Assisi op Goede Vrijdag

Geen betere dag om Assisi te bezoeken dan juist voor Pasen.
Het stadje op de berg met een basiliek ter ere van Franciscus heeft uiteraard de nodige kloosters. Deze worden aangevuld met een hele stroom aan winkeltjes met souvenirs en een paar kunstgalerijen.

Dit is de nieuwe poort.

Kaarten …

Een van de zalen trok onze aandacht: de kaartenzaal! Daar zijn kaarten op de muren geschilderd van de wereld, van Italië, van het “Heilig Land”, van de Amerika’s, Afrika en Azië.
De Molukken staan er zelfs op met speciale aandacht voor de Banda Eilanden en Ambon!

Politiek

De kardinaal had een ruime beurs en dus werden alle muren, deuren en vooral plafonds beschilderd. De onderwerpen varieerden van religieus, politiek, wetenschap tot propaganda. De link naar de Habsburgers en het Vaticaan werd duidelijk in de verf gezet. Met tekstbalonnetjes in het Latijn of Grieks.

Zo ook op de muurschildering hieronder:
François, koning van Frankrijk, ontvangt te Parijs met grote pracht en praal Karel V, de verhevene, die naar België reist om een opstand te onderdrukken, en kardinaal Alexander Farnese, die als gezant over gewichtige zaken gezonden is, in het jaar des Heils…

Palazzo Farnese (deel 1)

Zoals de lezer het wellicht begrepen heeft, is het een druilerige dag. Vrienden raden daarom aan naar Caprarola te rijden en daar het Palazzo Farnese te bezoeken – kwestie van niet kletsnat te worden.

Kardinaal Alessandro Farnese bouwde dit stulpje met overal beschilderde muren en plafonds. Het gebouw is een vijfhoek rond een rond plein.

En kijkt uit over een vallei.

Er is ook een indrukwekkend park, maar wegens te veel regen en harde wind mochten we daar niet in.

Kapel

Naast het hotel staat er een kapel die duidelijk de ‘core business’ dient …

Mooie tegeltjes en een mooie Maria maken het geheel af.

Eerste halte: Sutri

Na een kleine omweg, langs de kust en anderhalf uur rijden komen we aan in de Antico Borgo di Sutri. Een gerieflijk hotel met duidelijke ambities als feestlocatie voor huwelijken.

We dachten een snelle hap te krijgen, maar uiteindelijk bleven we ruim 3 uur in het restaurant. Het begon al met een waterkaart met een 20-tal soorten, het ene al wat exotischer (Fiji!) dan het ander. We kozen voor het lokale water van Nepi. Lekker en licht parelend.

Maar dan begon het … de chef wou duidelijk zijn kunsten tonen.

Allemaal lekker en verfijnd: bijvoorbeeld een ravioli van konijn met lokale saffraan. Een tafel verder zat een eenzame Hamburger die de fazant wou eten, maar dat werd enkel voor 2 personen geserveerd. Vrouwlief nam de 2de portie. De man was vanuit Zurich vertrokken met zijn Yamaha om naar Zuid Italië te rijden, een toer rond Sicilië te maken en via Lecce naar Albanië te reizen, en dan terug noordwaarts via Kroatië terug te keren. Een ritje van 3 weken.

De avond eindigde met een “rummetje”, opgewarmd boven een glas warm water met een bloemetje. Daarbij kreeg je stukjes chocolade en gepofte chocoladebonen. Gewoon perfect.

Als je ooit in de buurt van Sutri bent, is Nuovo Vino e Cucina zeker aan te raden.

De Etrusken achterna … met een elektrische mini

Terwijl bij ons thuis de kersenboom in volle bloei komt gaan we voor een weekje naar Italië, meer bepaald de streek net boven Rome.

Brussels Airlines bracht ons netjes op tijd in Fiumicino, de luchthaven van Rome, vlak naast de zee. Bij de autoverhuurmaatschappij kregen we een spiksplinternieuwe Mini Aceman, het nieuwste model en een klein beetje groter dan die van J, dus ruimer !

Geen al te grote batterij en dus eerder beperkt in range, maar laadpalen genoeg. Ook in onze eerste stop: Antico Borgo di Sutri.