inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
Nee, nee – grapje … Ik wil het niet over knikkers hebben, maar over The Elgin Marbles.
Begin 1800 ‘redde’ Lord Elgin de fries van het Atheense Parthenon. Die domme Grieken konden er niet voor zorgen…. Dus moesten ze naar Londen.
En nu moeten de Grieken naar het British Museum om ze te zien. Zonde … Je ziet de aanwezige Grieken ongelukkig kijken en je hoort ze luid discussiëren
Wat deed deze heilige met een tas aan zijn arm?
Afgekeken van de Assyriërs?
Wat zat er trouwens in zo’n tas? En heeft hij een ‘smartwatch’ om zijn pols? Als een lezer dit weet, laat het ons weten!!!!
wij hebben juist de tentoonstelling van de zijderoute verlaten en bij een broodje in de Members’ Room met zicht op de inner court zijn wij nog aan het nagenieten van zoveel moois.
Eigenlijk gaat het niet over DE zijderoute, maar over een web van handelsroutes: van de Molukken tot Sutton Hoo – over land , langs rivieren en over zee. Inclusief de Vikingen.
Er zijn prachtige zijden schilderingen van Buddha – zeer fragiel, dus niet te fotograferen -, een Pakistaans bronzen beeldje in Zweden opgegraven, spectaculaire juwelen: goud, zilver, al dan niet met edelstenen (onder andere carneool, teruggevonden in Engeland) en een zeer eenvoudig armbandje van aan elkaar geregen kruidnagel (rechts onder op de foto)
Er zijn ook mantels met zijden applicaties en een schattige schoen ..
Zo veel …
Deze tentoonstelling overtuigt ons ook om in oktober – bij onze volgende reis naar Indonesia – Sumatra, en meer bepaald Padang. te bezoeken. Padang is namelijk een van de havens die vanuit de Molukken naar het Westen werd aangedaan. Maar daar later meer over.
Er waart een gemene olijvenziekte door Italië: een bacterie tast de bomen aan, die verdorren en uiteindelijk afsterven. Omzagen en afbranden blijkt de enige remedie te zijn; om daarna een andere, resistente, variëteit te planten.
Het moet pijnlijk zijn om eeuwenoude bomen om te hakken. Je ziet nog monumentale bomen waar stukken uit de stam verdwenen zijn.
Een van de oudste en mooiste steden in de buurt is Lecce. Wereldberoemd in Puglia wegens haar caffé Leccese: koffie wordt uitgegoten in een glas met ijsblokjes en een laag amandelmelksiroop. Zalig!
maar ook een Romeins amfitheater en een winkel waar we keramiek lampen kochten.
In een olijfgaard vonden we een dolmen uit het tweede millennium voor onze jaartelling.
Ooit afgevraagd waar kappertjes vandaan komen? Dat zijn de bloemknoppen van onderstaande plant. .
Letterlijk “de ronde plaats”. Het centrum is inderdaad rond van vorm. Wandelen in Puglia stresst de kuitspieren, waarna je heerlijk kan lunchen om de proteïnen aan te vullen. Ook shoppen is hier altijd leuk: brillen, lampen, schoenen, hapjes, etc, etc. En zelfs in de parkjes vind je origineel design.
Een van de vele leuke plaatsjes in Apulië, vooral bekend van de vele huisjes in “trullo” stijl: een ronde toren met een dak uit platte stenen, die kunstig gestapeld zijn. Zoals we eerder schreven: stenen genoeg hier! Alberobello (letterlijk: mooie boom) is een gigantische tourist trap, maar van de soort waar je minzaam in loopt. Als zelfs de kerk in trulli stijl is!
Ook leuk: parkeren in de olijfgaard.
is hier best ruig en rotsachtig, met kleine inhammen, maar ook een hertogelijk paleis met een privé haventje
Overal zie je hier stenen muurtjes: meestal gewoon gestapeld. Ok, het is hier rotsachtig, maar de hoeveelheden steen zijn echt enorm.
Blijkt dat deze muurtjes UNESCO beschermd erfgoed zijn.
