Buiten de rit van de luchthaven hebben we nog geen taxi genomen. Meer dan 10.000 stappen per dag zijn dus de norm. Je zou er een voetenfetisj aan over houden
Voeten en stappen
Gevederde vrienden
Zoals op meer plekken zijn er hier nogal wat parkieten en papegaaien, maar je hebt hier ook nog mussen en een gepensioneerde kraai.
en wat te denken van dit gevleugeld wezen?
Ah, wat is Rome toch indrukwekkend!
Piazza Navona en haar obelisk
Wat doet een Egyptische obelisk voor een barokke kerk? Het plein begon eigenlijk als een atletiekpiste en de toenmalige keizer Domitianus was verzot op de Egyptische cultuur. Het concept ‘farao’ stond niet ver van ‘keizer’ vond hij. De obelisk werd dus versierd met een reeks hiëroglyfen met zijn naam, die van zijn vader en van zijn broer. Met het verval van Rome brak de obelisk in twee en sukkelde die onder de grond. (steden bouwen verder op afval en puin).
Paus Innocentius X woonde als kardinaal aan het plein en plaatste er de fontein, groef de obelisk op en zette die op zijn fontein. Een mooi voorbeeld van culturele recyclage.
De teksten waren een mysterie tot Champollion ze kon vertalen na 1822 ….
Landgenoten en de kerk van de heilige ziel
Deze kerk, vlakbij de Piazza Navona, begon als een kerk voor Duitse pelgrims. Later werd het verbouwd van een ‘hallenkirche’ naar een barok gebouw. Binnen vonden we deze herinneringen:
Ideaal moment om Rome te bezoeken
Of andere zuiderse grootsteden … Corona bombardeerde veel cultuursteden tot ‘gevaarlijk en te mijden’, maar dat is nu niet meer zo: een museum geraak je niet binnen zonder covidsafe ticket, er wordt gelet op bezoekersaantallen, het weer is lekker zomers, overal kan je eten in de buitenlucht, hotels zijn zo leeg dat je dikwijls upgrades krijgt, en er zijn weinig andere toeristen. Erg sneu voor de mensen die moeten leven van die sector, maar wel aangenaam als toerist …
Terras in Rome
Hoe Roomser kan het zijn?
Een terrasje met zicht op een convent aan de overkant van de straat en het Vaticaan op 15′ wandelen.
Gisteren na aankomst wat uitgepakt – inclusief een stapeltje boeken.
Revolusi van David Van Reybrouck zou toch echt uit moeten raken.
Restaurantje met terrasje in een zijstraatje gevonden.
Dat is zo leuk aan Rome, je flaneert en wijkt vlug af van de geplande bestemming.
Laatste dag: de “Crete”van Siena
Rijdend op de crete (kammen), links en rechts het typische Toscaanse landschap met de cypressen.
De oogst is binnengehaald, de grond is omgeploegd. Je kan er uren naar blijven kijken.
Greve in Chianti
Op terugweg naar het hotel, nog even langs het standbeeld van ereburger Verrazzano, de ontdekker van New York
Daar langs een enorme slagerij met veel charcuterie.
De Duomo van Siena
Elke duomo is indrukwekkend, vol marmer met glas in lood ramen en fresco’s.
Tussen de verschillende pilaren de hoofden van bisschoppen en andere notabelen, alsof ze even komen binnenkijken.
Het meest speciale zijn echter wel de ingelegde vloeren met beelden over deugden, sybillen en .weer … een ‘Judithje’. Langs die verschillende verhalen deed je dan op je knieen boetedoening.
