Brussel – Doha – Jakarta

De laatste tijd begonnen we erg op te zien tegen de lange nachtvluchten. Leeftijd en zo…
Plus de onvermijdelijke jetlag. En dus probeerden we een alternatief: enkel dagvluchten! Dus i.p.v. na de 6uur Brussel-Doha enkele uren in de transit zone rond te lopen en dan de volgende nachtvlucht te nemen, zijn we blijven slapen in de luchthaven zélf en hebben we de 9 uur durende vlucht erna naar Jakarta genomen.

Beide vluchten waren eigenlijk nogal rustig: geen turbulentie, geen piloot die net uit een F16 gestapt leek. We vlogen langs de Donau (vlak boven Wenen), over het Balaton meer en terug langs de Donau om ten noorden van het Bulgaarse Varna de Zwarte Zee over te steken naar Turkije. In een boogje om Syrië, over Koerdistan en Irak naar de Perzische golf. Recht naar het schiereiland (Al Jazeera) Qatar en de luchthaven van Doha.

Daar vieren ze het 10-jarige bestaan van de Hamad Int’l Airport (HIA) met een raar uitziende beer-mascotte. Maar nog niet zo raar als die we in Vlaanderen verzonnen voor de werken aan de Oosterweel verbinding.

Het Oryx hotel is niet goedkoop, maar de bedden zijn fantastisch en het zwembad op de bovenste verdieping is aangenaam om de zitspieren wat te relaxen.

Terug naar “de Oost”

We weten het … ecologische voetafdruk …. Het is dus een beetje vreemd dat we na een half jaar terug naar Indonesië vertrekken. En neen, het is niet een aanval van YOLO. Maar eerder een familiale … euh … opportuniteit.

De volgende reis is per elektrische auto en later ook eentje met de trein. Echt waar!

Afreis richting S’pore

We zijn te vroeg om in te checken op de KLM vlucht, maar we hadden geen keuze, want neef Wim vloog 3 uur eerder terug naar JKT.

Dan maar uitrusten in de “Premium Check-in”, met een koud drankje en een koekje.

Ideaal om over de laatste avonturen te vertellen.

De chauffeurs krijgen overal waar ze met toeristen komen wellicht een percentage van de omzet. Nu, het kon ons deze keer niets schelen, want de ‘kopi luwak’ zaak (zie hier een kopje koffie met een ubi-beignet (ubi is Indonesisch voor zoete aardappel)

en daarna het restaurant met zicht op de padi’s waren perfect.

Zen

Ik kan van allerlei dingen zen worden: omgeploegde velden, windmolens, maar je wordt het helemaal als je de ‘pool boy’ aan het werk ziet. je wordt gewoon rustig van zijn bewegingen.

“tongedierte”

Het is durian en mango tijd en dan zijn er veel vliegen.
Je wordt er gek van. De ventilators aan het plafond helpen niet – je moet ze tijdens het eten zelfs uitzetten en op kaarsen overstappen. Aaaarggh …


Maar … het wordt donker en eensklaps zijn ze verdwenen. Als iemand ons dit fenomeen kan uitleggen?
Het is dan wel de tijd voor muggen en mogelijk mieren – maar daar heb je dan muggenmelk voor 🙂

Tuin

Bali is sowieso al een tuin op zich, maar de villa heeft een mooie, erg verzorgde tuin, die dagelijks onderhouden wordt. Het groeit en bloeit hier dan ook uitbundig. Naast de alomtegenwoordige kokospalm, frangipani en bamboe staat er ook een tamarinde boom en vier “pisang kipas”, letterlijk “waaierbanaan”.

Regen!

Naar het schijnt regent het de laatste tijd veel in België. Hier is het regenseizoen en dat betekent dat je de meeste dagen wel eens een regenbui meemaakt. Dat is dan meestal geen slavlaagje maar een tropische regenbui. Spelende kinderen hebben er geen last van, de vele bromfietsers des te meer. Je ziet wel eens creatieve regenkledij.

Gisterenavond viel nog een forse bui. Hieronder foto’s van het zwembad om een idee te krijgen.

En vandaag, nog wat regen tijdens de laatste massageronde.
Ik wou dat de dames zo nu en dan naar België zouden kunnen komen.

Stof & Kunst

Het is onze voorlaatste dag en we gaan nog wat shoppen.
De ikat in Bali is anders dan die in Lombok en de winkel dichtbij Singaraja heeft een mooie collectie ikat, al dan niet in zijde.

Er is ongelofelijk veel keuze – manlief wordt er moe van. Dus lunch in een Indonesisch restaurant naast een rijstveld

Links restafle (leuk, hè – hoe rijsttafel hier tegenwoordig geschreven wordt)

De chauffeur vraagt bij het naar huis rijden of wij niet bij zijn neef willen binnenspringen, want die heeft een “galerij”.

Wij gaan tenslotte met eentje naar huis, maar aan goedkopere prijzen dan in Ubud.

Nemo

We hebben pas vandaag de foto’s en filmpjes van het snorkelen binnengekregen. Volgens de mede-snorkelaars was Pulau Menjangan trouwens de mooiste duikplek binnen Bali.

DCIM105GOPROGOPR8247.JPG
DCIM105GOPROG4568268.JPG

In navolging van “Waar is Wally” …

… waar is de mol?

Het is vandaag snorkeldag.
Een uurtje rijden naar het westen en we zitten in een andere omgeving met veel mangroves. We varen dan in een bootje naar Pulai Menjangan.

Niet zeker dat er mensen wonen, maar er zijn wel veel tempels.
En vandaag wordt er op – en afgevaren met mooi geklede dames & heren met offerandes.