Buiten de rit van de luchthaven hebben we nog geen taxi genomen. Meer dan 10.000 stappen per dag zijn dus de norm. Je zou er een voetenfetisj aan over houden




inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
Buiten de rit van de luchthaven hebben we nog geen taxi genomen. Meer dan 10.000 stappen per dag zijn dus de norm. Je zou er een voetenfetisj aan over houden



Zoals op meer plekken zijn er hier nogal wat parkieten en papegaaien, maar je hebt hier ook nog mussen en een gepensioneerde kraai.




en wat te denken van dit gevleugeld wezen?






Wat doet een Egyptische obelisk voor een barokke kerk? Het plein begon eigenlijk als een atletiekpiste en de toenmalige keizer Domitianus was verzot op de Egyptische cultuur. Het concept ‘farao’ stond niet ver van ‘keizer’ vond hij. De obelisk werd dus versierd met een reeks hiëroglyfen met zijn naam, die van zijn vader en van zijn broer. Met het verval van Rome brak de obelisk in twee en sukkelde die onder de grond. (steden bouwen verder op afval en puin).
Paus Innocentius X woonde als kardinaal aan het plein en plaatste er de fontein, groef de obelisk op en zette die op zijn fontein. Een mooi voorbeeld van culturele recyclage.
De teksten waren een mysterie tot Champollion ze kon vertalen na 1822 ….


Deze kerk, vlakbij de Piazza Navona, begon als een kerk voor Duitse pelgrims. Later werd het verbouwd van een ‘hallenkirche’ naar een barok gebouw. Binnen vonden we deze herinneringen:


En nu het laatste bericht over het Vaticaan:
Bijna bij het verlaten van het Vaticaan is er een mooie nieuwe tentoonstellingsruimte over de Pacific

inclusief 12 afgietsels van taferelen van de Borobudur + 2 stoepa’s, een recent cadeau van de Indonesische regering.

… om nog even terug te komen op het Vaticaan, neem dit gebouw ter nagedachtenis van Pius VII

Pius VII was niet opgezet met Napoleon’s volgelingen en troepen, die talloze kerkelijke bezittingen vernielden. Er werden concordaten getekend, waar geen van beiden zich aan hield. Toegegeven, Napoleon was de eerste die zijn woord brak. Hij annexeerde op een gegeven ogenblik zelfs het Vaticaan aan de Franse Republiek en verhuisde de Paus naar Fontainebleau.
Of andere zuiderse grootsteden … Corona bombardeerde veel cultuursteden tot ‘gevaarlijk en te mijden’, maar dat is nu niet meer zo: een museum geraak je niet binnen zonder covidsafe ticket, er wordt gelet op bezoekersaantallen, het weer is lekker zomers, overal kan je eten in de buitenlucht, hotels zijn zo leeg dat je dikwijls upgrades krijgt, en er zijn weinig andere toeristen. Erg sneu voor de mensen die moeten leven van die sector, maar wel aangenaam als toerist …

De Sixtijnse Kapel kan van de Romeinse (euh – Vaticaanse) bucket list!
Maar geen foto’s – dat is de enigste plaats waar geen foto’s mogen genomen worden!
Niet getreurd – want er zijn zoveel andere mooie stukken, mozaïeken en plafonds te bewonderen en te fotograferen. En ook de uitzichten zijn mooi.

Wat ons opviel …






Hoe Roomser kan het zijn?
Een terrasje met zicht op een convent aan de overkant van de straat en het Vaticaan op 15′ wandelen.
Gisteren na aankomst wat uitgepakt – inclusief een stapeltje boeken.
Revolusi van David Van Reybrouck zou toch echt uit moeten raken.
Restaurantje met terrasje in een zijstraatje gevonden.
Dat is zo leuk aan Rome, je flaneert en wijkt vlug af van de geplande bestemming.