Zuid-Afrika is een prachtig land; zo uitgestrekt, zo’n prachtige natuur.
Als toerist zie je meestal de mooiere plekken in een land, maar zo nu en dan valt iets op – een gated community met prikkeldraad, een township langs een autostrade of een dorpje met verharde wegen. Mensen, langs de weg – in the middle of nowhere – te voet met enorme pakken – niet alles is sinds Mandela’s ‘terugkomst’ veranderd.
COVID heeft zeker niet geholpen; neem nu hier, in Graskop. Eerst een goudmijn kamp, daarna een toeristisch stadje. Je ziet dat het welvarend was – nu wat stoffig en desolaat, met maar een 10-tal mensen in ons hotel.
Stop met het negatieve –
Hier de laatste foto’s van Pondoro
