Juxtapositie is altijd leuk: oud en nieuw naast elkaar.
De baai
MIA: Museum of Islamitic Art (deel 1)
Indrukwekkend museum. Het begint al met de architectuur … Er is duidelijk over elk detail nagedacht. En het mocht duidelijk ook wat kosten.
De monumentale trappenhal met uitzicht op de baai is indrukwekkend. De foto’s doen het geen recht aan.
Het weekend
Ik begreep er geen snars van:
gisteren een drukke straat met veel op- en afrijden en wat opstoppingen – vandaag na 9:00 a.m. nog steeds geen verkeer. Het had iets van een Hopper-schilderij – het deed denken aan COVID-tijden.
Wij waren vergeten dat het al vrijdag was en dat het weekend hier natuurlijk op vrijdag begint!!!
Gezien dat het personeel hier niet durft tegen te spreken, stuurden ze ons op weg naar het Museum voor Islamitische Kunst, dat natuurlijk gesloten was.
Maar geen zorgen: deze middag is alles weer open en doen we de geplande visites, inclusief een souk (en neen, we kopen hoogstens wat kruiden; geen tapijt :-))
Doha West Bay
Na een rustige vlucht van amper 6 uur en een perfecte landing en wat aanschuiven aan de douane (geen visa nodig!), reden we naar de West-Bay area waar ons hotel één van de vele wolkenkrabbers is. We kregen een hoekkamer op de 40ste verdieping met een uitzicht …
Na de “walkie talkie” of de “augurk” in London, vinden we dat dit gebouw iets heeft van een penguin. Wat denken jullie?
Doha here we come!
We vliegen met Qatar Airlines naar Jakarta. Zij hebben een interessante ‘stopover’ formule waarbij je voor een (zeer) zacht prijsje één of meerdere dagen in Qatar blijft “plakken”. Bovendien verzacht het de jetlag omdat je niet in een keer 6 uur tijdsverschil verwerkt.
We vlogen langs Leuven en pal over Wenen om dan via Roemenië, de Zwarte Zee, Turkije en Irak de Perzische Golf te bereiken.
Laatste zicht op Madrid
En terwijl een militaire kapel oefent voor de nationale feestdag op 12 oktober, nemen wij nog wat laatste foto’s.
Beklijvende tentoonstelling
Dit laatste bezoek voor we Madrid verlaten laat best indruk na.
Niet alleen hangt Picasso’s Guernica hier, maar het geeft ook een overzicht van de kunstrichtingen aan het begin van de 20ste eeuw.
De thema’s verschillen niet veel van de huidige problemen – alleen het ecologische luik mankeert. Zeer indrukwekkend is de tijdelijke tentoonstelling over Ben Shahn, met foto’s, posters en schilderijen.
Maar soms is het gewoon schoonheid, zoal het beeld hieronder. Je zou het zo naast beelden uit de oudheid kunnen zetten.
Reina Sofia Museum
Het museum heeft een moderne ingang met zicht op Atocha, het station, getekend door Jean Nouvel. De naam van de bar/bistro vind ik daarom zeer grappig (je weet wel, de “v” wordt in het Spaans “b” uitgesproken.
Galeria de las Colecciones Reales
De nieuwste aanwinst in Madrid naast het Palacio Real. Een indrukwekkende architectuur
en een rijke collectie. Maar het personeel is nog aan het “roderen”: alles wordt naar de letter van de wet gedaan: er waren te veel mensen binnen en dus hebben we drie kwartier op een bankje moeten wachten eer we binnen konden en dan eigenlijk nog omdat we de tickets tenslotte online hadden gekocht.
Maar het was de moeite: wat ze op enkele eeuwen bij elkaar gesprokkeld hadden aan Vlaamse wandtapijten, schilderijen, harnassen, karossen, serviezen en andere kleinoden. Tot zadels van Keizer Karel toe…
En voor de architecten en tegelliefhebbers onder ons, een hele doos met marmerstalen …
Museo Naval
Net om de hoek van het postgebouw ligt het scheepvaartmuseum. Weinig bekend en dus weinig buitenlandse bezoekers. Natuurlijk veel over de gloriejaren van de Spaanse Armada, maar ook de verliezen (Trafalgar) en het recentere verleden komen aan bod. Erg veel maquettes in alle formaten. Kaarten van ontdekkingsreizen.
Ons vielen de Maleisische oorlogsprauw op en de Chinese bloemenboot. Deze laatste boot is eigenlijk geen vaartuig, maar een soort theehuis dat idyllisch op een meer/vijver drijft.
