Schumacher sleept ons mee naar een winkel, die volgens hem het echte spul verkoopt: het is een feit dat met de hand bewerkt alabaster zacht – zelfs zepig – aanvoelt. We komen een half uur later dan ook buiten met een kommetje of twee en wat scarabeeën voor de kleinkinderen.
Lunch gaat tegen de zin van Schumacher door in Hotel Al Moudira, een zeer mooi hotel maar super prijzig (www.moudira.com) en best wel ver van de stad. Dus enkel lunch.
Uiteraard kan een vrouw niet weerstaan aan een hotelshop met leuke originele cadeautjes.
Dat vond een rijtje Amerikaanse vrouwen ook, waardoor man en Schumacher een uurtje in de schaduw in de auto hebben gewacht. Zucht.
Ik kwam wel buiten met een verhaal: de gekochte kom is namelijk van Fayoum aardewerk. Blijkt dat 30 jaar geleden een Zwitserse keramiste een pottenbakkerij begon in de oase van Fayoum en dat het hele dorp hier nu van leven kan.