inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
Italia
Een beetje moe na 2 dagen slenteren, komen wij aan de Piazza Santissima Anunziata. Verstopt op de 5de verdieping van de Instituto degli Innocenti (zijn wij toch??), dit prachtige terras.
In de ondergaande zon, een fris drankje met wat versnaperingen. Zouden ze bij ons ook mogen doen …
En terwijl wij verder wandelen, komen wij aan een grote porselein winkel. Met fantastische kopjes in allerlei kleuren met dekseltjes. We gaan tenslotte buiten met een bestelling voor twee koppen met onze initialen.
We hebben de kapel niet gezien, want er was juist een huwelijksfeest. Een feest voor het oog – geef toe, hoe modieus en trendy kan een vader zijn?
Minder bekend, maar even mooi : St Maria Novella. Een kerk met abdij vol fresco’s, op binnen- en buitenmuren.
Vraagje voor de latinisten onder ons: waarom staat er panem coeli en niet panis coeli?
Jeroen, een Hollandse collega, die een aantal jaren in Firenze woonde, gaf ons een lijstje van resto’s om uit te proberen, waaronder een restaurant waar Beatrix ook wel eens komt.
Maar eerst deze plaats dicht bij de Duomo: La Menagere.
Nog een greep uit wat ons opviel
Op veel plekjes zie je terrasjes op daken ….
Je komt dit onderwerp wel in meer musea tegen… een mens vraagt zich af waarom
Terwijl wij door de verschillende zalen slenterden, stonden wij (enfin, toch J) shock & awe voor Botticelli. Niemand kan zo als hij een doorschijnende dunne sluier of vleugels schilderen.
Ook de vernieuwde zaal met da Vinci’s werk was prachtig. Hoe de verlichting de schilderijen tot leven bracht. Ook chapeau dat ze een niet afgewerkt schilderij later zien.
We keken ook naar de mode in die tijd of hoe je die tegenwoordig zou kunnen gebruiken.
Amerigo Vespucci, Firenze – 8:15 a.m.
Geland na een hobbelige vlucht. Zou logisch zijn als je in de ochtend over de Alpen vliegt – zegt H.
Auto opgehaald, maar achteraf gezien hadden we misschien beter dit wagentje gehuurd :-). Gemakkelijker om door het verkeer te laveren.
In ieder geval … spullen afgezet en op naar “de Kantoren” van de Medici, de Uffizi, die wij nooit de kans hadden te bezoeken.
Cosimo de Medici installeerde boven de kantoren een galerij, waar hij zijn kunstcollectie kon tentoonstellen. Je ziet ook dat de tweede verdieping van architectuur totaal anders is.
Een ongelofelijke collectie – doorheen de zalen zie je de renaissance herboren worden. Grapje …