De schat van Tanis

Weer zoiets van de speling van het lot: Tanis was ong 3 eeuwen na Tut-anch-amon de hoofdstad en de farao Psusennes I werd er begraven met een zilveren sarcofaag (duurder dan goud toen in Egypte), veel juwelen en een gouden dodenmasker. De ontdekking gebeurde in 1940 en dus had de wereldpers geen interesse in oudheidkunde. Het lijkt dat verhuis van buurman Tut-Anch-Amon naar het nieuwe GEM gezorgd heeft voor een grotere interesse ….

Het andere museum

Gelukkig is er ook nog het ‘oude’ museum aan het bekende Tahrir-plein, met nog genoeg iconische kunstwerken van het neolithicum tot de Grieks-Romeinse periode. Er is veel van het Oude Rijk, maar ook de Schat van Tanis.

Ik blijf fan van dit “mooie koppel” van meer dan 4000 jaar geleden: Ra-hotep en zijn Nefert (letterlijk “mooie vrouw”), zoals je naast haar kan lezen: de letter “n” (kabbelend water), de “f” (de gehoornde adder), de “r” (de mond) en de vrouwelijke uitgang “t” (het ronde broodje), gevolgd door het explicatief, de zittende vrouw. Daarnaast een houten paneel uit het graf van Hessy-ra met zijn naam rechtsboven zijn hoofd (de mond met het aanbiedende armpje.

A Chair with a View

In Giza is er een zetel met een prachtig uitzicht: de piramides met een staalblauwe hemel, de piramides bij zonsondergang of ‘s avonds met gratis lichtshow …

Soms, heel soms moet je hiervoor geen geld hebben

Zonder verdere commentaar.

Golf bij de pyramides

We gingen een balletje slaan in de Newgiza golf. Vroeger kon je in het poepchique Mena house spelen vlak bij de pyramides, maar Newgiza is een mooi aangelegde en goed onderhouden terrein waar het leuk spelen is. Best wel uitdagend voor krabbers zoals wij.

Het is ook slim aangelegd: eigenlijk ligt de golf in een gigantische bouwput, waarrond de duurste villa’s (met zicht op de golf) gebouwd zijn…

Khufu’s boten

Naast het GEM is er nog een grote hal met twee houten boten: de ene die vroeger naast de pyramide stond in een apart gebouw. Die hadden ze indertijd als bouwpakket gevonden (Ikea-gewijs) en netjes opgebouwd. Nu staat die koninklijke boot te blinken naast een tweede die nu gerestaureerd wordt rond een metalen structuur. Ze gebruiken het originele hout. Maar de boot zelf is eigenlijk een stel cederhouten planken die aan elkaar genaaid zijn met touwen. Zoals eigenlijk overal gewerkt werd voor ijzerbewerking uitgevonden werd.

Tussen de botengebouw en het eigenlijke GEM is er een plein met een mooie fontein en een bosje papyrus.

Het Grand Egyptian Museum

Hier zaten we nu al jaren op te wachten … en met ons de Egyptenaren… Maar het resultaat mag er zijn! Dit is écht een schitterend museum waar over elk detail nagedacht is. Een greep op wat ons opviel:
– de entree met koninklijke cartouches versierd
– een obelisk van Ramses II die opgehangen is voor het gebouw, zodat je de onderkant ziet
– het monumentale Ramses II beel in de inkomhal
– de natuurlijke afkoeling door de wind door het gebouw
– de “grand staircase” met op elk verdiep een andere duiding
– de doorkijk naar de pyramides
– de goede layout van stenen tijdperk tot de Grieks-Romeinse eeuwen
– enz….

Pyramides

Nee, niet gebouwd door slaven, noch buitenaardse wezens, maar wel een flink staaltje vakmanschap, creativiteit en organisatietalent. 4500 jaar geleden waren ze niet dommer of slimmer dan nu.
Het nieuwe bezoekerscentrum is goed gedaan en legt ook mooi uit hoe ze 2 miljoen rotsblokken uit de groeve haalden en stapelden: zonder elektriciteit, zonder hydraulica en zonder ijzer, maar met werktuigen uit steen, hout en touwen van papyrus.

Voor de duidelijkheid, vooraan de 3 vrouwelijke pyramides, daarachter die van Menkaura (de kleinzoon), dan die van Khafra (de zoon) en achteraan – de grootste – van Khufu (de grootvader).
Al dat bouwen heeft wel de economie ontwricht en dus stopten ze daarmee …

En caleche …

Blasé, hoefden wij de Sfinx en de piramides niet meer te zien. Nee, zeker niet! Enkel het GEM…

Maar hoe zalig was het om tenslotte toch – weliswaar soms hobbelig en over heuveltjes – met paard en kar te worden rondgereden.

Je kon ook op een kameel, maar dat zagen we niet zitten.

En dan dit beeld. Fantastisch toch!