grey haun, cek, baskul, pabrik, semen en detasemen. 🙂

Even meer fotootjes dan tekst: met de jetlag nog in het lijf, moe van het zoeken naar (vliegtuig) tickets naar één of andere eilandengroep.  Helaas zijn er enkel tickets naar Kei Besar, wat volgens een stel Strasbourgiens in het hotel, niet super is.

Nu richten we onze aandacht op het grote eiland Seram, voor veel Molukkers het moeder­eiland. Zo kunnen we J’s familie herleiden tot een dorpje in het zuiden van Seram.

Om 5:15 am (hey, what’s new :-)) vertrokken naar Soekarno-Hatta airport voor onze vlucht naar Ambon. Aan Terminal 3 afscheid genomen van Suleiman, aka Wim, met wie we Jakarta verkenden en die nu terug gaat naar zijn geliefde Bogor.

All shock & awe over deze gloednieuwe Terminal, speciaal voor meestal interne Garuda vluchten, met voor elk wat wils: mijn favoriete boekenwinkel Periplus (onmiddellijke reactie Pim: nee, Judith – straks hebben we overgewicht), bami eten in een New England style keuken, een grote winkel met koekjes voor de familie (oleh-oleh) en My Pertamina, een stand met pashmina sjaals en tassen. Als ex-directeur van Pertamina, de nationale petroleummaatschappij, zou mijn vader dit wel humoristisch gevonden hebben!