inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
Wat een zaligheid – na 24h reizen in Franschhoek aan te komen.
La Fontaine Guesthouse is echt wel een boutique hotel, met eigen terrasje, zwembadje om de hoek, king size bed en zelfs een kacheltje als het te koud wordt – deze blog begint aardig op een artikel in de Conde Nast Traveller te lijken.
“Welcome into my office”, zei de toiletdame en zong er loepzuiver een liedje bij.
En zo zijn wij dan in Jo’burg op weg naar Cape Town.
Het is te lang om uit te leggen waarom wij niet rechtstreeks op Cape Town zijn gevlogen – laten we zeggen dat het COVID-gerelateerd is (je weet wel annuleringen, vouchers enz).
Anyway, ik kijk rond en ben nog steeds verbaasd hier te mogen zijn. Nooit gedacht dat ik hier ooit zou raken – dit land dat mij altijd zo gefascineerd heeft.
Van boeken, waarvan Cry the Beloved Country wel de belangrijkste is, over – onvermijdelijk – politiek en hieraan gekoppeld muziek van onder meer Mariam Makeba en Johnny Clegg & Savuka.
De uiteindelijke beslissing om Zuid-Afrika te bezoeken valt in Genève, waar het enthousiasme (en de grondige planning!!) van Line ons over de streep trekt.
Voilà, alles staat klaar voor vertrek.
Voor ons doen hebben wij niet veel bij. Enkel 3 boeken, maar wel veel fotomateriaal (Ah ja, hoe gaan we anders de leeuw en de giraf van dichtbij fotograferen?).
Wij hebben zelfs niet te veel maskers en testen bij; wij maken ons ook geen zorgen, neef & nicht zijn medisch geschoold – we zijn veilig.
Om al in Zwitserse stemming te komen – want neef & nicht zijn Zwitsers – eten wij gesmolten Vacherin (is buiten jam één van de laatste zaken in de ijskast) met krielaardappeltjes. Uiterst gemakkelijk recept, dat minder zwaar is dan raclette.
