… nietsdoen, zappen en een filmpje terugvinden van Arno, die garnaalkroketten klaarmaakt.
https://radio1.be/uit-de-oude-doos-arno-maakt-garnaalkroketten. Zaalig.
Dubai aan de Noordzee
We rijden langs de duinen tussen Den Haan en Bredene naar Oostende.
Shock & Awe:
Aan de rechterkant aan Fort Napoleon rond de Hendrik Baelskaai een totaal nieuwe wijk met voor ons het beste Italiaanse restaurant, waar één van de zonen nog gewerkt heeft: de Marina.
Thuis
De thuisrit heeft wat langer als voorzien geduurd. Rond Lille (euh, Rijsel) wel een uurtje file. En laat ons jullie vertellen, Google Maps of Waze hebben niet geholpen.
Als troost zijn we maar in De Spieghel sliptongetjes en filet americain gaan eten.
We zijn weer thuis 🙂
Bijna Zomer …
Wij hebben onze “grote vakantie” naar Indonesia voor de zekerheid nog maar een keertje uitgesteld. AMS – DPS wordt vervangen door Damme – Souhey, waar onze vriend Michel Keymeulen, een B&B uitbaat. Wij kijken er al naar uit.
Het fotomateriaal staat al klaar, alsook het stapeltje boeken.
Het verschil tussen “licht” reizen met het vliegtuig en de auto volladen met al wat wenselijk is 🙂
Dinner
Jeroen, een Hollandse collega, die een aantal jaren in Firenze woonde, gaf ons een lijstje van resto’s om uit te proberen, waaronder een restaurant waar Beatrix ook wel eens komt.
Maar eerst deze plaats dicht bij de Duomo: La Menagere.
Majapahit, Surabaya
Veel antiek, veel comfort en prachtige, gemanicuurde tuinen. Toen het hotel in 1936 heropende, na een opknapbeurt, liep het hier vol met beroemde mensen en gekroonde hoofden, waaronder ook Leopold III en Koningin Astrid.
Na WO II begon de onafhankelijkheidsbeweging te roeren en liep het uit de hand toen de Japanse vlag vervangen werd door de Nederlandse. Het hotel werd bestormd en het blauw werd van de vlag gescheurd … om het zo de Indonesische vlag te maken. Al dit mondde uit in de “Slag om Surabaya” waarbij de geallieerden de stad plat bombardeerden.
Laatste lunch in de Molukken
Wij hebben weliswaar geen papeda gegeten, wat een Ambonse soort “fufu” is (hier gebruiken ze wel sagomeel in plaats van maniok), maar wel kohu-kohu, een soort ceviche. Waar mijn moeder het altijd maakte met verse vis, maken ze het hier tegenwoordig van gerookte vis. Hier alvast een receptje
1 gerookte makreel in kleine stukjes
1 krop ijsbergsla of jonge spinazie heel fijn snijden
500 gram schoongemaakte tauge
3 fijngesneden rode uien
1 bosje fijngesneden selderij
sap van 3 citroenen
1 fijn gesneden lombok
500 gram kokos
dit alles goed door elkaar mengen en op smaak brengen met nog wat zout.
Saparua ‘Plage’
Enkele huisjes, schitterend uitzicht en een goeie kok. Wat moet een mens meer op vakantie? Alleen al het ontbijt: pannenkoek met vers fruit en geraspte kokos:
Roedjak
Wat eet een mens in Natsepa? Rujak (uitgesproken als ‘Roedjak’)
Voor Anne, het recept:
een bordje niet te rijpe mango, ananas, appel & komkommer – de hoeveelheden mag je zelf bepalen
daarbij serveer je een sausje
2 theelepels sambal oelek of sambal terasi
2 á 3 eetlepels geraspte Javaanse suiker (gula jawa)
1 á 2 eetlepels zoete ketjap
1 á 2 eetlepels water
mespuntje zout
1 eetlepel keuken-tamarinde
Wrijf de sambal met de suiker, zout en tamarinde tot een brij. Maak haar af met de ketjap en een weinig water. Je kan er ook wat geroosterde pinda’s bij doen voor wat extra crunch.
Selamat makan (smakelijk)!
Dag 2: Jakarta arrival
Weer een rustige Thaise vlucht van Bangkok naar Jakarta. Tegenwoordig hoef je als Belg, geen visa meer te hebben voor Indonesië, als je verblijf korter dan 30 dagen is. Soms vragen ze aan de grenscontrole om je ticket te zien.
Dan een blauwe taxi in en weer verbaasd kijken naar wat er weeral nieuw gebouwd is op 2 jaar tijd.
Einddoel is Hotel Borobudur, een oude glorie met een mooi zwembad.
Maar eerst – voor het zwemmen – even een lichte lunch met sate – wat anders … 🙂
