Eindelijk: de Banda Eilanden !!!

Na 7 jaar dromen, lukt het eindelijk.
Wij reizen naar de Banda eilanden. Eerst naar Banda Neira met daarna dagtrips naar ondermeer Run & Ai.

Zoals voor de oversteek naar Saparua, vertrek je voor de Banda eilvanden (en meer bepaald Banda Neira) vanuit Tulehu.

Met dit verschil dat de ferry naar Banda Neira volledig vol zit: er is dan ook maar één oversteek per week …

Je kreeg in de VIP zone wel een drankje en een sponge cake, maar voor de rest was het er warm en vochtig. De enigste plaats was van voor in het ruim, waar ik een leuke conversatie had met een jonge Amerikaanse duiker en een Duits koppel.

Ik weet nu veel meer over hard en zacht koraal en waarom het hard koraal aan het afsterven is. Voorlopig is daar in Banda nog geen sprake van, maar op gekende plekken in bv Raja Ampat en het noorden van Bali gaat het zinderend achteruit.

Uitrusten

En net zoals deze mensen op het einde van de dag aan het uitrusten zijn

maken wij nog een wandeling langs het strand en gaan slapen (nog steeds jetlag …)

Tot later.

Bomen

Wij reizen samen met een biologe, die ons – met de benodigde Latijnse namen – op verschillende bomen en planten wijst.

De tamarindeboom, naast het Fort Amsterdam, was zelfs voor ons gemakkelijk te vinden; hier zit een vrouw de peulen te triëren om op de markt te brengen.

Dit is dan weer een boom die tot de poinsettia (kerstroos) familie behoort.

Ambon Manise

Ambon Manise wilt zoveel zeggen als Liefelijk Ambon. En het blijft mooi, met na elke bocht wel iets moois of leuks. Onderweg naar Fort Amsterdam (meer informatie hierover in ons “rapport” van februari ’22) …

… stoppen wij zo nu en dan en maken wij wat foto’s.
Chantal noemt het beeld hieronder een Neckermann foto 🙂

Wij zien ook hoeveel bamboe wel gebruikt wordt: van stellingen tot daken.

Over de bouw gesproken, voor de funderingen van veel gebouwen – als niet de muren – worden vaak koraalbrokken gebruikt.

En omdat iedereen mobiel bereikbaar moet zijn, staan er – net zoals bij ons – overal wel masten. Misschien ietwat minder verroest en de kabels beter weggewerkt … 🙂

De vakantie begint nou …

Op het TO DO lijstje niet veel: boodschappen (muggenzalf/deodorant/sim-kaart). een ATM waar – met bepaalde credit cards – eindelijk geld uit de muur komt en wat cultuur.

Wij rijden daarvoor onder andere over een best monumentale brug, die kan wedijveren met die in Congo Brazzaville en Manado (zie onze trip naar Sulawesi).

Omdat wij vandaag best wat rondrijden, gaan we even tanken en zien dan een file aan het benzine station.

Ik weet het, je kan je afvragen of dit wel interessant is voor de lezer, maar reizen is rondkijken, verwonderd zijn, nieuwsgierig zijn. En dat willen wij met jullie delen.

Synode?

Overal hangen posters i.v.m. een synode. Synode is gewoon Grieks voor “samenkomst” maar gebruiken we meestal in een religieuze context. Vreemd genoeg staan er op vele affiches ook geüniformeerde mensen… Moeten we eens uitzoeken.

De Molukken!

Na een vroeg opstaan, de vlucht van 6u gehaald naar Ambon, de hoofdstad van de Zuid-Molukken, maar een paar uurtjes verder. We vlogen deze keer met Lion Air, de Indonesische lowcost operator. Buiten een vertraging door ontbrekende bagage en wat stress over onze teveel aan kilo’s was er niks verkeerd aan deze vlucht in een Boeing 737.

De approach naar Pattimura Airport is altijd mooi: laag over het water van de binnenbaai langs de bosrijke heuvels.

We logeren terug in Natsepa, gelegen aan de buitenbaai van Ambon, met een wijds uitzicht. Het hotel was volgeboekt en uiteindelijk hebben we nog een “junior suite” bemachtigd met ruime kamers en somptueuze badkamer. Onze reisgenote Chantal hebben we de kamer met privé zwembad gelaten.

Ujung Pandang, Makassar – wat is het nou?

Fort Rotterdam (zie vorige post) werd eigenlijk gebouwd op de locatie van het voormalige fort Jum Pandan, daarna Ujung Pandang genoemd, dat diende om Makassar beter te beschermen.  Men denkt trouwens dat de naam afkomstig is van de pandan palmbomen, die in de buurt groeiden.

Begin jaren ’70 van de vorige eeuw werden  verschillende steden nieuwe namen gegeven.  Je snapt het al: Makassar kreeg de naam Ujung Pandang.  Begin deze eeuw wilden zowel bevolking als locale autoriteiten (!!) terug naar de oude naam, die voor hen cultureel en historisch meer betekenis had/heeft.

En nu worden de twee namen door elkaar gebruikt. De luchthaven code is bv. nog steeds UPG.

Even ter info (ik ben het even gaan opzoeken) de bladeren van de pandan palmbomen zijn niet deze, die wij voor ons “kikkerijs” gebruiken. Voor zij die het nog nooit gegeten hebben, geef ons een seintje.

Handelsstad

De alliantie tussen de koninkrijken Gowa & Tallo zorgde dat Makassar in de 16de en 17de eeuw uitgroeide tot een belangrijke vrije handelsstad, waar iedereen (Portugezen, Maleiers, moslims, Chinezen, …) welkom waren.

Dit was precies waarom de VOC (Vereenigde Oostindische Compagnie) er een handelspost wenste en het rijk uiteindelijk uitschakelde. Hoe groot deze macht wel was is nog steeds duidelijk als je Fort Rotterdam bezoekt.

Het is nog steeds één van de best bewaarde Nederlandse forten in de Pacific.

Groeten uit Makassar

Persoonlijk kenden wij Makassar enkel als tussenstop naar of van de Molukken. Wij proberen daar zo iets aan te doen, want morgen reizen wij weer door.

‘Chet’ (je weet wel, die van Open AI) zegt er het volgende over:
Makassar (hoofdstad van Zuid-Sulawesi) is geen klassieke toeristenstad, maar een rauwe, levendige havenstad met sterke Bugis-cultuur, geschiedenis van de VOC en een toegangspoort tot schitterende natuur. Verwacht geen Instagram-perfect paradijs; het is een mix van chaos, cultuur en zeezicht.