Ecija leek leuk op papier, een halfuurtje van Carmona, maar bleek uiteindelijk ons niet zo te boeien. We reden terug een halfuurtje verder naar Osuna, waar we stopten aan de hertogelijke universiteit. Daar konden we het Colegiata bezoeken; zeg maar een privé kathedraal.
We vielen van de ene verbazing in de andere. Na de inleiding in het Pantéon, ging het naar de crypte waar alle hertogen van het geslacht liggen.
De Hertogen van Osuna waren op een bepaald moment ook koningen van Napels en Sicilië en dus puissant rijk. Er hangt veel goud … en ze lieten zelfs Vlaamse en Italiaanse kunstenaars komen om in Osuna aan hun ‘hobby kathedraal’ te werken.
Alles was er om een kathedraal te zijn, maar er was geen bisschop in Osuna, dus werd het maar een ‘colegiata’. Maar zeg nu zelf, met zo’n altaar en koepel….
