inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
Wij reizen samen met een biologe, die ons – met de benodigde Latijnse namen – op verschillende bomen en planten wijst.
De tamarindeboom, naast het Fort Amsterdam, was zelfs voor ons gemakkelijk te vinden; hier zit een vrouw de peulen te triëren om op de markt te brengen.
Dit is dan weer een boom die tot de poinsettia (kerstroos) familie behoort.
Ambon Manise wilt zoveel zeggen als Liefelijk Ambon. En het blijft mooi, met na elke bocht wel iets moois of leuks. Onderweg naar Fort Amsterdam (meer informatie hierover in ons “rapport” van februari ’22) …
… stoppen wij zo nu en dan en maken wij wat foto’s.
Chantal noemt het beeld hieronder een Neckermann foto 🙂
Wij zien ook hoeveel bamboe wel gebruikt wordt: van stellingen tot daken.
Over de bouw gesproken, voor de funderingen van veel gebouwen – als niet de muren – worden vaak koraalbrokken gebruikt.
En omdat iedereen mobiel bereikbaar moet zijn, staan er – net zoals bij ons – overal wel masten. Misschien ietwat minder verroest en de kabels beter weggewerkt … 🙂
Op het TO DO lijstje niet veel: boodschappen (muggenzalf/deodorant/sim-kaart). een ATM waar – met bepaalde credit cards – eindelijk geld uit de muur komt en wat cultuur.
Wij rijden daarvoor onder andere over een best monumentale brug, die kan wedijveren met die in Congo Brazzaville en Manado (zie onze trip naar Sulawesi).
Omdat wij vandaag best wat rondrijden, gaan we even tanken en zien dan een file aan het benzine station.
Ik weet het, je kan je afvragen of dit wel interessant is voor de lezer, maar reizen is rondkijken, verwonderd zijn, nieuwsgierig zijn. En dat willen wij met jullie delen.
Overal hangen posters i.v.m. een synode. Synode is gewoon Grieks voor “samenkomst” maar gebruiken we meestal in een religieuze context. Vreemd genoeg staan er op vele affiches ook geüniformeerde mensen… Moeten we eens uitzoeken.
Fort Rotterdam (zie vorige post) werd eigenlijk gebouwd op de locatie van het voormalige fort Jum Pandan, daarna Ujung Pandang genoemd, dat diende om Makassar beter te beschermen. Men denkt trouwens dat de naam afkomstig is van de pandan palmbomen, die in de buurt groeiden.
Begin jaren ’70 van de vorige eeuw werden verschillende steden nieuwe namen gegeven. Je snapt het al: Makassar kreeg de naam Ujung Pandang. Begin deze eeuw wilden zowel bevolking als locale autoriteiten (!!) terug naar de oude naam, die voor hen cultureel en historisch meer betekenis had/heeft.
En nu worden de twee namen door elkaar gebruikt. De luchthaven code is bv. nog steeds UPG.
Even ter info (ik ben het even gaan opzoeken) de bladeren van de pandan palmbomen zijn niet deze, die wij voor ons “kikkerijs” gebruiken. Voor zij die het nog nooit gegeten hebben, geef ons een seintje.
De alliantie tussen de koninkrijken Gowa & Tallo zorgde dat Makassar in de 16de en 17de eeuw uitgroeide tot een belangrijke vrije handelsstad, waar iedereen (Portugezen, Maleiers, moslims, Chinezen, …) welkom waren.
Dit was precies waarom de VOC (Vereenigde Oostindische Compagnie) er een handelspost wenste en het rijk uiteindelijk uitschakelde. Hoe groot deze macht wel was is nog steeds duidelijk als je Fort Rotterdam bezoekt.
Het is nog steeds één van de best bewaarde Nederlandse forten in de Pacific.
Persoonlijk kenden wij Makassar enkel als tussenstop naar of van de Molukken. Wij proberen daar zo iets aan te doen, want morgen reizen wij weer door.
‘Chet’ (je weet wel, die van Open AI) zegt er het volgende over:
Makassar (hoofdstad van Zuid-Sulawesi) is geen klassieke toeristenstad, maar een rauwe, levendige havenstad met sterke Bugis-cultuur, geschiedenis van de VOC en een toegangspoort tot schitterende natuur. Verwacht geen Instagram-perfect paradijs; het is een mix van chaos, cultuur en zeezicht.
Voor wij het vergeten: nog wat foto’s met juwelen.
In deze etalage liggen grote zware ringen, waaronder eentje met het Mercedes logo.
Mocht dit te duur zijn, dan kan je nog altijd naar een boetiek met pre-loved juwelen.
Maar naargelang de culturele achtergrond denken dames misschien dat die juwelen vervloekt kunnen zijn…
Wil je zo’n juweel niet of kan je het je niet permitteren, dan heb je nog de plakglittertjes aan de andere kant van de straat …
De vroege avond wordt doorgebracht in de Gardens by the Bay, een soort tuin, of eigenlijk een park. Je vindt er een Flower dome, Super Trees, een Jurassic park, een Cloud forest … en nog andere attracties. We beperkten ons tot de dome en de Super Trees. De eerste is een Calatrava-achtige glazen koepel met planten van overal, inclusief een partij gele bloemen die voor zonnebloemen moeten doorgaan. Uiteraard zeer “instagrammable”. Maar het is mooi gedaan.
Het spectaculairste zijn wel de “super trees” met een uitgekiende verlichting en zicht op het spectaculaire Marina Sands Bay hotel met op de bovenste verdieping een groot zwembad. Niet voor mensen met hoogtevrees …
Maar dan kwam er nog een heuse lichtshow met populaire opera aria’s.
Tussen de wolkenkrabbers in, nog heel veel huisjes in koloniale stijl,
En welke VOKA afdeling zou niet zo’n ingang wensen?
In de Karbouwstraat vinden we dit: compleet met halsketting en hoofdband.
En voor Deepavali heeft het lokale comité (LISHA, Little India Shopkeepers and Heritage Association) dit neergepoot:
Maar je ziet ook praktische dingen
Maar om het nog even over het huishouden te hebben, PMD betekent hier wel totaal iets anders 🙂
