Juxtapositie is altijd leuk: oud en nieuw naast elkaar.
De baai
MIA: Museum of Islamitic Art (deel 1)
Indrukwekkend museum. Het begint al met de architectuur … Er is duidelijk over elk detail nagedacht. En het mocht duidelijk ook wat kosten.
De monumentale trappenhal met uitzicht op de baai is indrukwekkend. De foto’s doen het geen recht aan.
Het weekend
Ik begreep er geen snars van:
gisteren een drukke straat met veel op- en afrijden en wat opstoppingen – vandaag na 9:00 a.m. nog steeds geen verkeer. Het had iets van een Hopper-schilderij – het deed denken aan COVID-tijden.
Wij waren vergeten dat het al vrijdag was en dat het weekend hier natuurlijk op vrijdag begint!!!
Gezien dat het personeel hier niet durft tegen te spreken, stuurden ze ons op weg naar het Museum voor Islamitische Kunst, dat natuurlijk gesloten was.
Maar geen zorgen: deze middag is alles weer open en doen we de geplande visites, inclusief een souk (en neen, we kopen hoogstens wat kruiden; geen tapijt :-))
Doha West Bay
Na een rustige vlucht van amper 6 uur en een perfecte landing en wat aanschuiven aan de douane (geen visa nodig!), reden we naar de West-Bay area waar ons hotel één van de vele wolkenkrabbers is. We kregen een hoekkamer op de 40ste verdieping met een uitzicht …
Na de “walkie talkie” of de “augurk” in London, vinden we dat dit gebouw iets heeft van een penguin. Wat denken jullie?
Doha here we come!
We vliegen met Qatar Airlines naar Jakarta. Zij hebben een interessante ‘stopover’ formule waarbij je voor een (zeer) zacht prijsje één of meerdere dagen in Qatar blijft “plakken”. Bovendien verzacht het de jetlag omdat je niet in een keer 6 uur tijdsverschil verwerkt.
We vlogen langs Leuven en pal over Wenen om dan via Roemenië, de Zwarte Zee, Turkije en Irak de Perzische Golf te bereiken.
