So long, Singapore

Wij vertrekken vandaag naar Bali.

En terwijl wij langs moderne hoogbouw met daktuinen en meticuleus gemanicuurde grasvelden op goed onderhouden wegen naar Changgi, de luchthaven, rijden, bedenk ik mij wat een zalige stad dit is.  Ja, je moet wel een goedbetaalde job hebben, want het leven is hier duur. En ja, de wet is streng, maar zoals een expat het zei, het is een verademing geen discussies te (moeten) hebben over b.v. COVID – je houdt je gewoon aan de regels.  Het is allemaal uitgestippeld.

Bucket list

Er staan nog een massa TO DOs op ons lijstje voor ons volgend bezoek (zeker weten!) waaronder het wereldwijd bejubelde Jewel – je weet wel de ‘mall’ in Changi Airport (zie wikipedia: a nature-themed and retail complex).

We hadden gewoon niet door dat je deze beter kon bezoeken bij je aankomst.  

Maar de desiderata voor deze reis zijn wel afgevinkt: 6 potjes met een betere soort Tiger Balm en thee van bij TWG – een soort Mariage Freres; we vragen ons af of ze niet beiden tot dezelfde holding behoren.  In ieder geval, Moeder, we hebben groene thee voor jou mee

360°

Voor apero nemen wij in één van de vele torengebouwen de lift naar de 39ste verdieping. Daar beslaat een bar de hele verdieping wat je een 360° zicht op Singapore en omgeving geeft. Duur maar soit, je betaalt nou eenmaal voor een leuke omgeving.

We werden verder getrakteerd op een show van de luchtmacht, die aan het oefenen was voor de nationale feestdag in augustus.

Augustus is een vruchtbare maand, beseffen wij opeens. Veel landen vieren dan hun onafhankelijkheid.

Kottbullar in Kampong Gelam

Veel wijken in Singapore hebben een eigen karakter. Zoals Kampong (Maleis voor “dorp”) Gelam, dat vroeger aan de zee lag en waar al eeuwen Jemenieten wonen. Tussen stoffenwinkels, toeristenwinkels en restaurantjes, vonden wij een Zweeds koffiebar: Fika (wat anders :-).

Het meest exotische dat wij ooit gegeten hebben was wiener schnitzel in Togo. Maar kottbullar met rode biet in S’pore kan ook meetellen.

Kunst & cultuur in Singapore

Ze maken er hier echt hun werk van: museum na museum na concert hall. Spektakel architectuur ook (denk Valencia en Barcelona in de tropen) met veel mooie vondsten. De Portrait Gallery werd ondergebracht in het oude hooggerechtshof.

links de integratie van een koepel van het hoog gerechtshof en rechts moderne versie van de wayang poppen.

Er zijn veel voorstellingen – voor elk wat wils.
In het Victoria Theatre gingen wij kijken naar een monoloog over het leven van de voormalige First Lady, die ook de eerste vrouwelijke advocate van het land was. Interessant!

Daarvoor pikten we vlug nog concertje mee – in juli zijn hier heel de maand door in openlucht gratis jazz concerten.

Op onderzoek in de bibliotheek

Na een goed nachtje slapen gaan we wat pluizen in de archieven van het ISEAS, een instituut dat sociologische, politieke en economische trends volgt van een groot aantal ASEAN landen, waaronder Indonesia. J’ vindt er een document over haar vader terug.
En op microfiches komen we de officiële Nederlandse versie tegen van gebeurtenissen in de 19de eeuw op het geboorte-eiland van haar vader.

Nog maar eens een vergelijking Indonesië-Eurazië

Dover, Singapore

We zijn in Dover, Singapore

The white cliffs zijn ver te zoeken en de zee heeft zich lang  geleden kilometers teruggetrokken, maar ooit hebben militairen  – wellicht uit heimwee – hun settlement alhier zo genoemd. 

Nu staat het vol met  woontorens, maar het blijft welig groen – het Engelse woord lush beschrijft het allemaal.   Tussen de gebouwen vind je zwembaden, tennisvelden en terrassen met bbqs voor publiek gebruik.  Kleine restaurants maken het af. En … terwijl ik dit schrijf, hoor ik buiten een haan kraaien.   Uitzonderlijk, zo’n landelijk geluid in een grootstad.

Er wordt hier veel moeite gedaan … Regelmatig spuiten ze hier een wolkje om de planten te beschermen tegen bepaalde insecten. Nee geen vergif.