Lekker zwemweertje: donder, bliksem en een stevige plensbui bij 30°C
Majapahit, Surabaya
Veel antiek, veel comfort en prachtige, gemanicuurde tuinen. Toen het hotel in 1936 heropende, na een opknapbeurt, liep het hier vol met beroemde mensen en gekroonde hoofden, waaronder ook Leopold III en Koningin Astrid.
Na WO II begon de onafhankelijkheidsbeweging te roeren en liep het uit de hand toen de Japanse vlag vervangen werd door de Nederlandse. Het hotel werd bestormd en het blauw werd van de vlag gescheurd … om het zo de Indonesische vlag te maken. Al dit mondde uit in de “Slag om Surabaya” waarbij de geallieerden de stad plat bombardeerden.
Dag 17: Wakker worden in Koloniale Stijl
In Surabaya gaan we terug in de tijd … Het Majapahit hotel begon als het Hotel Oranje in 1910. Het werd gebouwd door de gebroeders Sarkies die ook het Raffles hotel in Singapore bouwden. Ze waren Iraanse Armeniërs die meerdere luxe hotels in het verre Oosten stichtten.
10 vluchten …
Even de rest van onze reis geboekt . In total gaat het over 10 vluchten en 6 boottochten.
Eerst vlogen we via Bangkok naar Jakarta (2 vluchten). Dan naar Ambon (1). Saparua (2 boot trips) Seram (nog eens 4). Dan woensdag naar Manado (2 vluchten). Enkele dagen later naar Surabaya (weer eens 2). Om dan de laatste dag van Surabaya terug naar Jakarta te gaan en dan naar huis (3 vluchten).
De collectie vliegtuigen gaat van “dikke beesten” zoals een Airbus 350 en een Boeing 787 tot kleine Canadair en zowat alles er tussen. In Indonesië hebben we Garuda geboekt voor de betere stiptheid en het betalingssysteem dat buitenlandse kredietkaarten toelaat. De low-cost concurrent Lion Air heeft soms een beter vluchtschema en een betere prijs maar laat geen Belgische (buitenlandse?) kaarten toe.
Beide maatschappijen vliegen met recent materiaal. Ooit zaten we op een spiksplinternieuwe Boeing 737; de eerste levering van het laatste type. Lion Air had er toen ook 1000 besteld bij Obama ….
Zonder luchtvervoer of scheepsvaart raak je in dit land immers niet ver …
Schepen voor de rede van Jakarta
Jakarta: de oude haven
Er was in tijd van de VOC eigenlijk maar 1 goede reden om Jakarta te bouwen: een natuurlijk zeehaven. En die ligt er nog en wordt nog gebruikt voor de kustvaart met …. euh … pittoreske houten schepen voor stukgoed vervoer van kaoline (voor de productie van porselein) tot rollen textiel. En ook hier is het geheime wapen: de dokwerker, nog wit van het klevende kaoline.
Ook grappig is de naam van de douane in Jakarta: die heet “pabea” een verbastering van Pap Jan die ooit eigenaar was van de haven en dus havenrechten eiste door boomstammen voor de schepen te spannen die nog niet betaald hadden. De ligplaatsen worden nog steeds aangeduid met ‘boom’ en een nummer.
Dag 3: Op zoek naar SIM-kaarten
Het eerste punt op onze TO DO-lijst in JKT (afkorting voor Jakarta) is voor SIM-kaarten zorgen.
Je denkt dat je wel een winkel gaat vinden in één van de shopping malls, die Jakarta rijk is. Mis poes – hoeft helemaal niet. Je kan dat gewoon in een supermarkt (in dit geval een kleine “Indomaret”) aan de kassa kopen.
Dus bezitten we nou een Indonesisch GSM # en een router met een Indonesische SIM-kaart (tja, IT-oblige …).
Dat allemaal dankzij onze neef, Suleiman Datuk, die ons ook door Pasar Baru (op de ingang stond in de oude Indonesische schrijfwijze Pasar Baroe) gidste, – wat een soort Indonesische souk is met tal van stoffenwinkels – en ons daar ook nog meenam naar een bami-tent, die al meer dan 40 jaar bestaat.
Dag 3: Jakarta verkennen
Jakarta heeft net als New York een bijnaam, maar in plaats van “The Big Apple”, is het hier “Durian Besar” (grote doerian). Bedenk maar een reden 🙂
Nu even wat gaan winkelen want het is maandag, dus geen enkel museum open. Bovenaan de lijst SIM kaarten voor de mobiele wifi router: handig (je hebt je eigen wifi altijd bij) en goedkoop. We moeten wel eentje vinden die overal in Indonesië werkt ….
Avondlijke zwempartij
Samen met het zwembad van de vereniging van apothekers van Marrakesh (nietwaar Marieke?) en het badje van hotel Sarakawa in Lomé (nietwaar Dominique, Jean-Marie en Pauline?) behoort dit tot onze favorieten.
ideaal na een lange dag en korte nacht in een vliegtuigstoel. En perfect om dan de avond af te sluiten met een fijne hap in het Chinese restaurant en een luwak koffie en gebakken banaan als dessert. En eindelijk terug een echt bed!
Dag 2: Jakarta arrival
Weer een rustige Thaise vlucht van Bangkok naar Jakarta. Tegenwoordig hoef je als Belg, geen visa meer te hebben voor Indonesië, als je verblijf korter dan 30 dagen is. Soms vragen ze aan de grenscontrole om je ticket te zien.
Dan een blauwe taxi in en weer verbaasd kijken naar wat er weeral nieuw gebouwd is op 2 jaar tijd.
Einddoel is Hotel Borobudur, een oude glorie met een mooi zwembad.
Maar eerst – voor het zwemmen – even een lichte lunch met sate – wat anders … 🙂
