Norma

Met het stormweer, waarbij wij ramen en deuren goed moesten sluiten, dachten wij dat het – na bijna een volle maand – weer eens tijd was om televisie te kijken. Spijtig genoeg geen nieuwszenders, maar wel You Tube en Netflix.

We kozen op Netflix voor Norma, een film die in Maleisië en Indonesië hoge ogen gooit.

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal vertelt deze film het drama van de stille en verlegen Norma, die met haar eerste liefde, Irfan, trouwt. Hun huwelijk lijkt perfect: Irfan is een liefhebbend man en zelfs toegewijd aan Norma’s ouders. Maar in werkelijkheid heeft hij een affaire met zijn schoonmoeder.

Wanneer Norma de waarheid ontdekt, dient ze een aanklacht in wegens overspel. De rechtbank veroordeelt Irfan tot 9 maanden cel, en de moeder tot 8 maanden.

De zaak raakt een gevoelige snaar in Indonesia. Overspel is en blijft een groot taboe in het grootste moslimland ter wereld, maar een relatie tussen schoonzoon en schoonmoeder? Dat tart elke verbeelding.

Enfin, het werd nationaal nieuws, talkshows bespraken het, sociale media gingen er dagenlang over los met tenslotte deze film als eindresultaat.

Volle maan

Het is volle maan en dat betekent voor de Balinezen een tijd van vernieuwing en spirituele zuivering. Onze huishoudster bracht in de ochtend offers, maar anderen doen het gedurende de dag of ’s avonds met gamelan muziek.

Ubud Writers & Readers Festival #2

Het was altijd al een wens om naar dit jaarlijkse festival af te zakken.
Zoveel boeken, zoveel schrijvers, zoveel onderwerpen – zalig.

Buiten de (onafhankelijkheids)geschiedenis van Indonesia, was er tijd voor besprekingen over AI, kunst, vrouwenrechten en Palestina.

Zo maakten de Turkse Ayşegül Savaş en de Maleisische Faisa Tehrani enorm veel indruk.

Ubud Writers & Readers Festival

Dit festival gaat zijn achtste jaar in en is echt wel indrukwekkend: https://ubudwritersfestival.com/

Het is ondertussen 80 jaar geleden dat Indonesië onafhankelijk werd en dus waren kolonisatie en politiek één van de hoofdthema’s.

“Onze” David Van Reybrouck was dan ook present met zijn juist in het Indonesisch vertaalde “Revolusi”. Hij duidde onder andere op het belang van de conferentie van Bandung (Java) in 1955, die een enorme invloed gehad heeft in wat sindsdien de Derde Wereld heet. Het was ook het startschot voor een golf van dekolonisatie in Azië, Afrika en Zuid-Amerika.

David VR’s interview met Bonnie Triyana, een bekende historicus én parlementslid in de oppositie, was zeer interessant en werd zeer gesmaakt door een volle tent. Ook veel artikels en interviews in de kranten, zoals bij voorbeeld in de Jakarta Post https://www.thejakartapost.com/opinion/2025/11/03/revolusi-versus-indonesias-attempt-to-rewrite-history.html

National Gallery: volgende portie cultuur

We hadden het er al eerder over: hier spenderen ze best wat aan natuur en cultuur. Vandaag staat de National Gallery op het programma. Het gebouw huisde eerst het hooggerechtshof. Sommige zalen verwijzen naar de ontstaansgeschiedenis van Singapore en de dekolonisatie. Soms met opmerkelijke verhalen: bv iemand die twee echtgenotes had en na zijn overlijden moest de Engelse (kolonisator) rechter een vonnis vellen over de verdeling. Volgens de Engelse wetgeving bestond enkel een monogaam huwelijk, dus gaf hij beide vrouwen even veel.

Loop je verder naar de andere collecties, kom je eerst langs een installatie met verse aubergines

Er is veel werk van rond de Tweede Wereldoorlog. Zo is er een schilderij van Raden Saleh, dat uit een Nederlands museum geleend is. Het valt trouwens op dat verscheidene van deze artiesten rond 1942 onder de Japanse bezetter gestorven zijn.

Horen, zien en zwijgen … het is een beetje van alle religies zeker?

Er was ook modern werk te zien in diverse media tot en met video kunst.

