Categorie: Indonesia

Het is laag water en we besluiten om nog een laatste wandeling te maken – want morgen is het een lange reisdag.

We bekijken andere “huisjes” en vergelijken zwembaden & tuinen …
Eentje vonden we allemaal wel heel indrukwekkend.

We zagen ons al met een drankje en een boekje de spelende kinderen op het strand bekijken.

Het meisje in het roze vraagt onze naam en vertelt dat ze Anggi heet, net zoals een nichtje van ons in Holland !!

Zes maand geleden waren we nog op het Herteneiland (Pulau Menjangan), en nu dus terug, maar met een andere duikclub (Arrow Dive van Lovina) en die pakken het professioneler aan. We zaten ook op een andere plek dan de vorige keer. Niet mooier of beter, maar gewoon een andere kant van het eiland.

Het eiland maakt deel uit van het Nationaal Park van West-Bali, een beschermd gebied dus. Als je goed kijkt, zie je zo nu en dan in de de mangroves een schichtig hertje

Het lijkt of ze hier de natuur in evenwicht hebben kunnen houden.
Niet zo evident als je hoort dat men tijdens de pandemie door een laksere controle aan de Javaanse kant hele stukken koraal gedynamiteerd hebben om gemakkelijker te kunnen vissen. Lakser is wellicht het verkeerde woord: het kost materiaal én mensen (dus tijd) om al die eilanden te beschermen.

Als kind spaarden we Artis punten, met die punten kon je foto’s plakken in een album. Ik had er o.m. eentje van tropische vissen. Dat hele album zwemt hier rond … De kleurrijkste bewoners van koraalriffen zitten hier allemaal, plus zeeschildpadden en blauwe zeesterren.

ik weet het … een cliché … maar toch iedere keer anders en altijd mooi. En dit op een tijdspanne van een half uur …

Terwijl de mannen onderweg waren, zijn de meisjes gaan shoppen.

Niets leukers dan in het buitenland in winkeltjes te gaan snuisteren of zelfs in een warenhuis naar snoepjes, kruiden en zeepjes te kijken.

‘k Weet het, zulke zeep mag je nooit gebruiken – maar het ging om het doosje met een mooi jaren ’60 lay-out.
En wat denken jullie van deze snoepjes, die kinderen helemaal naar hun smaak kunnen versieren?

Ook niet gezond, maar wel leuk.

Maar vandaag lag de focus op een juwelenwinkeltje.
De chauffeur wist wat voor genre passagiers hij in zijn auto had en reed de winkeltjes aan de “fuik” (de plaats waar je als toerist onmiddellijk wordt aangeklampt) voorbij en stopte bij het huis van een zilversmid.

Wij hebben wellicht de helft te veel betaald (zegt neef Wim) – maar voor Belgische normen best goedkoop. Dus reden wij gelukkig terug naar huis met onze buit van ringen en oorbellen.

6:00 a.m. WITA (Centraal Indonesische tijd)

Echt waar, om 5:00 a.m. tijdens de vakantie opstaan – geen haar op ons hoofd dat dit in normale omstandigheden zou doen, maar nichtje wil dolfijnen zien …

De zonsopgang is sowieso de moeite waard

Het was een bootje voor ons alleen en er was geen andere boot op “ons” stukje strand te bekennen, maar dan opeens … een hele “flotielje”.

Hadden we geen dolfijnen gezien, dan was dit al vertier genoeg geweest.
Maar na veel varen en de einder afzoeken, waren ze er dan ….

en het mooiste: moeder en kind …

en een kunstje

Zoals eerder gezegd is er best wat te doen in en rond Lovina. Er is ook meer watersport dan duiken en snorkelen. Dit bijvoorbeeld:

Of dit