De weg terug was een beetje lang. Onze vlucht maakte eerst een sprongetje naar Tenerife Sur, om dan na lossen en laden door te vliegen naar Oostende. Bij het publiek dat van Tenerife vloog zaten er toch nogal wat opmerkelijke figuren. Zoals een dame die de ganse vlucht niet zweeg en met luider stemme haar ganse leven uit de doeken deed inclusief een detailbeschrijving van haar eigendommen. Of de besnorde dame die krukken mee had, maar die ik niet zag gebruiken.
De luchthaven van Las Palmas (Gran Canaria) is wel erg druk
Paradores zijn dikwijls speciale hotel. Deze ligt op 1 uur van de luchthaven langs een kronkelweg langs ravijntjes en zo. Mooie streek ook. Maar dan kwamen we aan, net bij zonsondergang …. Zeg nu zelf …
En ja rechts zie je weer Tenerife en de Teide
Fantastisch hotel dat helemaal vernieuwd werd na een brand. Nu even naar het restaurant voor de laatste “papas arrugadas”; een Canarische specialiteit van aardappelen gekookt in zout water (zeewater?) waardoor ze een gerimpeld velletje krijgen. Hmmm
El Hierro Parador is een leuke plek met goede herinneringen, maar als hotel is deze toch wel een streepje voor … Achteraf bekeken hadden we hier 2 nachten moeten boeken …
En nog eens de Teide van Tenerife in de verte, al badend in de ochtendzonHet Parador logo op een raamde eetzaal, en ook weer met een glorieus uitzicht
Er zwemt hier wat rond , ondermeer nogal wat dolfijnen (tuimelaars) en diverse soorten walvissen. We hadden al de hoop opgegeven ze te zien op deze (te korte) trip, maar vlak bij de haven kwam er een ganse kudde meespelen. Ze waren zo dichtbij dat we de typische ‘Flipper-geluidjes’ konden horen van hun conversatie en het blazen van hun ademhaling
We hadden er niet genoeg tijd voor uit getrokken en de dagen zijn nu te kort, maar een volgende keer doen we de volledige toer rond het eiland. Er is zo veel te zien door de variatie aan formaties en erosie …
“El pueblo secreto”. Het ziet er uit als een dorpje, maar het is gewoon de natuur
Gisteren hebben we een zeilboot gehuurd bij Serea Yachting, een hobby van de havenloods Miguel en zijn Gabriella. Het werd een gezellige toer in een mengeling van Spaans, Frans & Duits. Weer veel bijgeleerd van het eiland, dat voor geologen een paradijs is. We zagen indrukwekkende rotsformaties in multicolor en ook het eerder vermeldde rotsje zag er anders uit vanop het water
El Hierro is helemaal anders dan de klassiekere Canarische eilanden. Er zijn niet zoveel toeristen en dus nog minder horeca. Wij slapen in de Parador, de bekende keten van Spaanse staatshotels. Die liggen ofwel op een speciale plek ofwel zijn het oude geklasseerde gebouwen (tot een middeleeuwse burcht toe) .
Een foto van het hotel vanop El Pinar En nu met de telelens
In La Frontera is het kleinste hotel: slechts 4 kamers op het uiteinde van een klein schiereilandje
De naam van de oorspronkelijke inwoners van El Hierro. Zij waren verwant aan de Berbers (Amazigh) van Marokko en andere Canarische stammen. Er is niet bijster veel van ze overgebleven: wat legendes, wat petroglyfen, plaatsnamen en familienamen. In de 15° eeuw veroverden de Spanjaarden de archipel. Na een belofte ze met gerust te laten werden er veel Bimbaches als slaaf verkocht, gekerstend en overheerst door geïmporteerde Spanjaarden uit Castilië. Ze leefden van kleine veeteelt, landbouw en visvangst. Het is dan ook te begrijpen dat er nogal wat Herreños uitweken naar de America’s . (vooral Venezuela) .
Bimbaches rond de Garoé laurier
Een heel eind weg van de bewoonde wereld vindt je de boom van Garoé, in een nis in een rotswand met daarbij enkele putten met vulkanisch water. De boom werd aanbeden door de Guanches (Tenerife) en de Bimbaches omdat die het water opving uit de vochtige maritieme lucht en druppel voor druppel als condensaat teruggaf. Het hout van dergelijke boom is zeer gegeerd, maar enkel te gebruiken na een doorgedreven droogproces. Nat hout van deze boom stinkt erg; vandaar de Engelse benaming ‘stinkwood’.
en dit is de nieuwe boom, want de oude was gestorven