Maar ook het gebouw zelf is een kunstwerk:

Jetlag versla je met Cultuur

Door de stop in Doha, dachten wij van een te zware jetlag verlost te zijn. Niets is minder waar: we werden om 10:30 a.m. wakker.

Wat doet een mens met een jetlag?
Calvinistisch zoals we zijn (enfin, ik toch) , blijven wij niet aan het zwembad liggen.

Het plan was eigenlijk wat extra informatie te vinden over de Banda eilanden in het ISEAS instituut (zie verslagje juli 2022) , maar het wordt het Lee Kong Chian Natural History Museum.

Dit museum dat genoemd werd naar een belangrijke zakenman en mecenas beslaat ook de Raffles Natural History collectie.

Het heeft ook 3 in de VS gekochte dinosaurussen,

Er wordt niet alleen veel aandacht geschonken aan vogels, vlinders en torretjes, er is ook veel aandacht voor het zeeleven.
Hieronder een kaart met de “Koraaldriehoek”, waar de hoogste concentratie van koraalsoorten te vinden is .. maar ook de hoogste dreiging is van het afsterven van dat koraal.

En dan iets totaal onverwachts: een hele hoek over Wallace, de concullega van Darwin die hier en in Indonesië veel onderzocht heeft en parallel (of was hij eerst?) met Darwin de evolutieleer uitvond.

Wij volgen Wallace in zijn zog, over Makassar en Ambon (op de kaart, zoals het eigenlijk heet, Amboina) tot in de Banda eilanden.

Palazzo Farnese (deel 1)

Zoals de lezer het wellicht begrepen heeft, is het een druilerige dag. Vrienden raden daarom aan naar Caprarola te rijden en daar het Palazzo Farnese te bezoeken – kwestie van niet kletsnat te worden.

Kardinaal Alessandro Farnese bouwde dit stulpje met overal beschilderde muren en plafonds. Het gebouw is een vijfhoek rond een rond plein.

En kijkt uit over een vallei.

Er is ook een indrukwekkend park, maar wegens te veel regen en harde wind mochten we daar niet in.

Nog wat cultuur …

Een van de meest merkwaardige sites in de stad is een begraafplaats van Saadiens die een hele tijd verloren was, verstopt tussen andere gebouwen. Zoals steeds bij moslim begraafplaatsen zijn de graven sober, zonder naam met maximum wat mozaïeken en bij de rijksten nog een marmeren dorpel. Geen grafzerken en kapelletjes zoals bij ons.

Even iets cultureels …

Jaren geleden waren we al in het Bahia paleis … toen met zijn vieren … vandaag met 400 …

Meta View

Het paleis dateert van de 19de eeuw en is somptueus afgewerkt met indrukwekkende plafonds en grote hoeveelheden marmer.

de ideale plek om selfies te nemen

Moghuls in het V&A

Vanuit Perzië veroverden de Moghuls een uitgestrekt imperium dat zich uitstrekte over het grootste deel van India, Pakistan en Afghanistan. Het waren goede legerleiders met een strakke en administratie.
Akhbar zette de toon voor een machtig rijk dat goed omging met de religieuze diversiteit en ook spendeerde aan kunst. Het hoogtepunt van die kunst kwam met zijn kleinzoon Shah Jehan, ook bekend van het grafmonument voor zijn vrouw Mumtaz Mahal: de Taj Mahal.

Bijvoorbeeld deze wijnkan: stukken jade werden zo geslepen dat ze het metaal bedekken, aangevuld met robijnen en smaragden.

En wat denk je van deze “tafel BBQ” …

Maar de luxe beperkte zich niet tot wijnbekers, juwelen en andere gebruiksartikelen.
Ook waren er prachtige tapijten – hier een immens katoenen tapijt met opdruk voor in de zomermaanden.

En miniatuur schilderijtjes om hun bezittingen te archiveren, inclusief een zebra …

De Moghuls waren trouwens bijzonder vooruitstrevend. Ze sloten hun grenzen niet voor andersgelovige buitenlanders en toonden interesse in andere culturen. Dit blijkt uit keramiek tegels met een Portugese uitstraling en de betrokkenheid van een Franse protestantse juwelier bij de vervaardiging van een gouden palfijn.