Door vertraging in S’pore en een slechte transfer berekening van KLM, hadden wij 5 uur extra vakantie in Schiphol. Maar wij weten nu tenminste hoe wij – als simpele reizigers – een lounge kunnen binnenraken. Ideaal om bij een koffietje en een sapje rustig bij te komen. Zaalig die stilte na meer dan een halve dag motorgeluid.
De koffers met souvenirs worden nu uitgepakt en de wasmachine draait op volle toeren. Oh ja, bijna vergeten: wij hadden 5 kg overgewicht (de koffers, hè – wij uiteraard 🙂 ), wat bijna niet anders kon met minstens 1.5 kg koffie, blikjes en zakjes thee, 1 groot ‘coffee table’ boek, een voorraad batik en ikat (zo van: een mens kan nooit genoeg stof hebben) en een grote zak golfballetjes (ik kon niet weerstaan aan het kleine jongetje dat ze aanbood).
Maar serieus, het kopen van ikat-stof heeft zijn reden: elke keer dat wij in Indonesia komen, zijn bepaalde typische zaken minder te vinden: ik denk aan juwelen gemaakt van schildpadschild en parelmoer (Molukken), kayu puti olie (toen ik klein was, kocht je dat met de liter) om je in te wrijven als je wat ziekjes bent, ikat (wij weten al van minstens een fabriekje op Bali dat ondertussen gesloten werd). Het zijn cadeautjes voor de kleindochters, om niet te vergeten waar ze vandaan komen …
Soit, de correspondentie wordt bekeken – De Standaard wordt (chronologisch!) gestapeld -, de pakjes van Veepee (natuurlijk, waar zou ik anders kopen) worden geïnspecteerd en wij sluiten de reis af met een pot mosselen!
Wij zijn thuis en genieten nog na.
Volgende stop – als het allemaal een beetje meezit – Zuid-Afrika in oktober.
Check this space en tot ziens.
