De Rede van Singapore is altijd wel druk bezet, maar het blijft indrukwekkend om al die oceaanreuzen zo te zien wachten voor de haven.

Nog 5 minuten en we landen.

inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
De Rede van Singapore is altijd wel druk bezet, maar het blijft indrukwekkend om al die oceaanreuzen zo te zien wachten voor de haven.

Nog 5 minuten en we landen.
Sinds het neerschieten van Air Malaysia MH17 boven de Donbas regio en de lopende oorlog wordt Oekraïne vermeden en vliegen we dus niet meer rechtdoor. Het wordt dus een lange rit van 12 uur. Bij het ochtendgloren kunnen we wel genieten van de “skyscapes” en de eerste zichten op de Indonesische archipel.



Met een beetje vertraging wordt de volle KLM Boeing 777 geladen en met een brede zwaai over de haven vliegen we richting Verre Oosten. De laatste zon schijnt op de vleugels.

Schiphol, 13 juli, 19:24 CET

Het duurde even voor we het door hadden.
Man veegt om de minuut de wijzer weg en zet er een nieuwe naast, een streep verder.
Je blijft kijken.
Na 4 jaar gaan we eindelijk weer naar de ’Oost’.
Het bleef tot het einde spannend: Pim kon online geen boarding pass aanmaken – “er moesten documenten geverifieerd worden”. Gisteren minstens een uur met KLM gechat en gebeld en het was daarna nog niet duidelijk. AI heeft het allemaal niet klantvriendelijker gemaakt.
Maar het is gelukt – het betrof de COVID attesten.
Singapore is hieromtrent zeer bezorgd; wij zijn wel 3 maal gecontroleerd.
Binnen een goed uur zitten wij in de lucht.
Fijne avond.
Tot morgen
…en we missen Rome nu al.

Rome is – na Parijs – de stad van de terrasjes – op de stoep, onder een boom of een parasol.
De Spritz of een Margarita is – tot op heden – het lekkerst op het terras van de Hotel de Russie.
Even leuk – maar veel eenvoudiger – is ZIG op de Via Cola di Rienzo, waar je onze favoriete prosecco van het Huis de Faveri kan vinden.
De familie Barberini liet een opzichtig paleis bouwen door de 3 beste architecten van hun tijd. Ondertussen is het omgetoverd tot museum. De familie leverde kardinalen en pausen af. Dit was hun woonst als ze kardinaal waren. Hun wapen toont 3 bijen, die trouwens over heel Rome terugvindt.
Behalve indrukwekkende zalen met ditto plafonds zie je vooral schilderijen vanaf de 15de eeuw met ondermeer veel werk van Caravaggio en zijn volgelingen, of de Venetiaanse Canaletti. Ook opmerkelijk is een standbeeld van een gesluierde vrouw: je moet dat maar doen in steen!







Ieder museum met barok schilderijen heeft er wel eentje met Judith en een bloederige Holofernes in zijn collectie. Het Galleria Nazionale d’Arte Antica in het Palazzo Barberini heeft er een handvol. De ene al wat bloederiger dan de andere…



Wat is er gepaster voor een Mol, die geïnteresseerd is in de Oudheid, dan te dineren in een restaurant met de naam l’Archeologia aan de Via Appia Antica.

Zaalig terras en restaurant!
De weg vanuit het centrum naar het restaurant over de oude heirweg maakt het nog meer een belevenis om niet snel te vergeten.

Ietwat buiten het centrum is het Romeinse Museum voor Moderne Kunst gevestigd. Het indrukwekkende gebouw, door Zara Hadid ontworpen, is niet gemakkelijk te “begrijpen” – je moet op verkenning.



Ook de exposities, waaronder een over de werken van Aldo Rossi, stemmen tot nadenken. Wat is kunst – passen installaties over oorlogen, maquettes en een film over een installatie met bonen allemaal – en tegelijk – in een museum?
