going pala

Nog een oud besje (500 jaar) met elementen van Moorse, Gotische en Barokke architectuur.

Malaga is een oude stad. Ongeveer 2800 jaar oud. De Fenicïers stichtten haar als Malaka en die naam bleef praktisch ongewijzigd onder de Romeinen, de Visigoten en de Moren. In het Spaans werd de “k” een “g” en dat was het. Het is ook de stad van Picasso. En een stad in beweging waar in zowat elke straat er wel wat verbouwd wordt.

In het oude stadsgedeelte zijn er veel leuke hoekjes en kantjes en het beroemde El Pimpi, een cluster van bars en zaaltjes met heerlijke tapas en typische gerechten

De weg terug naar beneden heeft de meeste stopplaatsen aan onze kant. reden om nu en dan de camera boven te halen en de variaties in het landschap vast te leggen:

De Parador ligt pal aan het ravijn bij de Puente Nuevo. Als je op tijd reserveert kan je een tafel krijgen bij het raam en dan heb je driedubbel spectakel: het ravijn, de inhoud van je bord en de nooit aflatende film van voorbij paraderende, lopende, slenterende en selfie’s makende toeristen.

en dit koppel viel mij op door haar broek, die mij deed denken aan de beschildering van antiek Turks aardwerk van Iznik

Na een luie ochtend zijn we onze vriend Tony gaan ophalen in San Pedro de Alcàntara (let op het accent) voor wat sightseeing. Een erg mooie weg met veel moto’s want er zijn veel mooie bochtjes.

Ronda zélf was erg druk en liep over van de toeristen (ja ja wij zijn dat ook). Het is ook een oud stadje (30K inwoners), gebouwd over een spectaculair ravijn waar moedige bouwvakkers een paar bruggen over hebben geslagen:

Overal waar je komt zijn er oude omwallingen, Arabische baden, oude Moorse paleizen, en dergelijke. Het is erg compact. Allemaal troeven voor de toeristen die er dan ook in grote drommen waren.

Bijna iedere keer dat we naar hier trekken, slapen we in dit leuke optrekje een eindje voor Marbella. In het hoogseizoen budgettair onhaalbaar, maar nu goedkoop en toch luxueus!

Blij terugzien met onze vrienden Tony & Carolyne voor een lange, luie lunch aan het strand. Geef toe als uitzicht valt het mee!
We leerden nog iets bijzonders. Jan, onze vaste boekhandelaar kwam vorig jaar aanzetten met een fantastisch boek met de meest onaantrekkelijke kaft en titel: Galicische wetten. Het boek is van Philippe Sands, een internationale mensenrechten advocaat die ontdekte dat de termen ‘genocide’ en ‘misdaden tegen de menselijkheid’ ‘uitgevonden’ werden door 2 juristen die afkomstig waren van de stad waar zijn Joodse grootvader geboren werd. Meester Sands heeft – in parallel – de levenslopen uitgevlooid van de juristen en zijn eigen Joodse familie. Het is een schitterend boek dat ik alleen maar kan aanraden. Maar waar is de link met vandaag? Tony’s bejaarde moeder is een vriendin van Ruth Sands, de moeder van Philippe. Small world!

Eigenlijk wel een leuke bestemming: 2,5 uur vliegen en je bent in een Mediterraan klimaat met een rijke cultuur, lange geschiedenis, goede keuken en mooie zichten. Wat wil de toerist nog meer?

Bovendien is het een aangename vlucht met zelden turbulenties en een zijdezachte approach zonder wilde bewegingen.

Bij het lanen vielen de vele windturbines op. er zijn hier zeer weinig zonnepanelen (blijkbaar worden die belast!) , wat toch raar is voor een zonovergoten land, niet?

Morgen even weg naar het Zonnige Zuiden. Eerst Malaga en dan naar Marbella, of liever, het Vinci hotel een eindje voor Marbella, met een leuke beachclub en dit uitzicht