Dover, Singapore

We zijn in Dover, Singapore

The white cliffs zijn ver te zoeken en de zee heeft zich lang  geleden kilometers teruggetrokken, maar ooit hebben militairen  – wellicht uit heimwee – hun settlement alhier zo genoemd. 

Nu staat het vol met  woontorens, maar het blijft welig groen – het Engelse woord lush beschrijft het allemaal.   Tussen de gebouwen vind je zwembaden, tennisvelden en terrassen met bbqs voor publiek gebruik.  Kleine restaurants maken het af. En … terwijl ik dit schrijf, hoor ik buiten een haan kraaien.   Uitzonderlijk, zo’n landelijk geluid in een grootstad.

Er wordt hier veel moeite gedaan … Regelmatig spuiten ze hier een wolkje om de planten te beschermen tegen bepaalde insecten. Nee geen vergif.

Singapore Roads

De Rede van Singapore is altijd wel druk bezet, maar het blijft indrukwekkend om al die oceaanreuzen zo te zien wachten voor de haven.

Nog 5 minuten en we landen.

Amsterdam – Singapore via een omweg

Sinds het neerschieten van Air Malaysia MH17 boven de Donbas regio en de lopende oorlog wordt Oekraïne vermeden en vliegen we dus niet meer rechtdoor. Het wordt dus een lange rit van 12 uur. Bij het ochtendgloren kunnen we wel genieten van de “skyscapes” en de eerste zichten op de Indonesische archipel.

Tot ziens, Amsterdam!

Met een beetje vertraging wordt de volle KLM Boeing 777 geladen en met een brede zwaai over de haven vliegen we richting Verre Oosten. De laatste zon schijnt op de vleugels.

Minute Man

Schiphol, 13 juli, 19:24 CET

Het duurde even voor we het door hadden.
Man veegt om de minuut de wijzer weg en zet er een nieuwe naast, een streep verder.
Je blijft kijken.

Na 4 jaar gaan we eindelijk weer naar de ’Oost’.
Het bleef tot het einde spannend: Pim kon online geen boarding pass aanmaken – “er moesten documenten geverifieerd worden”. Gisteren minstens een uur met KLM gechat en gebeld en het was daarna nog niet duidelijk. AI heeft het allemaal niet klantvriendelijker gemaakt.

Maar het is gelukt – het betrof de COVID attesten.
Singapore is hieromtrent zeer bezorgd; wij zijn wel 3 maal gecontroleerd.

Binnen een goed uur zitten wij in de lucht.

Fijne avond.
Tot morgen

De laatste Spritz en Prosecco

Rome is – na Parijs – de stad van de terrasjes – op de stoep, onder een boom of een parasol.

De Spritz of een Margarita is – tot op heden – het lekkerst op het terras van de Hotel de Russie.

Even leuk – maar veel eenvoudiger – is ZIG op de Via Cola di Rienzo, waar je onze favoriete prosecco van het Huis de Faveri kan vinden.

Galleria Nazionale d’Arte Antica in het Palazzo Barberini

De familie Barberini liet een opzichtig paleis bouwen door de 3 beste architecten van hun tijd. Ondertussen is het omgetoverd tot museum. De familie leverde kardinalen en pausen af. Dit was hun woonst als ze kardinaal waren. Hun wapen toont 3 bijen, die trouwens over heel Rome terugvindt.

Behalve indrukwekkende zalen met ditto plafonds zie je vooral schilderijen vanaf de 15de eeuw met ondermeer veel werk van Caravaggio en zijn volgelingen, of de Venetiaanse Canaletti. Ook opmerkelijk is een standbeeld van een gesluierde vrouw: je moet dat maar doen in steen!

De zoveelste Judith … zucht

Ieder museum met barok schilderijen heeft er wel eentje met Judith en een bloederige Holofernes in zijn collectie. Het Galleria Nazionale d’Arte Antica in het Palazzo Barberini heeft er een handvol. De ene al wat bloederiger dan de andere…

Een gepast verjaardagsdiner

Wat is er gepaster voor een Mol, die geïnteresseerd is in de Oudheid, dan te dineren in een restaurant met de naam l’Archeologia aan de Via Appia Antica.

Zaalig terras en restaurant!
De weg vanuit het centrum naar het restaurant over de oude heirweg maakt het nog meer een belevenis om niet snel te vergeten.