Het regent hier pijpenstelen.
Teken dat wij naar huis moeten. Morgen vliegen wij terug.
Tot snel.
Vanille!
Vorig jaar vonden we goede kwaliteit vanille op het Molukse eiland Seram en kochten we er een halve kilo. Kwestie van de (klein)kinderen blij te maken met vers ijs. Deze reis vonden we enkel “toeristenvanille” met veelal uitgedroogde, dunne stokjes, in plaats van de volle. Tot vandaag dus. We kochten meteen een hele kilo van de boer, die goed bekend was met sociale media …
De vanille plant wordt handmatig bestuifd, waarna de boontjes groeien tot wel 20cm, na het plukken volgt nog een fermentatie en rijpingsproces dat minstens 8 maanden duurt.
Een standbeeld voor Bung Karno
Bung Karno was een populaire, toegankelijke manier om Soekarno, de stichter van de Republiek Indonesia, aan te spreken — niet formeel, maar warm en volks. In deze context zou je Bung kunnen vertalen als Vriend of Broer.
De moeder van Soekarno kwam uit Singaraja, de stad hier vlakbij in het Noorden van Bali. Hij heeft hier dan ook een groot standbeeld gekregen met een overzicht van zijn leven en werk.
Lees voor het hele verhaal het boek “Revolusi” van onze David Van Reybrouck. Het klinkt wel of wij constant reclame maken voor dit werk, maar het is echt een goed leesbaar overzicht van de geschiedenis van Indonesia door de eeuwen heen.
Voor het standbeeld staat een rijtje gouden leeuwen (Singaraja is zoiets als “Koningleeuw”).
Hierbij ook een fotootje van de “derrière” van de leeuwtjes, mocht je twijfelen aan het geslacht … 🙂
Norma
Met het stormweer, waarbij wij ramen en deuren goed moesten sluiten, dachten wij dat het – na bijna een volle maand – weer eens tijd was om televisie te kijken. Spijtig genoeg geen nieuwszenders, maar wel You Tube en Netflix.
We kozen op Netflix voor Norma, een film die in Maleisië en Indonesië hoge ogen gooit.
Gebaseerd op een waargebeurd verhaal vertelt deze film het drama van de stille en verlegen Norma, die met haar eerste liefde, Irfan, trouwt. Hun huwelijk lijkt perfect: Irfan is een liefhebbend man en zelfs toegewijd aan Norma’s ouders. Maar in werkelijkheid heeft hij een affaire met zijn schoonmoeder.
Wanneer Norma de waarheid ontdekt, dient ze een aanklacht in wegens overspel. De rechtbank veroordeelt Irfan tot 9 maanden cel, en de moeder tot 8 maanden.
De zaak raakt een gevoelige snaar in Indonesia. Overspel is en blijft een groot taboe in het grootste moslimland ter wereld, maar een relatie tussen schoonzoon en schoonmoeder? Dat tart elke verbeelding.
Enfin, het werd nationaal nieuws, talkshows bespraken het, sociale media gingen er dagenlang over los met tenslotte deze film als eindresultaat.
De tuin
Het hardwerkendste personeelslid van de villa is écht wel de tuinman! Weekdag, zondag , Pak Komang komt elke dag twee keer langs. Overal oprapen wat afgewaaid is, zwembad reinigen, gras onderhouden, water geven, etc. Het resultaat mag gezien worden:
Het weer
Het strand ligt er verlaten bij en op het water is haast geen (vissers)boot te zien. Men voorspelt regen – mogelijk zelfs weer storm.
De opmerking van de hotelier op de Banda-eilanden wordt opnieuw bevestigd: op het weer valt niet meer te rekenen. Tot nu toe was het, ongeacht het seizoen, steeds aangenaam zonnig met af en toe een tropische bui. Deze keer kwam daar echter een flinke storm bij. Soms leek het meer op de Noordzee dan op de Balizee.
Indonesië heeft door al haar vulkanen sowieso meer zwaveldeeltjes in de lucht hangen waardoor er ook meer bliksems zijn. Enkele dagen terug zagen we urenlang een mooi lichtspektakel boven Java en de laatste dagen ook wat boven Singaraja.
Wayang Kulit
Wij hebben jullie nog niet verteld over onze jarenlange zoektocht naar de poppen van het wayang kulit theater, een traditionele Indonesische schaduwpoppenvoorstelling. Het is een van de oudste en meest verfijnde kunstvormen van Zuidoost-Azië.
De voorstellingen zijn meestal gebaseerd op oude hindoeïstische verhalen zoals de Ramayana en de Mahabharata, maar worden vaak aangevuld met lokale humor, politieke verwijzingen en morele boodschappen. Hier een klein humoristisch fragmentje.
Maar even terug naar die poppen.
Het zijn platte poppen van heel fijn, dun leer (“kulit” betekent huid, leer), die met de hand worden uitgesneden en beschilderd. Het duurt wel een week om één pop te maken.
We kochten er vijftien jaar geleden een aantal in een onooglijk klein dorpje ergens in de heuvels van Singaraja, maar daarna kon geen enkele chauffeur of gids de plaats terugvinden. Tot een jonge chauffeur de foto’s van 2008 bekeek en dacht de weg te herkennen. Et voilà ….
4 namen voor rijst
Wij hebben ons geamuseerd met alle stadia van de rijstteelt in beeld te brengen. Weten jullie trouwens dat de Indonesische taal verschillende namen heeft voor rijst?
- Padi: Rijstplant of de rijstkorrels aan de plant, nog niet geoogst.
- Gabah: De geoogste, ongepelde rijstkorrels (rijst met het kaf er nog omheen).
- Beras: Gepelde, ongekookte rijst (witte rijst, ook wel rijstkorrels genoemd).
- Nasi: Gekookte rijst, het eindproduct dat gegeten wordt.
Zeeluchten …
… John Constable achterna. Ieder uur ziet het hier anders uit …
Het Balinese voornamen – probleem
Iedereen heet hier (toevallig) Komang: de huishoudster, de chauffeur, de tuinman én de nachtwaker. Hoe komt dat? In Bali bepaalt de volgorde van geboorte de naamgeving.
Het eerste kind heet Wayan, Putu of Gede.
Het tweede kind is Made of Kadek.
Het derde Nyoman of Komang (dus ze zijn hier alle 4 het derde kind)
Het vierde heet Ketut.
Vanaf 5 herbegint het rijtje.
Het probleem is nu dat er minder kinderen geboren worden en er dus minder naamvariatie is. Familienamen zijn ook al geen traditie, dus plakken ze er soms de kaste voor (er zijn nog veel Hindoes in Bali) of de naam van de vader erna.
Het Indonesisch kent geen geslachten voor dingen, het is dan ook niet vreemd dat de namen unisex zijn, wat het probleem van naamvariatie verdubbelt!
