Categorie: Java

En dat mag je letterlijk nemen:
na een uurtje door Jakarta te rijden met moderne hoge (kantoor)gebouwen aan beide kanten van de weg

rij je – na een aantal tolpoorten – over een kms lange brug naar Bandung. De brug overspant gehuchten en rijstvelden. Het is echt impressionant.

150+ km verder aan gemiddeld 80 km/uur (ja, zelfs met tolwegen!) komen wij aan in de Bandung Hilton dat redelijk spectaculair is met o.m. een zwembad op het 6de.

Er wacht ons nog een surprise: een upgrade op de 11de verdieping met een badkamer om u tegen te zeggen. Het is precies of mensen beseffen dat badkamers belangrijk voor ons zijn 🙂

Terug een nachtje in de luchthaven van Jakarta geslapen en al de helft van de jetlag verwerkt, wandelen we naar de file aan de check-in van Garuda, de nationale luchtvaartmaatschappij.

Jakarta is een drukke maar rustige luchthaven. De security werkt veel vlotter dan in Zaventem en je moet er niet eens je laptop en ander elektronisch gerief uit je koffer halen.

Door de lange vlucht en het tijdsverschil van 4 uur komen we om 21:30 in Jakarta aan. Het is altijd een beetje spannend als een paar honderd (vooral) toeristen uit een vliegtuig komen gerold en velen ontdekken dat je eerst moet betalen aan één comptoir en dan naar een andere gaan om je visum te krijgen. Dat moet in theorie ook online lukken, maar de betalingen vanuit België werkten niet. Aandachtspuntje voor de dienst “imigrasi”. Onvermijdelijk heb je dan ook mensen die nieuwe regels van aanschuiven vinden en daar dan luidkeels misbaar over maken. Best wel grappig soms “la condition humaine” …
We kwamen aan in de nieuwe Terminal 3. Low cost maatschappij LionAir zit nu in de oude terminal. Banksy heeft hier een brandblusser ingeschilderd 🙂

In de plaats van de “beroemde driemasters” uit de VOC tijd vind je hier prauwen, de lichte zeilboten, waarmee hier eeuwen handel gedreven werd en waarmee de Indonesiërs zelfs Madagaskar koloniseerden rond de 8ste eeuw.

Zonder moderne hulpmiddelen maakten ze zeewaardige boten.

De zitbanken in de vorm van een sloep zijn ook erg leuk.

In de oude pakhuizen van de Hollandse VOC hebben ze een leuk museum gemaakt, met een lokale insteek i.p.v. de klassieke koloniale kijk. De haven van “Batavia” (de koloniale naam van Jakarta die verwees naar de stam van de Batavieren – de Nederlandse versie van de Eburonen).
Er is een uitkijktoren, waardoor de toenmalige nulmeridiaan loopt. Nu gebruikt iedereen die van Greenwich, maar toen had iedereen zijn eigen nulmeridiaan om te navigeren.

Vanuit de toren heb je zicht op de oude haven.

Vlakbij is er ook een vreemd instrument waarmee ze -letterlijk- het vuil uit de rivier vegen. Hydraulische veegborstels voeren de rommel omhoog langs een schuine wand. Heel curieus.

… dus zwembad, een boekje en wat sate.

Eerste taak: pullover uittrekken, wegens niet meer nodig bij 32°C.
Tweede taak: visa betalen en naar de immigratie loketten. Meer dan de helft van het vliegtuig zat vol met Indonesiërs en was dus de rij aan de “foreigners” korter dan bvb de toeristische luchthavens zoals die van Bali.
Derde taak: de douane. Die lijkt strenger dan voorheen. Nu moet je een digitale aangifte doen, liefst voor je vertrekt.

Op naar het hotel.

Je dacht dat Kerstmis al groot werd gevierd in Doha; hier is het ook een groot ding: niet alleen voor de Christenen, maar net zo goed voor de aanhangers van de andere godsdiensten een reden voor een feestje.

Er waren dan ook lange rijen bij de check-in. Ze hadden zelfs een aparte lobby georganiseerd, compleet met personeel met kerstmuts …