Categorie: Umbria

Wij rijden verder richting volgend verblijf, maar slaan Perugia over. Die stad houden we voor een andere keer (wij zijn al plannen voor volgend jaar aan het maken …).

Plots zien wij op de Via Flaminia (een Romeinse weg die van Rome over de Appennijnen tot Rimini liep en nu een autostrade is geworden – hoe cool is dat?) een groot meer: de Lago Trasimeno oftewel het Trasimeens Meer. Wij nemen de eerst volgende afrit om het van dichtbij te bekijken.

We klimmen de berg op (’t is te zeggen: de auto) en komen op een strada bianca terecht – een onverharde weg met witte kiezel – zeg maar een zandwegel.

Een beetje verder Montefalco, bekend voor zijn wijn, olijfolie, typische gerechten en blijkbaar muzikale folklore. Wij zijn echter het langst blijven plakken in een winkel van artisanaal tafellinnen …. Nee, we hebben (nog) niets gekocht. Men heeft ons wel een voorstel van tellen pagina’s gedaan via WhatsApp.

Opmerkelijke toren bij het binnenkomen en de combinatie van klokken en luidspreker.

De kerk – met zoals steeds – fresco’s!

De folklore groep met haar Paasmaandag concert

Opmerkelijke snoeiwijze

Op Paasmaandag naar ons volgende verblijf – in Toscane – vertrokken. Eerste halte het stadje San Giacomo voor de fresco’s in de kerk.

We logeren bij vrienden, een halfuurtje van Spoleto. In de heuvels liggen piepkleine dorpjes, soms zelfs minder dan een dorp.

Rond het huis vind je (uiteraard) olijfbomen weiden en zelfs orchideeën.

Er is, voor de avond valt, nog wat tijd om het hertogelijke stadje Spoleto te bezoeken.
Hoog op een heuvel met zeer steile straatjes – Lissabon is er niets bij (of ligt dit aan onze leeftijd??) – en met indrukwekkende huizen. Wij zeiden dit al over Narni, maar dit is toch nog een tikje chiquer.

Vandaag gaan we Narni bezoeken. Het is een van de vele middeleeuwse stadjes in de buurt en stond model voor de Narnia verhalen van C.S. Elliot die ook verfilmd werden. Maar daar kwamen wij niet voor. Wij wilden het ondergrondse Narni zien. Rond 1300 hebben de Domenicanen hier namelijk een ondergrondse kerk gebouwd.

In de loop der eeuwen werd die meermaals verbouwd om te eindigen als magazijn in Napoleontische tijden. In de Tweede Wereldoorlog raakte de kerk helemaal in verval door enkele bommen. Het geheel werd vergeten, tot een groepje jonge speleologen in 1976 de kerk terugvonden. Het werd gerestaureerd en is nu een beetje een toeristenval. Het is mooi hersteld maar ze hebben er ook nog een folterkamer en nog wat meer bij geplakt + een gids met een ellenlange uitleg …

Eenmaal bovengronds lopen wij nog even rond in de pittoreske straatjes. Narni is een gezellig stadje met veel kerkjes, opmerkelijke versieringen aan indrukwekkende huizen, een (Gallisch ?) hoofd in een muur.

Geen klokken vandaag rond de borgo, waar we nu verblijven.
Zo zag het gehucht er trouwens een aantal eeuwen geleden uit.

Waar de grond vroeger bewerkt werd, heb je nu fruitbomen en een olijfgaard. Hier het uitzicht uit een van de kamers.

Het regenen is gestopt. AccuWeather voorspelt een zonnige dag aan 16 °C. Perfect om te gaan flaneren … Eerst een wandelingetje rond het huis.

Deze “zoentjes” vrolijken onze dag op, want het is weer begonnen met regenen.

De attractie is dus de basiliek die eigenlijk uit twee kerken bestaat: de ene boven de andere

De onderste staat op een enorme onderbouw die moet vermijden dat de kerk van de berg glijdt. Een staaltje van technische vernuft.

Ook het graf van Franciscus van Assisi is daar.

De onderkerk:

En de bovenkerk: