inpakken & wegwezen: kruidige reisnotities
Voor wij het vergeten: nog wat foto’s met juwelen.
In deze etalage liggen grote zware ringen, waaronder eentje met het Mercedes logo.
Mocht dit te duur zijn, dan kan je nog altijd naar een boetiek met pre-loved juwelen.
Maar naargelang de culturele achtergrond denken dames misschien dat die juwelen vervloekt kunnen zijn…
Wil je zo’n juweel niet of kan je het je niet permitteren, dan heb je nog de plakglittertjes aan de andere kant van de straat …
De vroege avond wordt doorgebracht in de Gardens by the Bay, een soort tuin, of eigenlijk een park. Je vindt er een Flower dome, Super Trees, een Jurassic park, een Cloud forest … en nog andere attracties. We beperkten ons tot de dome en de Super Trees. De eerste is een Calatrava-achtige glazen koepel met planten van overal, inclusief een partij gele bloemen die voor zonnebloemen moeten doorgaan. Uiteraard zeer “instagrammable”. Maar het is mooi gedaan.
Het spectaculairste zijn wel de “super trees” met een uitgekiende verlichting en zicht op het spectaculaire Marina Sands Bay hotel met op de bovenste verdieping een groot zwembad. Niet voor mensen met hoogtevrees …
Maar dan kwam er nog een heuse lichtshow met populaire opera aria’s.
Tussen de wolkenkrabbers in, nog heel veel huisjes in koloniale stijl,
En welke VOKA afdeling zou niet zo’n ingang wensen?
In de Karbouwstraat vinden we dit: compleet met halsketting en hoofdband.
En voor Deepavali heeft het lokale comité (LISHA, Little India Shopkeepers and Heritage Association) dit neergepoot:
Maar je ziet ook praktische dingen
Maar om het nog even over het huishouden te hebben, PMD betekent hier wel totaal iets anders 🙂
We hadden het er al eerder over: hier spenderen ze best wat aan natuur en cultuur. Vandaag staat de National Gallery op het programma. Het gebouw huisde eerst het hooggerechtshof. Sommige zalen verwijzen naar de ontstaansgeschiedenis van Singapore en de dekolonisatie. Soms met opmerkelijke verhalen: bv iemand die twee echtgenotes had en na zijn overlijden moest de Engelse (kolonisator) rechter een vonnis vellen over de verdeling. Volgens de Engelse wetgeving bestond enkel een monogaam huwelijk, dus gaf hij beide vrouwen even veel.
Loop je verder naar de andere collecties, kom je eerst langs een installatie met verse aubergines
Er is veel werk van rond de Tweede Wereldoorlog. Zo is er een schilderij van Raden Saleh, dat uit een Nederlands museum geleend is. Het valt trouwens op dat verscheidene van deze artiesten rond 1942 onder de Japanse bezetter gestorven zijn.
Horen, zien en zwijgen … het is een beetje van alle religies zeker?
Er was ook modern werk te zien in diverse media tot en met video kunst.
Maar ook het gebouw zelf is een kunstwerk:
Op het toeristische parcours struikel je over de selfie-trekkers en fotografen, die hun influencer en/of bruidspaar zo origineel mogelijk in beeld willen brengen. Het is best hilarisch – enfin, dat vonden wij toch …
Maandag, 20 oktober, vieren de Hindu het feest van het licht: Deepavali of Diwali. Het lijkt een beetje op ons kerstmis met de nodige straatverlichting,
massa’s shoppers, die allemaal hetzelfde willen kopen: koekjes, speelgoed, kleren …
op een echte “kerstmarkt” – het is over de koppen lopen.
Veel goud ook. Het lijkt wel de Grote Bazaar in Istanbul.
Mannen en vrouwen wachten geduldig op de prijs van het gewenste juweel en proberen wellicht af te dingen (169 SGD per gram goud).
Als het even kan stuur ik jullie daar morgen nog wat fotootjes van.
De avond eindigt totaal onverwacht in een vegan Indiaas restaurant. Zaaalig, zelden zo goed Indiaas gegeten. Biryani, tofu hot pot, chapati en cheese nans. Daar nog mango lassi en lemon ice tea bij en het kon niet meer stuk.
Roepen is sowieso niet gepast hier. Maar een app wel. Het lijkt een beetje op Uber (maar Uber zie je hier niet rijden) maar zonder het gefoefel met prijzen en zonder constant aanbevelingen te moeten schrijven. En voor de chauffeurs: meer en beter werk.
Door de stop in Doha, dachten wij van een te zware jetlag verlost te zijn. Niets is minder waar: we werden om 10:30 a.m. wakker.
Wat doet een mens met een jetlag?
Calvinistisch zoals we zijn (enfin, ik toch) , blijven wij niet aan het zwembad liggen.
Het plan was eigenlijk wat extra informatie te vinden over de Banda eilanden in het ISEAS instituut (zie verslagje juli 2022) , maar het wordt het Lee Kong Chian Natural History Museum.
Dit museum dat genoemd werd naar een belangrijke zakenman en mecenas beslaat ook de Raffles Natural History collectie.
Het heeft ook 3 in de VS gekochte dinosaurussen,
Er wordt niet alleen veel aandacht geschonken aan vogels, vlinders en torretjes, er is ook veel aandacht voor het zeeleven.
Hieronder een kaart met de “Koraaldriehoek”, waar de hoogste concentratie van koraalsoorten te vinden is .. maar ook de hoogste dreiging is van het afsterven van dat koraal.
En dan iets totaal onverwachts: een hele hoek over Wallace, de concullega van Darwin die hier en in Indonesië veel onderzocht heeft en parallel (of was hij eerst?) met Darwin de evolutieleer uitvond.
Wij volgen Wallace in zijn zog, over Makassar en Ambon (op de kaart, zoals het eigenlijk heet, Amboina) tot in de Banda eilanden.
Na heel wat luchtvaart-gepuzzel en een hapering door de nationale staking zijn we weer weg naar het Verre Oosten, met onze vaste stop-over in Doha voor wat slaap in een écht bed en een frisse duik in een zwembad, allemaal in de transferhal van de luchthaven.
Zoals elke vlucht hoort te zijn: er gebeurt niets speciaals.
Maar dan vallen kleine details juist op: zoals bv. dat Qatar Airways veel belang hecht aan Damme (Brugge, eat your heart out!)
Enkele uren later zie je mooi verlichte steden. Zoals Bagdad, met een geheimzinnig paarse waas (de cabine verlichting en de zetel, gereflecteerd in het raampje).
Op weg naar de gate voor de volgende stop, staat er een grappig beeld dat prompt de selfiebrigade over zich heen kreeg. Is het een Afrikaanse versie van de “Bremer stadsmuzikanten”?
De laatste loodjes waren de nachtvlucht van Singapore naar Dubai en de ochtendvlucht van Dubai naar Brussel. De eerste vlucht was met de grote A380 van Airbus. Dat blijft een indrukwekkend toestel dat helaas niet meer gemaakt word. Het was slechts 1/3 vol, wat wel een luxe is op een nachtvlucht.
Het tweede deel ging met de klassieke Boeing 777 met een prachtige start boven Dubai en de bergen van de Verenigde Arabische Emiraten.
