inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
De dag om enkele foto’s van God’s huizen met jullie te delen
Okay, vooraleer wij een theologische discussie beginnen, hier leven er meer …
en hier gaat het enkel om de leer
Tot onze schande, hebben wij geen enkele goede foto van een moskee.
Beloofd, wij gaan hiernaar op zoek in Surabaya.
… this is Manado’s answer to your impressive bridge: the Jembatan Soekarno.
Dit fotootje heeft Pim genomen omdat ik geen rollende ‘r’ kan uitspreken. Maar dit gezegd zijnde: een klappertaart is een soort pastel de nata en behoort tot de 30 iconische nationale gerechten. En zoals jullie wellicht weten is klapper de Hollandse verbastering van kelapa: kokosnoot.
Een ontmoeting op de rand van een caldera.
Ter info: een parang is een machete.
Om 8:00 a.m. vertrokken voor een tour door de bergen rond Manado.
Het is best rustig op de weg – ook de honden genieten van het weekend door lekker midden op de weg te gaan liggen. Alhoewel als hond is je leven in Sulawesi niet veilig: ze lusten hier best wel een stukje hond.
Veel vlaggen in het beeld: in april zijn er namelijk verkiezingen. Volgens Yohan, onze chauffeur, zijn er wel 200 partijen. De gele vlaggen zijn van de Golkar partij, de rode van PDI, de partij van Soekarnoputri.
Toevallig een zeevruchten restaurant ontdekt dat we erg leuk vonden. Je komt binnen in een pakhuisachtige sfeer met piepschuimen dozen, aquaria en emmers vol zwarte krabben, langoesten, garnalen en vis.
Eenmaal binnen:
vooral veel feestende Chinezen (Nieuwjaar: het jaar van de hond) met veel karaoke en selfies.
En wij maar genieten 🙂
…we denken elke keer aan jou als wij naar de hoge kraan tegenover het hotel kijken. Op de achtergrond Manado Tua, het eiland waar de oorspronkelijke bewoners van de stad vandaan komen.
