inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
… waar is de mol?
Het is vandaag snorkeldag.
Een uurtje rijden naar het westen en we zitten in een andere omgeving met veel mangroves. We varen dan in een bootje naar Pulai Menjangan.
Niet zeker dat er mensen wonen, maar er zijn wel veel tempels.
En vandaag wordt er op – en afgevaren met mooi geklede dames & heren met offerandes.
Dag 3 is gewijd aan golf.
Als je golft, moet je echt de bergen in, naar Handara.
Handara Golf is een begrip voor diverse redenen: het is een erg mooie golf met behulpzame caddies. Maar het hotel én de omgeving worden ook gebruikt voor foto shoots, huwelijken en andere feesten.
De iconische toegangspoort is een van de meest gefotografeerde plekken op Bali.
Er staat zelfs een bordje bij dat je in de rij moet wachten en dat je tijd beperkt is.
Mijn golfmaat had eerst een practice sessie nodig wegens het model “diesel”. Vooral de “front nine” van deze 18 holes was druk, nadien waren we quasi alleen. Enkel nog een Rus en zijn zoon gezien.
Er zijn hier trouwens best veel Russen… sinds ze Europa niet meer binnen mogen.
Dag met tweede massage sessie en een museumbezoek. Het Museum van Buleleng in Singaraja is een klein museum met oudheidkundige zaken. Ons viel vooral een schilderij op uit de 16de eeuw van een lokale koning geschilderd door een westerse (geschoolde) artiest. Zie ook hoe onderdanig de onderdanen zijn … En het jasmijnbloempje rechtsonder.
Om de hoek is het Lontar Museum. Lontar is een palmboom met meerdere toepassingen. Een daarvan is schrijfmateriaal. In het museum is een bibliotheek van lontar boeken die in houten doosjes bewaard worden. Sommige zijn tot 400 jaar oud.
De lontar bladen worden uit een stam geschaafd Een beetje zoals fineer. Met een mes worden de letters en tekeningen in het hout gekerfd. In de kerf doen ze een verkoolde noot, waardoor de letters leesbaar worden. Zijn de letters wat vergaan, doe je gewoon er weer wat kool er in.
Er is niets in huis en straks komen er nog meer gasten; dus boodschappen doen. Onderweg zie je van alles: van kleine winkeltjes, over – helaas – afvalbergjes tot puras.
En … enorm veel scooters.
by the way, in Indonesia is niets boven 125 cc toegelaten. En als je het je een beetje kan permitteren, rijdt jouw kleine ook met eentje (we hebben al kinderen van 10 jaar er mee zien rondrijden en dan zonder helm – te erg …).
Na een stop in een “echte” supermarkt, naar een fruitwinkeltje – we konden er niet aan weerstaan. Let op de witte zakjes: dat is dodol, een soort pâte de fruit
Omdat het nu verschrikkelijk vochtig, waarom de warmte drukkend is, op zoek naar een waaier. Het gemakkelijkste is in een toeristische supermarkt van min. 3000 m².
En dan terug naar huis voor een “pijat”
Hebben we echt verdiend 🙂
Van deur tot deur zou de boottocht plus autorit korter zijn dan de vlucht naar Denpasar plus autorit. Maar dat gezeul met die koffers ook :). En zo zagen we nog eens de nieuwe luchthaven.
Duizenden eilanden: dan is het openbare transport al gauw een vliegtuigje. Turboprop ATR72 is hier een populair type wegens betrouwbaar en zuinig.
Een dagvlucht over Indonesië is altijd mooi. Kijk maar mee:
Het zwembad van Villa Burung leek, in de zon, wat op dat van de David Hockney schilderijen uit zijn Amerikaanse periode. Hierbij onze remake van “Pool with two figures”
… een oude heer doet zijn dagelijks ochtendwandelingetje, de toke gekko (zie tokaygeckoguide.com) laat nog eens van zich horen, Pim zwemt nog een ’lapje’, de koffers zijn bijna helemaal gepakt – nog 4 uur en wij verlaten deze mooie plek in het Noorden van Bali. Villa Burung en haar staf zijn geweldig – een echte aanrader (en wij beginnen toch wel ervaringsdeskundigen te worden 🙂
… wensen wij jullie nog een fijne dag. Wij gaan slapen 🙂
Pim kon het niet laten.
En zelfs ik, als niet-golfer, geef toe: Handara is super mooi en de moeite om meerdere keren te bezoeken.
Excuses voor de late ‘rapportering’.
Gisteren, 26 juli, hebben wij weinig meer gedaan dan gezwommen en gelezen (‘Operation MinceMeat’ en ‘A Prince in a Republic’ – check it out :-)).
Eén van de 2 chauffeurs, verbonden aan de villa, vond echter dat wij de zonsondergang vanop een heuvel/berg moesten bekijken. Dus om 4:00 p.m. werden we opgehaald.
Eerst naar Air Panas, een vulkanische warmwaterbron. Vooraleer je kan genieten van een behagelijk warm bad, moet je wel eerst langs een ’toeristenfuik’. Er wordt ons van alles aangeboden, tot een hemd met de juiste maat voor Pim.
Daarna gaan we verder de heuvel op – best wel een berg, hoor – om aan te komen bij een Boeddhistisch Centrum van verschillende strekkingen.
De dag eindigt in schoonheid.
