inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
Ik blijf verwonderd en bewonderend kijken naar die Balinezen, die het voor elkaar krijgen hun cultuur te bewaren en te integreren in deze moderne wereld.
De agenda voor de rest van de dag: een Garuda vlucht naar de “moederstad” (ibu kota in het Indonesisch = hoofdstad), met de engel Gabriel (tenminste zo heet de piloot …) en daarna een uurtje of 4 rijden naar Bandung.
Het is laag water en we besluiten om nog een laatste wandeling te maken – want morgen is het een lange reisdag.
We bekijken andere “huisjes” en vergelijken zwembaden & tuinen …
Eentje vonden we allemaal wel heel indrukwekkend.
We zagen ons al met een drankje en een boekje de spelende kinderen op het strand bekijken.
Het meisje in het roze vraagt onze naam en vertelt dat ze Anggi heet, net zoals een nichtje van ons in Holland !!
Zes maand geleden waren we nog op het Herteneiland (Pulau Menjangan), en nu dus terug, maar met een andere duikclub (Arrow Dive van Lovina) en die pakken het professioneler aan. We zaten ook op een andere plek dan de vorige keer. Niet mooier of beter, maar gewoon een andere kant van het eiland.
Het eiland maakt deel uit van het Nationaal Park van West-Bali, een beschermd gebied dus. Als je goed kijkt, zie je zo nu en dan in de de mangroves een schichtig hertje
Het lijkt of ze hier de natuur in evenwicht hebben kunnen houden.
Niet zo evident als je hoort dat men tijdens de pandemie door een laksere controle aan de Javaanse kant hele stukken koraal gedynamiteerd hebben om gemakkelijker te kunnen vissen. Lakser is wellicht het verkeerde woord: het kost materiaal én mensen (dus tijd) om al die eilanden te beschermen.
Als kind spaarden we Artis punten, met die punten kon je foto’s plakken in een album. Ik had er o.m. eentje van tropische vissen. Dat hele album zwemt hier rond … De kleurrijkste bewoners van koraalriffen zitten hier allemaal, plus zeeschildpadden en blauwe zeesterren.
ik weet het … een cliché … maar toch iedere keer anders en altijd mooi. En dit op een tijdspanne van een half uur …
Zoals de lezer ondertussen weet, huren wij een huisje in de buurt van Lovina, Noord Bali. Rustiger dan het zuiden en – niet onbelangrijk – goedkoper.
Ook een ideale plek om mens en dier te observeren.
Het begon al meteen zondagochtend met strand en zee vol met mensen na een ceremonie de avond voordien.
Ook vissers zijn van de partij. Merk zijn jasje op – het is voor de Balinezen best wel koud (maar gemiddeld 28 °C).
Maar we kijken verder … naar het ruime sop met in de verte allerhande schepen en bootjes. Vooral vissers eigenlijk…
En als we naar boven kijken, zie je op de meeste huizen in de nok kroontjes, een referentie naar de vroegere koninkrijken.
En er is ook altijd een gemanicuurde tuin … met frangipani boompjes en bloesems
en veel vogels, die naarstig baltsen en fourageren: mussen, zwaluwen en allerhande. Maar ’s avonds ook vleermuizen.
Terwijl de mannen onderweg waren, zijn de meisjes gaan shoppen.
Niets leukers dan in het buitenland in winkeltjes te gaan snuisteren of zelfs in een warenhuis naar snoepjes, kruiden en zeepjes te kijken.
‘k Weet het, zulke zeep mag je nooit gebruiken – maar het ging om het doosje met een mooi jaren ’60 lay-out.
En wat denken jullie van deze snoepjes, die kinderen helemaal naar hun smaak kunnen versieren?
Ook niet gezond, maar wel leuk.
Maar vandaag lag de focus op een juwelenwinkeltje.
De chauffeur wist wat voor genre passagiers hij in zijn auto had en reed de winkeltjes aan de “fuik” (de plaats waar je als toerist onmiddellijk wordt aangeklampt) voorbij en stopte bij het huis van een zilversmid.
Wij hebben wellicht de helft te veel betaald (zegt neef Wim) – maar voor Belgische normen best goedkoop. Dus reden wij gelukkig terug naar huis met onze buit van ringen en oorbellen.
Ja, ja, golf is ook sport. Zelfs in Bali.
We hadden een logistieke combinatie gemaakt tussen Neef Wim ophalen in Denpasar en een potje golf. Op papier leek het zo perfect: zijn vliegtuig landde om 14:30 – tijd genoeg om van de Handara golf op de Bedugul berg mij daar om 12u te droppen en 3 uur later Wim op te pikken. Dat lukte ook.
Maar op de terugweg liep het verkeer helemaal vast omdat er de volgende dag een groot feest – één van de vele feesten in Bali – was en dat dus half Bali op weg was naar de familie elders. Ik had gerekend op een uurtje met een boekje en een drankje op het terras…. het werd meer.
Handara is een mooie golfbaan. Door de glooiende bergflanken is het wel een uitdaging, maar je wordt echt goed geholpen door de -verplichte- caddies.
Het lange wachten leverde ook mooie beelden op: in de avond komen er mooie mistbanken tussen de toppen en nog later zag ik een mooie zonsondergang achter de berg, met zicht op het Buyan meer en een stukje van hole #18. Dat maakt toch wat goed!
6:00 a.m. WITA (Centraal Indonesische tijd)
Echt waar, om 5:00 a.m. tijdens de vakantie opstaan – geen haar op ons hoofd dat dit in normale omstandigheden zou doen, maar nichtje wil dolfijnen zien …
De zonsopgang is sowieso de moeite waard
Het was een bootje voor ons alleen en er was geen andere boot op “ons” stukje strand te bekennen, maar dan opeens … een hele “flotielje”.
Hadden we geen dolfijnen gezien, dan was dit al vertier genoeg geweest.
Maar na veel varen en de einder afzoeken, waren ze er dan ….
en het mooiste: moeder en kind …
en een kunstje
Zoals eerder gezegd is er best wat te doen in en rond Lovina. Er is ook meer watersport dan duiken en snorkelen. Dit bijvoorbeeld:
Of dit
Zoals de vorige keren proberen we het een weekje rustig te houden in het noorden van Bali. Lovina is een beetje druk met duikcursussen, trektochten, jetski, kooklessen, yoga en andere typische bezighoudingen, maar een beetje verder heb je – wat wij kampong blanda (Hollands dorp) noemen met een resem villa’s, die je voor een aantal dagen kan huren.
Ideaal om vrienden en familie te ontvangen. Deze week hebben we bezoek uit Singapore en Bogor (Java).
Villa Paradijs (het heet echt zo) ligt aan het strand, vlakbij de villa waar we in 2008 al verbleven. Lekker warm zwart zand. Met nog restjes van de ceremonie gisteren. En een breed uitzicht op de Balizee.
En achterom kijkend
