Is hier een continu schouwspel. Er is altijd wel een vrachtschip, een vissersboot, een ferry, een zeiljacht in de buurt. Of zelfs eentje van de marine. En soms ook water scooters.
De zee
Rijst
Langs de weg, tussen de kleine huisjes (soms van hout en gevlochten matten – alhoewel hier in Lombok best veel stenen worden gebakken ) of achter hotels en kantoorgebouwen, is er altijd wel een stukje rijstveld.
Ondanks het feit dat het omploegen tegenwoordig meestal met een grondfrees gebeurt, heb je best veel mankracht nodig om het te planten.
Begrijpelijk dat het zo duur is: zoete aardappel is 75% goedkoper.
Apéro
Oleh-oleh
Het woord dat elke (inlandse) toerist kent: souvenirs, geschenkjes van koekjes tot speelgoed.
Met oud & nieuw voor de deur was gisteren zowat de laatste optie om wat in Lombok te shoppen. Naast het opladen van onze SIM-kaart (ja, we kijken nog best veel op onze GSMs …), zoeken naar sonkets (handgeweven stoffen) en inlegwerk.
Parels zijn ook een optie. Lombok is hier best voor gekend en heeft hiervoor zelfs een monument neergezet:
Van parels naar parelmoer, dat in Lombok mooi verwerkt wordt in allerhande doosjes, tafels en stoelen. Links zie je uitgekerfd hout en rechts het eindresultaat waarbij de uitkerving opgevuld worden met stukjes parelmoer, het hout zwart geschilderd is en daarna alles gefixeerd is met vernis.
Voor het nageslacht: neen, we komen niet met een tafel of een stoel naar huis. Het zijn kleine doosjes geworden.
Op naar de winkeltjes met handgeweven stoffen.
Traditie wilt, zegt het meisje in roze, dat een meisje (als maagd …) 3 stukken weeft: ééntje voor haar toekomstige man, ééntje voor diens moeder en dan ééntje voor zichzelf.
Waar vroeger enkel traditionele motieven toegelaten waren, mogen de meisjes nu hun eigen creaties maken.
Golf in Lombok
Tijd om nog eens een balletje te slaan in 2023. Lombok heeft twee golfbanen, eentje aan de voet van de Rinjani vulkaan en eentje aan zee. Die laatste was ook de dichtste – een halfuurtje rijden van het hotel. Leuke baan, redelijk plat zoals in Damme, met een mooie mix van holes; eentje pal aan de baai met zicht op de Gili eilanden.
Het was er behoorlijk druk. En heet. Bloedheet. De spelers voor mij liepen allemaal met parasols…
Regen, zonneschijn, overstroming en aardverschuiving
Het regenbuitje ziet er verfrissend uit, maar kan ook voor veel narigheid zorgen – vooral wanneer het een tijdje niet heeft geregend.
Exact twee jaar geleden was hier in de buurt een aardverschuiving en werden tal van woningen gewoon weggevaagd.
Indonesië heeft ook te kampen met seismische rampen: zeebeving, aardbeving, actieve vulkanen: het is hier allemaal. Als je hier een huis bouwt dan denk je niet alleen aan de commerciële ligging, maar ook: is er een risico op overstroming, op grondverzakking o.i.d. Maar het risico dat je daarin sterft is kleiner dan wanneer je een kokosnoot op je hoofd krijgt 🙂
Het mooiste wegje
De weg langs de kust is nogal bekend als een van de mooiste weggetjes ter wereld. Er is op 10+ jaar tijd veel bijgebouwd, maar het blijft toch nog indrukwekkend: na iedere bocht een ander panorama.
Hier uitzicht op één van de Gili-eilanden.
Vissers in de lagune
Iedere ochtend zien we bij laag water vissers bezig met een net en een snorkel. Blijkbaar vissen ze in dit seizoen op barona (een kleurrijk visje dat je bij ons in aquaria vindt) en een soort klein tonijntje.
Onderhoud van de kokospalm
De tuin wordt minutieus onderhouden … dus ook de “klapperboom” (verbastering van het Indonesische “kelapa” – kokos). De boomchirurg klimt gewoon de stam op en hakt met zijn “parang” de overtollige bladeren af. Geen hoogtewerker noch veiligheidsmateriaal …
Zonsondergang
Het is ook een goed plekje voor foto’s van zonsondergangen – het blijft fascineren
