National Gallery: volgende portie cultuur

We hadden het er al eerder over: hier spenderen ze best wat aan natuur en cultuur. Vandaag staat de National Gallery op het programma. Het gebouw huisde eerst het hooggerechtshof. Sommige zalen verwijzen naar de ontstaansgeschiedenis van Singapore en de dekolonisatie. Soms met opmerkelijke verhalen: bv iemand die twee echtgenotes had en na zijn overlijden moest de Engelse (kolonisator) rechter een vonnis vellen over de verdeling. Volgens de Engelse wetgeving bestond enkel een monogaam huwelijk, dus gaf hij beide vrouwen even veel.

Loop je verder naar de andere collecties, kom je eerst langs een installatie met verse aubergines

Er is veel werk van rond de Tweede Wereldoorlog. Zo is er een schilderij van Raden Saleh, dat uit een Nederlands museum geleend is. Het valt trouwens op dat verscheidene van deze artiesten rond 1942 onder de Japanse bezetter gestorven zijn.

Horen, zien en zwijgen … het is een beetje van alle religies zeker?

Er was ook modern werk te zien in diverse media tot en met video kunst.

Maar ook het gebouw zelf is een kunstwerk:

Jetlag versla je met Cultuur

Door de stop in Doha, dachten wij van een te zware jetlag verlost te zijn. Niets is minder waar: we werden om 10:30 a.m. wakker.

Wat doet een mens met een jetlag?
Calvinistisch zoals we zijn (enfin, ik toch) , blijven wij niet aan het zwembad liggen.

Het plan was eigenlijk wat extra informatie te vinden over de Banda eilanden in het ISEAS instituut (zie verslagje juli 2022) , maar het wordt het Lee Kong Chian Natural History Museum.

Dit museum dat genoemd werd naar een belangrijke zakenman en mecenas beslaat ook de Raffles Natural History collectie.

Het heeft ook 3 in de VS gekochte dinosaurussen,

Er wordt niet alleen veel aandacht geschonken aan vogels, vlinders en torretjes, er is ook veel aandacht voor het zeeleven.
Hieronder een kaart met de “Koraaldriehoek”, waar de hoogste concentratie van koraalsoorten te vinden is .. maar ook de hoogste dreiging is van het afsterven van dat koraal.

En dan iets totaal onverwachts: een hele hoek over Wallace, de concullega van Darwin die hier en in Indonesië veel onderzocht heeft en parallel (of was hij eerst?) met Darwin de evolutieleer uitvond.

Wij volgen Wallace in zijn zog, over Makassar en Ambon (op de kaart, zoals het eigenlijk heet, Amboina) tot in de Banda eilanden.

Moghuls in het V&A

Vanuit Perzië veroverden de Moghuls een uitgestrekt imperium dat zich uitstrekte over het grootste deel van India, Pakistan en Afghanistan. Het waren goede legerleiders met een strakke en administratie.
Akhbar zette de toon voor een machtig rijk dat goed omging met de religieuze diversiteit en ook spendeerde aan kunst. Het hoogtepunt van die kunst kwam met zijn kleinzoon Shah Jehan, ook bekend van het grafmonument voor zijn vrouw Mumtaz Mahal: de Taj Mahal.

Bijvoorbeeld deze wijnkan: stukken jade werden zo geslepen dat ze het metaal bedekken, aangevuld met robijnen en smaragden.

En wat denk je van deze “tafel BBQ” …

Maar de luxe beperkte zich niet tot wijnbekers, juwelen en andere gebruiksartikelen.
Ook waren er prachtige tapijten – hier een immens katoenen tapijt met opdruk voor in de zomermaanden.

En miniatuur schilderijtjes om hun bezittingen te archiveren, inclusief een zebra …

De Moghuls waren trouwens bijzonder vooruitstrevend. Ze sloten hun grenzen niet voor andersgelovige buitenlanders en toonden interesse in andere culturen. Dit blijkt uit keramiek tegels met een Portugese uitstraling en de betrokkenheid van een Franse protestantse juwelier bij de vervaardiging van een gouden palfijn.

V&A

Het is zaterdag en tijd voor het V&A, het gezelligste museum van London. Het is jonger dan het British Museum, maar het is binnen indrukwekkender.

