Categorie: Cultuur

Geplaatst op

Peranakan Museum

we hebben ons laten gaan:
a. brunch in Raffles met lobster rolls (net zoals in Boston) b. schoenen c. barbier en d. dan toch nog iets cultureels: het Peranakan Museum (we reizen om te leren, toch?)

Het gebouw ligt een kilometertje van Raffles – ideaal om de laatste warmte te voelen (want als we het goed begrijpen, is het thuis super koud). Het museum lijkt op een bonbonnière, gemaakt in Wedgwood porselein.

Het is moeilijk Peranakan te omschrijven. Het begon met de integratie van Chinezen in het Maleise Zuid-Oost Azië. Daar voegden zich dan handelaars bij van Arabische (Jemenitische) en Indiase oorsprong. Het resultaat is een vermenging van culturen die Singapore kenmerkt. Echte Peranakan slagen er in om drie talen in één zin te gebruiken. De collectie behelst gebruiksvoorwerpen maar ook vooral veel luxueuze items.


Wat ook altijd opvalt zijn de schoolbezoeken aan de musea.

Geplaatst op

Beklijvende tentoonstelling

Dit laatste bezoek voor we Madrid verlaten laat best indruk na.
Niet alleen hangt Picasso’s Guernica hier, maar het geeft ook een overzicht van de kunstrichtingen aan het begin van de 20ste eeuw.

De thema’s verschillen niet veel van de huidige problemen – alleen het ecologische luik mankeert. Zeer indrukwekkend is de tijdelijke tentoonstelling over Ben Shahn, met foto’s, posters en schilderijen.

Maar soms is het gewoon schoonheid, zoal het beeld hieronder. Je zou het zo naast beelden uit de oudheid kunnen zetten.

Geplaatst op

Galeria de las Colecciones Reales

De nieuwste aanwinst in Madrid naast het Palacio Real. Een indrukwekkende architectuur

en een rijke collectie. Maar het personeel is nog aan het “roderen”: alles wordt naar de letter van de wet gedaan: er waren te veel mensen binnen en dus hebben we drie kwartier op een bankje moeten wachten eer we binnen konden en dan eigenlijk nog omdat we de tickets tenslotte online hadden gekocht.

Maar het was de moeite: wat ze op enkele eeuwen bij elkaar gesprokkeld hadden aan Vlaamse wandtapijten, schilderijen, harnassen, karossen, serviezen en andere kleinoden. Tot zadels van Keizer Karel toe…

En voor de architecten en tegelliefhebbers onder ons, een hele doos met marmerstalen …

Geplaatst op

Museo Naval

Net om de hoek van het postgebouw ligt het scheepvaartmuseum. Weinig bekend en dus weinig buitenlandse bezoekers. Natuurlijk veel over de gloriejaren van de Spaanse Armada, maar ook de verliezen (Trafalgar) en het recentere verleden komen aan bod. Erg veel maquettes in alle formaten. Kaarten van ontdekkingsreizen.

Ons vielen de Maleisische oorlogsprauw op en de Chinese bloemenboot. Deze laatste boot is eigenlijk geen vaartuig, maar een soort theehuis dat idyllisch op een meer/vijver drijft.

Geplaatst op

Van Egypte naar Madrid

Uit dankbaarheid voor de hulp bij de bouw van de Aswan dam schonk Egypte deze tempel om te herbouwen in Madrid. Curieus … maar op een mooie plek met een uitzicht over het paleis en de stad. Alhoewel Madrid officieel geen stad is … maar Villa y Corte, dorp en koninklijk hof. Toledo was voordien de hoofdstad ….

Geplaatst op

Van Osuna naar Madrid

Vorige maand bezochten we bij Sevilla de privé kerk van de familie Tellez-Giron, beter bekend als de hertogen van Osuna (zie ons reisje in de blogs van vorige maand). Deze familie was puissant rijk en kon dus vlotjes een familieportret door Goya laten borstelen … Nu terug te vinden in het Prado, Zaal 36,

Geplaatst op

MAXXI

Ietwat buiten het centrum is het Romeinse Museum voor Moderne Kunst gevestigd. Het indrukwekkende gebouw, door Zara Hadid ontworpen, is niet gemakkelijk te “begrijpen” – je moet op verkenning.

Ook de exposities, waaronder een over de werken van Aldo Rossi, stemmen tot nadenken. Wat is kunst – passen installaties over oorlogen, maquettes en een film over een installatie met bonen allemaal – en tegelijk – in een museum?

Geplaatst op

Afrika Museum, Tervuren. Deel 2

Het museum staat vol interessante zaken, gaande van geschiedenis, cultuur, geografie tot prachtig videomateriaal over de maatschappij. Echt goed gedaan. Er is ook plaats voor opmerkelijke kunst. Zo staan er twee houten beelden, gekapt uit één enorm blok hout:

Muziek mag ook niet ontbreken. Er is een apart zaaltje met dansvloer waar je diverse soorten Congolese muziek kan laten spelen met bijbehorend groot videoscherm waar dansers de pasjes voordoen. In die zaal hangen ook de bio’s van beroemde Congolese muzikanten. Daar kwamen we een oude bekende tegen: Dizzy Mandjeku, de bejaarde gitarist die ooit bij ons op Hoorndol optrad samen met Rey Cabrera in een combinatie die we de naam Santiago de Congo gaven.

Dizzy was ook te zien in de fantastische Canvas reeks: De Kinderen van de Kolonie