Categorie: Midden-Oosten

Geplaatst op

British Museum, The Silk Route Exposition

wij hebben juist de tentoonstelling van de zijderoute verlaten en bij een broodje in de Members’ Room met zicht op de inner court zijn wij nog aan het nagenieten van zoveel moois.

Eigenlijk gaat het niet over DE zijderoute, maar over een web van handelsroutes: van de Molukken tot Sutton Hoo – over land , langs rivieren en over zee. Inclusief de Vikingen.

Er zijn prachtige zijden schilderingen van Buddha – zeer fragiel, dus niet te fotograferen -, een Pakistaans bronzen beeldje in Zweden opgegraven, spectaculaire juwelen: goud, zilver, al dan niet met edelstenen (onder andere carneool, teruggevonden in Engeland) en een zeer eenvoudig armbandje van aan elkaar geregen kruidnagel (rechts onder op de foto)

Er zijn ook mantels met zijden applicaties en een schattige schoen ..

Zo veel …

Deze tentoonstelling overtuigt ons ook om in oktober – bij onze volgende reis naar Indonesia – Sumatra, en meer bepaald Padang. te bezoeken. Padang is namelijk een van de havens die vanuit de Molukken naar het Westen werd aangedaan. Maar daar later meer over.

Geplaatst op

Mangroves

De chauffeur rijdt zo nu en dan van de hoofdweg af en laat ons – te midden van een toch zeer desolaat landschap – iets totaal onverwachts zien:

mangroves, maar hier geen bomen, maar eerder laag struikgewas. In het zeer heldere water zie je wat visjes rondzwemmen. Ik waan me weer op Seram.

Geplaatst op

Vissers

Je zou denken dat met het uitsterven van de parelhandel, het vissersleven hier zou uitsterven. Maar niets is minder waar – van quota is hier nog geen sprake. Weliswaar zit er geen Qatari meer aan boord, maar wordt alles door Indiërs geregeld.

Geplaatst op

Al Zubarah

We maken een rondrit door het hinterland met een Nepali chauffeur die al 20 jaar in Doha werkt. De eindbestemming is het fort van Al Zubarah, op ongeveer 100 km van Doha.

Het fort werd in de 18de eeuw in een baai gebouwd en had twee tunnels, die naar het dichtstbijzijnde vissersdorp leidden. Het vissersdorp was ook belangrijk voor de parelhandel.

Geplaatst op

On the road – strong wind

Er blaast een sterke wind en de wegen zijn buiten Doha City in de late namiddag hier redelijk leeg. Daardoor neigt de Qatari mobilist harder dan toegelaten te rijden, waardoor er hier om de 4 km een flitspaal staat. Gordel verplicht, liefst niet naar je GSM kijken als je rijdt – voor de rest is alles okay. Soms opmerkelijke versieringen.

Op de terugweg:

Geplaatst op

Dhow varen

Het stond al een tijdje op onze bucket list: een rondje varen met een dhow. Gisteren toen de zon aan het zakken was en de temperatuur wat milder werd, werden wij opgehaald voor een privé tour.

Geplaatst op

Geen verkeer – het moet te warm zijn

Het is waar – het is zaterdag, dus ook nu is het verkeer maar matig. Maar er is nog een andere reden:

Tijdens de zomermaanden start het leven hier pas rond 4:00 p.m.
De zon is al vroeg in de ochtend ongenadig en als er wind is, lijkt het of je onder een grote haarföhn loopt. Of denk aan een hete lucht-oven. Even erg.

Maar als toerist ga je het toch proberen …
Souk Waqif is maar 10 minuten lopen van het hotel, het is vroeg in de ochtend, het moet kunnen.

Het kost je wel 3 juices om je de energie te geven om terug te lopen. En de buit is fantastisch: twee potjes Perzische saffraan, zoals we ze nog nooit gezien hebben. Een flesje Oud en een chique witte qami met een hemdskraag.

Nee, een gouden ketting kon er niet af 🙂

Wanneer draag je zoiets?


Geplaatst op

Geen verkeer – het moet vrijdag zijn

We arriveerden rond 23u in Doha (4 uur tijdsverschil met Jakarta) en werden wakker in een stille stad. De vrijdag is hier namelijk de zondag. Ideaal om te relaxen en nog wat bij te slapen. Vier uur jetlag en de ouderdom eisen hun tol!

Doha ligt er wat stoffig en oververhit bij. Minstens 38°C, maar meestal 40-45°C en droog.

Geplaatst op

Brussel – Doha – Jakarta

De laatste tijd begonnen we erg op te zien tegen de lange nachtvluchten. Leeftijd en zo…
Plus de onvermijdelijke jetlag. En dus probeerden we een alternatief: enkel dagvluchten! Dus i.p.v. na de 6uur Brussel-Doha enkele uren in de transit zone rond te lopen en dan de volgende nachtvlucht te nemen, zijn we blijven slapen in de luchthaven zélf en hebben we de 9 uur durende vlucht erna naar Jakarta genomen.

Beide vluchten waren eigenlijk nogal rustig: geen turbulentie, geen piloot die net uit een F16 gestapt leek. We vlogen langs de Donau (vlak boven Wenen), over het Balaton meer en terug langs de Donau om ten noorden van het Bulgaarse Varna de Zwarte Zee over te steken naar Turkije. In een boogje om Syrië, over Koerdistan en Irak naar de Perzische golf. Recht naar het schiereiland (Al Jazeera) Qatar en de luchthaven van Doha.

Daar vieren ze het 10-jarige bestaan van de Hamad Int’l Airport (HIA) met een raar uitziende beer-mascotte. Maar nog niet zo raar als die we in Vlaanderen verzonnen voor de werken aan de Oosterweel verbinding.

Het Oryx hotel is niet goedkoop, maar de bedden zijn fantastisch en het zwembad op de bovenste verdieping is aangenaam om de zitspieren wat te relaxen.

Geplaatst op

Nachtvlucht naar Jakarta

Deel van ons pakket met Qatar Airways was deze vlucht in combinatie met een “stopover” waarbij de luchtvaartmaatschappij ons hotel erg goedkoop aanbood. Zij voeren vanuit Doha 3 vluchten per dag uit naar Jakarta, maar die van 2:20 zat in deze deal. We keken er eigenlijk wat tegenop – op onze leeftijd … 🙂 Maar eigenlijk viel dat al bij al nog mee.

Maar eerst de luchthaven: indrukwekkend door de architectuur (à la Singapore – maar deed ook denken aan het vroegere Madridse Atocha) en de organsatie.