De Lombokse bevolking is zeer gelovig; per dorp zijn er – dixit onze chauffeur – wel 3 moskeeën.
Ze doen dus zo niet mee aan de kerst-gekte.
Maar zo’n “gestyleerde” kerstboom in het restaurant kan er wel van af.
Toch nog een kerstboom
Naar Lombok
Vandaag verkassen we twee eilanden verder: van Java naar Lombok. Vlucht van Garuda vanaf de immense Terminal 3, de nieuwe luchthaven.
Zoals meestal: een rustige vlucht, maar deze keer met een heel contingent van gepensioneerde Mekka reizigers op weg naar huis. Zeg maar de Indonesische variant van een OKRA bus naar Lourdes.
Weer een spiksplinternieuwe luchthaven in Lombok. Door het erg grote ontvangstcomité van de Mekka reizigers vonden we niet meteen onze chauffeur terug. Na een ritje met een stortbui kwamen we aan in het hotelletje waar we 12 jaar eerder al eens waren.
Maritiem museum bij Sunda Kelapa (Jakarta) – deel 2
In de plaats van de “beroemde driemasters” uit de VOC tijd vind je hier prauwen, de lichte zeilboten, waarmee hier eeuwen handel gedreven werd en waarmee de Indonesiërs zelfs Madagaskar koloniseerden rond de 8ste eeuw.
Zonder moderne hulpmiddelen maakten ze zeewaardige boten.
De zitbanken in de vorm van een sloep zijn ook erg leuk.
Maritiem museum bij Sunda Kelapa (Jakarta) – deel 1
In de oude pakhuizen van de Hollandse VOC hebben ze een leuk museum gemaakt, met een lokale insteek i.p.v. de klassieke koloniale kijk. De haven van “Batavia” (de koloniale naam van Jakarta die verwees naar de stam van de Batavieren – de Nederlandse versie van de Eburonen).
Er is een uitkijktoren, waardoor de toenmalige nulmeridiaan loopt. Nu gebruikt iedereen die van Greenwich, maar toen had iedereen zijn eigen nulmeridiaan om te navigeren.
Vanuit de toren heb je zicht op de oude haven.
Vlakbij is er ook een vreemd instrument waarmee ze -letterlijk- het vuil uit de rivier vegen. Hydraulische veegborstels voeren de rommel omhoog langs een schuine wand. Heel curieus.
Niet iedere duif is een vredesduif …
Aan het zwembad vochten twee duiven het uit.
Onvermijdelijke kerst?
Kerst is bij ons toch een precair evenwicht tussen een familiefeest en een erg opgeklopt gedoe. Dat is tegenwoordig overal zo: net zo goed in Qatar als in Indonesië. In het hotel gaan ze zelfs een stapje verder … Van de tuin, de lobby, de ingang tot zelfs het personeel … En de zangeres van dienst bij het zwembad “Jingle Belt” zonder ophouden; en zelfs “Feliz Navidad” passeerde de revue.
Op Kerstavond was er ook een heus koor in de lobby.
Feestdagen
Ik begrijp nou beter waarom er zo veel volk in het hotel is.
1ste en 2de kerstdag zijn namelijk officiële feestdagen in Indonesia.
Er zijn hier best wel veel officiële feestdagen, want je moet rekening houden met de 5 officiële godsdiensten: islam, christendom, boeddhisme, hindoeïsme en confucianisme.
Niet dat je de hele lijst van feestdagen mag opnemen – bepaalde dagen zijn specifiek voor bepaalde godsdienstovertuigingen.
En voor het geval je het nog niet begrepen hebt: volgens de grondwet kan je geen atheist zijn.
Jetlagged …
… dus zwembad, een boekje en wat sate.
Aankomst in Jakarta
Eerste taak: pullover uittrekken, wegens niet meer nodig bij 32°C.
Tweede taak: visa betalen en naar de immigratie loketten. Meer dan de helft van het vliegtuig zat vol met Indonesiërs en was dus de rij aan de “foreigners” korter dan bvb de toeristische luchthavens zoals die van Bali.
Derde taak: de douane. Die lijkt strenger dan voorheen. Nu moet je een digitale aangifte doen, liefst voor je vertrekt.
Op naar het hotel.
Je dacht dat Kerstmis al groot werd gevierd in Doha; hier is het ook een groot ding: niet alleen voor de Christenen, maar net zo goed voor de aanhangers van de andere godsdiensten een reden voor een feestje.
Er waren dan ook lange rijen bij de check-in. Ze hadden zelfs een aparte lobby georganiseerd, compleet met personeel met kerstmuts …
Nachtvlucht naar Jakarta
Deel van ons pakket met Qatar Airways was deze vlucht in combinatie met een “stopover” waarbij de luchtvaartmaatschappij ons hotel erg goedkoop aanbood. Zij voeren vanuit Doha 3 vluchten per dag uit naar Jakarta, maar die van 2:20 zat in deze deal. We keken er eigenlijk wat tegenop – op onze leeftijd … 🙂 Maar eigenlijk viel dat al bij al nog mee.
Maar eerst de luchthaven: indrukwekkend door de architectuur (à la Singapore – maar deed ook denken aan het vroegere Madridse Atocha) en de organsatie.
