Zes maand geleden waren we nog op het Herteneiland (Pulau Menjangan), en nu dus terug, maar met een andere duikclub (Arrow Dive van Lovina) en die pakken het professioneler aan. We zaten ook op een andere plek dan de vorige keer. Niet mooier of beter, maar gewoon een andere kant van het eiland.
Het eiland maakt deel uit van het Nationaal Park van West-Bali, een beschermd gebied dus. Als je goed kijkt, zie je zo nu en dan in de de mangroves een schichtig hertje
Het lijkt of ze hier de natuur in evenwicht hebben kunnen houden.
Niet zo evident als je hoort dat men tijdens de pandemie door een laksere controle aan de Javaanse kant hele stukken koraal gedynamiteerd hebben om gemakkelijker te kunnen vissen. Lakser is wellicht het verkeerde woord: het kost materiaal én mensen (dus tijd) om al die eilanden te beschermen.
Als kind spaarden we Artis punten, met die punten kon je foto’s plakken in een album. Ik had er o.m. eentje van tropische vissen. Dat hele album zwemt hier rond … De kleurrijkste bewoners van koraalriffen zitten hier allemaal, plus zeeschildpadden en blauwe zeesterren.
