In een olijfgaard vonden we een dolmen uit het tweede millennium voor onze jaartelling.

Ooit afgevraagd waar kappertjes vandaan komen? Dat zijn de bloemknoppen van onderstaande plant. .



inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
In een olijfgaard vonden we een dolmen uit het tweede millennium voor onze jaartelling.

Ooit afgevraagd waar kappertjes vandaan komen? Dat zijn de bloemknoppen van onderstaande plant. .


Letterlijk “de ronde plaats”. Het centrum is inderdaad rond van vorm. Wandelen in Puglia stresst de kuitspieren, waarna je heerlijk kan lunchen om de proteĆÆnen aan te vullen. Ook shoppen is hier altijd leuk: brillen, lampen, schoenen, hapjes, etc, etc. En zelfs in de parkjes vind je origineel design.





Een van de vele leuke plaatsjes in ApuliĆ«, vooral bekend van de vele huisjes in “trullo” stijl: een ronde toren met een dak uit platte stenen, die kunstig gestapeld zijn. Zoals we eerder schreven: stenen genoeg hier! Alberobello (letterlijk: mooie boom) is een gigantische tourist trap, maar van de soort waar je minzaam in loopt. Als zelfs de kerk in trulli stijl is!
Ook leuk: parkeren in de olijfgaard.








is hier best ruig en rotsachtig, met kleine inhammen, maar ook een hertogelijk paleis met een privƩ haventje




Overal zie je hier stenen muurtjes: meestal gewoon gestapeld. Ok, het is hier rotsachtig, maar de hoeveelheden steen zijn echt enorm.

Blijkt dat deze muurtjes UNESCO beschermd erfgoed zijn.

We logeren in Ostuni, het witte stadje in Apuliƫ, zoals Puglia in het Nederlands heet. Een klein stadje niet ver van de zee, omringd door olijfgaarden en waar de huizen inderdaad witgekalkt worden. Het is er gezellig, met veel kleine, smalle straatjes en pleintjes. Om bijna elke hoek is er wel een kerk(je).

Er rondwandelen is ook wel een beetje fitness, want er zijn best veel trapjes …








We weten het, zomaar weer op reis gaan … Maar wat wil je? Als een vriend een stulpje heeft in Zuid-ItaliĆ« en je daar uitnodigt? Moeilijk om neen te zeggen …
Dus namen we de vlucht naar Brindisi.

De chauffeur rijdt zo nu en dan van de hoofdweg af en laat ons – te midden van een toch zeer desolaat landschap – iets totaal onverwachts zien:

mangroves, maar hier geen bomen, maar eerder laag struikgewas. In het zeer heldere water zie je wat visjes rondzwemmen. Ik waan me weer op Seram.

Je zou denken dat met het uitsterven van de parelhandel, het vissersleven hier zou uitsterven. Maar niets is minder waar – van quota is hier nog geen sprake. Weliswaar zit er geen Qatari meer aan boord, maar wordt alles door IndiĆ«rs geregeld.
We maken een rondrit door het hinterland met een Nepali chauffeur die al 20 jaar in Doha werkt. De eindbestemming is het fort van Al Zubarah, op ongeveer 100 km van Doha.

Het fort werd in de 18de eeuw in een baai gebouwd en had twee tunnels, die naar het dichtstbijzijnde vissersdorp leidden. Het vissersdorp was ook belangrijk voor de parelhandel.

