Lebrija deed bij mij een belletje rinkelen.
In een vorig leven kwam ik daar wel eens omdat een toenmalige klant van mij daar een mijn had, vanwaar wij via el Puerto de Santa Maria heelder scheepsladingen naar Oostende brachten.
Juan Peña El Lebrijano was een bekende Flamenco zanger die één van mijn favoriete platen vol zong samen met het Andalusisch Orkest van Tanger.
Dus moesten we daar even heen.
Wat een verassing. Doña Regla was erg geïnteresseerd in archeologie en oudheidkunde. In die tijd vonden landbouwers, die tractoren begonnen te gebruiken (en dus dieper ploegden), hele Romeinse mozaïeken onder hun machines. Zeer vervelend tot onze vriendin ze van hun kocht. Het hele huis op de benedenverdieping ligt vol met mozaïeken!
Doña Regla recycleerde veel bouwmaterialen wanneer ze haar huis verbouwde: azulejos tegeltjes van het afgebroken Augustijnenklooster, plafonds van andere staatspaleizen uit de buurt, etc.
In die tijd was exotisme in de hogere klasse ook een dingetje. Daarom was er een Marokkaanse kamer en dit portret van haar verkleed als Egyptische prinses, of althans hoe dat bedacht werd in die tijd…
