“Welcome into my office”, zei de toiletdame en zong er loepzuiver een liedje bij.
Geland!
En zo zijn wij dan in Jo’burg op weg naar Cape Town.
Het is te lang om uit te leggen waarom wij niet rechtstreeks op Cape Town zijn gevlogen – laten we zeggen dat het COVID-gerelateerd is (je weet wel annuleringen, vouchers enz).
Anyway, ik kijk rond en ben nog steeds verbaasd hier te mogen zijn. Nooit gedacht dat ik hier ooit zou raken – dit land dat mij altijd zo gefascineerd heeft.
Van boeken, waarvan Cry the Beloved Country wel de belangrijkste is, over – onvermijdelijk – politiek en hieraan gekoppeld muziek van onder meer Mariam Makeba en Johnny Clegg & Savuka.
De uiteindelijke beslissing om Zuid-Afrika te bezoeken valt in Genève, waar het enthousiasme (en de grondige planning!!) van Line ons over de streep trekt.
Damme richting Zuid-Afrika
Voilà, alles staat klaar voor vertrek.
Voor ons doen hebben wij niet veel bij. Enkel 3 boeken, maar wel veel fotomateriaal (Ah ja, hoe gaan we anders de leeuw en de giraf van dichtbij fotograferen?).
Wij hebben zelfs niet te veel maskers en testen bij; wij maken ons ook geen zorgen, neef & nicht zijn medisch geschoold – we zijn veilig.
Om al in Zwitserse stemming te komen – want neef & nicht zijn Zwitsers – eten wij gesmolten Vacherin (is buiten jam één van de laatste zaken in de ijskast) met krielaardappeltjes. Uiterst gemakkelijk recept, dat minder zwaar is dan raclette.
Afrika Museum, Tervuren. Deel 2
Het museum staat vol interessante zaken, gaande van geschiedenis, cultuur, geografie tot prachtig videomateriaal over de maatschappij. Echt goed gedaan. Er is ook plaats voor opmerkelijke kunst. Zo staan er twee houten beelden, gekapt uit één enorm blok hout:
Muziek mag ook niet ontbreken. Er is een apart zaaltje met dansvloer waar je diverse soorten Congolese muziek kan laten spelen met bijbehorend groot videoscherm waar dansers de pasjes voordoen. In die zaal hangen ook de bio’s van beroemde Congolese muzikanten. Daar kwamen we een oude bekende tegen: Dizzy Mandjeku, de bejaarde gitarist die ooit bij ons op Hoorndol optrad samen met Rey Cabrera in een combinatie die we de naam Santiago de Congo gaven.
Afrika museum Tervuren
Zaterdag:
Het is al een tijdje geleden dat we in Congo waren, het is al een tijdje dat we Congolese muzikanten zagen, het is al een tijdje … Dus gingen we naar dichtstbijzijnde stuk Congo: het vernieuwde Museum voor Midden-Afrika in Tervuren.
De vernieuwing is erg geslaagd en de controverse rond onze koloniën werd niet geschuwd. Bij het binnenkomen al, valt het onderstaande schilderij op. Een van de eerste zalen staat vol met beelden – op een kluitje bij elkaar – die geen mooie plaats kregen.
Freddy Tsimba toont er nu zijn werk in een retrospectieve. Hij is een opmerkelijke smid die beelden maakt van allerhande ‘oud ijzer’: oude sleutels, lepels, vorken en zelfs kanonkogels. Confronterend – zoals die met de kogels hieronder – of triest poëtisch zoals het koppel met kind, dat door de tralies gezoogd wordt.
Terug naar huis
De weg terug was een beetje lang. Onze vlucht maakte eerst een sprongetje naar Tenerife Sur, om dan na lossen en laden door te vliegen naar Oostende. Bij het publiek dat van Tenerife vloog zaten er toch nogal wat opmerkelijke figuren. Zoals een dame die de ganse vlucht niet zweeg en met luider stemme haar ganse leven uit de doeken deed inclusief een detailbeschrijving van haar eigendommen. Of de besnorde dame die krukken mee had, maar die ik niet zag gebruiken.
De luchthaven van Las Palmas (Gran Canaria) is wel erg druk
Parador de Cruz de Tejeda
Paradores zijn dikwijls speciale hotel. Deze ligt op 1 uur van de luchthaven langs een kronkelweg langs ravijntjes en zo. Mooie streek ook. Maar dan kwamen we aan, net bij zonsondergang …. Zeg nu zelf …
Fantastisch hotel dat helemaal vernieuwd werd na een brand. Nu even naar het restaurant voor de laatste “papas arrugadas”; een Canarische specialiteit van aardappelen gekookt in zout water (zeewater?) waardoor ze een gerimpeld velletje krijgen. Hmmm
El Hierro Parador is een leuke plek met goede herinneringen, maar als hotel is deze toch wel een streepje voor … Achteraf bekeken hadden we hier 2 nachten moeten boeken …
Van het strand van El Hierro naar de top van Gran Canaria
Weer een vluchtje met Binter naar Gran Canaria.
1 januari 2019
Rondvaart – deel 3
Er zwemt hier wat rond , ondermeer nogal wat dolfijnen (tuimelaars) en diverse soorten walvissen. We hadden al de hoop opgegeven ze te zien op deze (te korte) trip, maar vlak bij de haven kwam er een ganse kudde meespelen. Ze waren zo dichtbij dat we de typische ‘Flipper-geluidjes’ konden horen van hun conversatie en het blazen van hun ademhaling
