Ambon Manise

Ambon Manise wilt zoveel zeggen als Liefelijk Ambon. En het blijft mooi, met na elke bocht wel iets moois of leuks. Onderweg naar Fort Amsterdam (meer informatie hierover in ons “rapport” van februari ’22) …

… stoppen wij zo nu en dan en maken wij wat foto’s.
Chantal noemt het beeld hieronder een Neckermann foto 🙂

Wij zien ook hoeveel bamboe wel gebruikt wordt: van stellingen tot daken.

Over de bouw gesproken, voor de funderingen van veel gebouwen – als niet de muren – worden vaak koraalbrokken gebruikt.

En omdat iedereen mobiel bereikbaar moet zijn, staan er – net zoals bij ons – overal wel masten. Misschien ietwat minder verroest en de kabels beter weggewerkt … 🙂

De vakantie begint nou …

Op het TO DO lijstje niet veel: boodschappen (muggenzalf/deodorant/sim-kaart). een ATM waar – met bepaalde credit cards – eindelijk geld uit de muur komt en wat cultuur.

Wij rijden daarvoor onder andere over een best monumentale brug, die kan wedijveren met die in Congo Brazzaville en Manado (zie onze trip naar Sulawesi).

Omdat wij vandaag best wat rondrijden, gaan we even tanken en zien dan een file aan het benzine station.

Ik weet het, je kan je afvragen of dit wel interessant is voor de lezer, maar reizen is rondkijken, verwonderd zijn, nieuwsgierig zijn. En dat willen wij met jullie delen.

Synode?

Overal hangen posters i.v.m. een synode. Synode is gewoon Grieks voor “samenkomst” maar gebruiken we meestal in een religieuze context. Vreemd genoeg staan er op vele affiches ook geüniformeerde mensen… Moeten we eens uitzoeken.

De Molukken!

Na een vroeg opstaan, de vlucht van 6u gehaald naar Ambon, de hoofdstad van de Zuid-Molukken, maar een paar uurtjes verder. We vlogen deze keer met Lion Air, de Indonesische lowcost operator. Buiten een vertraging door ontbrekende bagage en wat stress over onze teveel aan kilo’s was er niks verkeerd aan deze vlucht in een Boeing 737.

De approach naar Pattimura Airport is altijd mooi: laag over het water van de binnenbaai langs de bosrijke heuvels.

We logeren terug in Natsepa, gelegen aan de buitenbaai van Ambon, met een wijds uitzicht. Het hotel was volgeboekt en uiteindelijk hebben we nog een “junior suite” bemachtigd met ruime kamers en somptueuze badkamer. Onze reisgenote Chantal hebben we de kamer met privé zwembad gelaten.

Ujung Pandang, Makassar – wat is het nou?

Fort Rotterdam (zie vorige post) werd eigenlijk gebouwd op de locatie van het voormalige fort Jum Pandan, daarna Ujung Pandang genoemd, dat diende om Makassar beter te beschermen.  Men denkt trouwens dat de naam afkomstig is van de pandan palmbomen, die in de buurt groeiden.

Begin jaren ’70 van de vorige eeuw werden  verschillende steden nieuwe namen gegeven.  Je snapt het al: Makassar kreeg de naam Ujung Pandang.  Begin deze eeuw wilden zowel bevolking als locale autoriteiten (!!) terug naar de oude naam, die voor hen cultureel en historisch meer betekenis had/heeft.

En nu worden de twee namen door elkaar gebruikt. De luchthaven code is bv. nog steeds UPG.

Even ter info (ik ben het even gaan opzoeken) de bladeren van de pandan palmbomen zijn niet deze, die wij voor ons “kikkerijs” gebruiken. Voor zij die het nog nooit gegeten hebben, geef ons een seintje.

Handelsstad

De alliantie tussen de koninkrijken Gowa & Tallo zorgde dat Makassar in de 16de en 17de eeuw uitgroeide tot een belangrijke vrije handelsstad, waar iedereen (Portugezen, Maleiers, moslims, Chinezen, …) welkom waren.

Dit was precies waarom de VOC (Vereenigde Oostindische Compagnie) er een handelspost wenste en het rijk uiteindelijk uitschakelde. Hoe groot deze macht wel was is nog steeds duidelijk als je Fort Rotterdam bezoekt.

Het is nog steeds één van de best bewaarde Nederlandse forten in de Pacific.

Groeten uit Makassar

Persoonlijk kenden wij Makassar enkel als tussenstop naar of van de Molukken. Wij proberen daar zo iets aan te doen, want morgen reizen wij weer door.

‘Chet’ (je weet wel, die van Open AI) zegt er het volgende over:
Makassar (hoofdstad van Zuid-Sulawesi) is geen klassieke toeristenstad, maar een rauwe, levendige havenstad met sterke Bugis-cultuur, geschiedenis van de VOC en een toegangspoort tot schitterende natuur. Verwacht geen Instagram-perfect paradijs; het is een mix van chaos, cultuur en zeezicht.

Goud

Voor wij het vergeten: nog wat foto’s met juwelen.
In deze etalage liggen grote zware ringen, waaronder eentje met het Mercedes logo.

Mocht dit te duur zijn, dan kan je nog altijd naar een boetiek met pre-loved juwelen.
Maar naargelang de culturele achtergrond denken dames misschien dat die juwelen vervloekt kunnen zijn…

Wil je zo’n juweel niet of kan je het je niet permitteren, dan heb je nog de plakglittertjes aan de andere kant van de straat …

Meta AI

Gardens by the Bay

De vroege avond wordt doorgebracht in de Gardens by the Bay, een soort tuin, of eigenlijk een park. Je vindt er een Flower dome, Super Trees, een Jurassic park, een Cloud forest … en nog andere attracties. We beperkten ons tot de dome en de Super Trees. De eerste is een Calatrava-achtige glazen koepel met planten van overal, inclusief een partij gele bloemen die voor zonnebloemen moeten doorgaan. Uiteraard zeer “instagrammable”. Maar het is mooi gedaan.

Het spectaculairste zijn wel de “super trees” met een uitgekiende verlichting en zicht op het spectaculaire Marina Sands Bay hotel met op de bovenste verdieping een groot zwembad. Niet voor mensen met hoogtevrees …

Maar dan kwam er nog een heuse lichtshow met populaire opera aria’s.

Lunch

Er zijn zoveel restaurants, eethuisjes en coffee shops, je krijgt op een paar dagen alle soorten keukens niet geproefd. Daarom zijn wij heel origineel (!!!) maar gaan lunchen in het Raffles Hotel.

Je kan kiezen tussen verschillende gelegenheden; deze keer ploften (we hadden dorst) neer op een leuk terrasje met wel een zeer bizarre kaart: een Zwitsers kaasbordje, rösti, saucisson vaudois en een “swiss spritz”.

Bleek later dat dit de AP Room was: i.e. Audemars Piguet Room …