Je vindt er van alles: een afgietsel van de Zuil van Trajanus …

Chinese zijden overjassen …

en tegeltableaux …

En ook de “members room” is mooier dan die van het British Museum

En dan de marbels …

Nee, nee – grapje … Ik wil het niet over knikkers hebben, maar over The Elgin Marbles.

Begin 1800 ‘redde’ Lord Elgin de fries van het Atheense Parthenon. Die domme Grieken konden er niet voor zorgen…. Dus moesten ze naar Londen.

En nu moeten de Grieken naar het British Museum om ze te zien. Zonde … Je ziet de aanwezige Grieken ongelukkig kijken en je hoort ze luid discussiëren

Ook gezien: sacochen

Wat deed deze heilige met een tas aan zijn arm?
Afgekeken van de Assyriërs?

Wat zat er trouwens in zo’n tas? En heeft hij een ‘smartwatch’ om zijn pols? Als een lezer dit weet, laat het ons weten!!!!

British Museum, The Silk Route Exposition

wij hebben juist de tentoonstelling van de zijderoute verlaten en bij een broodje in de Members’ Room met zicht op de inner court zijn wij nog aan het nagenieten van zoveel moois.

Eigenlijk gaat het niet over DE zijderoute, maar over een web van handelsroutes: van de Molukken tot Sutton Hoo – over land , langs rivieren en over zee. Inclusief de Vikingen.

Er zijn prachtige zijden schilderingen van Buddha – zeer fragiel, dus niet te fotograferen -, een Pakistaans bronzen beeldje in Zweden opgegraven, spectaculaire juwelen: goud, zilver, al dan niet met edelstenen (onder andere carneool, teruggevonden in Engeland) en een zeer eenvoudig armbandje van aan elkaar geregen kruidnagel (rechts onder op de foto)

Er zijn ook mantels met zijden applicaties en een schattige schoen ..

Zo veel …

Deze tentoonstelling overtuigt ons ook om in oktober – bij onze volgende reis naar Indonesia – Sumatra, en meer bepaald Padang. te bezoeken. Padang is namelijk een van de havens die vanuit de Molukken naar het Westen werd aangedaan. Maar daar later meer over.

Batavia (Jakarta Kota Tua – de oude stad)

De vorige keer bezochten we de oudste haven (Sunda Kelapa). Nu gingen we langs de oude stad, waar ooit de VOC de plak zwaaide en die de stad uitbouwde tot een fort en handelscentrum. Niet zonder miserie bij de lokale bewoners. Het vroegere kantoor van de gouverneur is nu een museum dat de geschiedenis toont van de eerste dagen in de Banda archipel (nootmuskaat = pala) en de Molukken (kruidnagel) tot het failliet van het VOC en het begin van de eigenlijke kolonisatie door Nederland.

Er is ook wat over de prehistorie van Indonesië. Dit hoort hier niet bij maar Homo Erectus (2 tot een 1/2 miljoen jaar geleden liep al rond op Flores!

Er staat nogal wat meubilair uit de 18de eeuw en eerder.

Het Saté Gebouw

Bandung: universiteitsstad, bloemenstad, stad van massa’s kleding outlets (we zagen al Nike en Adidas outlets) en honderden restaurants heeft iets wat geen enkele andere stad ter wereld heeft: de Gedung Saté.

Het gebouw werd in 1920 gebouwd en was deel van een groot project dat nooit werd afgewerkt. In de volksmond werd het al vlug Gedung Sate (Saté Gebouw) genoemd omwille van de pinakel boven de hoofdingang, die op een saté-stokje lijkt.

Antonio Blanco

De Dali van Ubud. Ook een Spanjaard, maar dan geboren in de Filipijnen, in Azië gebleven en tenslotte gesettled in Ubud met een Balinese danseres.

Michael Pas heeft hier nog een televisieserie overgemaakt. Hier een link naar een interview in De Standaard van 2002:
https://www.standaard.be/cnt/dst14062002_192

De ingang is de grootste handtekening ter wereld: hij krabbelde zijn handtekening, plooide het papier, met de nog natte inkt, dubbel en dat was het ontwerp.

Antonio Blanco’s huis is bombastisch – Dali’s museum in Figueres is er niets bij. Spijtig genoeg mochten wij er binnen niets van fotograferen. Dit fotootje is “in het geniep” gemaakt. Van de gids mochten wij wel in de studio een mede-bezoeker fotograferen die per se Antonio Blanco in schilderspose na wilde bootsen.