Categorie: Lombok

Eerste voornemen:
ondanks een korte nacht, een paar “lapjes” zwemmen. Geen mens in het hotel te zien, iedereen is nog aan het bijkomen.

Op het strand daarentegen loopt het zoetjesaan vol. Het is een vrije dag en iedereen geniet van de zee en de vandaag woeligere baren.

Dan ontbijt. Keuze genoeg, maar we gaan voor de pancakes met “nanas”. Ga ik thuis zeker eens uitproberen. En ja, uiteraard een glaasje papajasap.

Verder op de kaart: voor de liefhebbers van H’s “kikkerijs”, er zijn ook pandan-pannekoekjes, gevuld met kokosrasp en gula jawa (rode palmbloemsuiker).

Blijkbaar gaat zowat de helft van de wereld stemmen dit jaar. En ook hier zijn er grote verkiezingen. In plaats van een bolletje rood te kleuren prikken ze de kandidaat met een nagel. Wat al eens een vreemd beeld oplevert in de affiches.

Nota van J:
ik heb maar één keer moeten stemmen en dat was toch ietwat “beschaafder”: met een bic.
Het was ook heel simpel: omdat er veel analfabetisme was, kon je enkel kiezen uit de logo’s van de verschillende partijen.

Ik ga in Bali (wij verlaten Lombok morgenvroeg) eens vragen hoe het tegenwoordig in zijn werk gaat.

Net zoals Kerstmis onontkoombaar bleek te zijn in het grootste moslimland ter wereld, was oud en nieuw hier in Lombok ook een feestje waard. Het hotel ging voluit met een groot buffet, een happy-hour, traditionele dansen, een coverband, vuurwerk en een DJ.

Bij de traditionele dansen de bevallige dames maar ook een soort vechtdans waar flink op de schilden gemept werden. Het publiek mocht ook meedoen; wij hielden ons discreet afzijdig.

Uiteindelijk genoten we vooral van de zee.

Is hier een continu schouwspel. Er is altijd wel een vrachtschip, een vissersboot, een ferry, een zeiljacht in de buurt. Of zelfs eentje van de marine. En soms ook water scooters.

Langs de weg, tussen de kleine huisjes (soms van hout en gevlochten matten – alhoewel hier in Lombok best veel stenen worden gebakken ) of achter hotels en kantoorgebouwen, is er altijd wel een stukje rijstveld.

Ondanks het feit dat het omploegen tegenwoordig meestal met een grondfrees gebeurt, heb je best veel mankracht nodig om het te planten.

Begrijpelijk dat het zo duur is: zoete aardappel is 75% goedkoper.

Het woord dat elke (inlandse) toerist kent: souvenirs, geschenkjes van koekjes tot speelgoed.

Met oud & nieuw voor de deur was gisteren zowat de laatste optie om wat in Lombok te shoppen. Naast het opladen van onze SIM-kaart (ja, we kijken nog best veel op onze GSMs …), zoeken naar sonkets (handgeweven stoffen) en inlegwerk.

Parels zijn ook een optie. Lombok is hier best voor gekend en heeft hiervoor zelfs een monument neergezet:

Van parels naar parelmoer, dat in Lombok mooi verwerkt wordt in allerhande doosjes, tafels en stoelen. Links zie je uitgekerfd hout en rechts het eindresultaat waarbij de uitkerving opgevuld worden met stukjes parelmoer, het hout zwart geschilderd is en daarna alles gefixeerd is met vernis.

Voor het nageslacht: neen, we komen niet met een tafel of een stoel naar huis. Het zijn kleine doosjes geworden.
Op naar de winkeltjes met handgeweven stoffen.

Traditie wilt, zegt het meisje in roze, dat een meisje (als maagd …) 3 stukken weeft: ééntje voor haar toekomstige man, ééntje voor diens moeder en dan ééntje voor zichzelf.

Waar vroeger enkel traditionele motieven toegelaten waren, mogen de meisjes nu hun eigen creaties maken.

Het regenbuitje ziet er verfrissend uit, maar kan ook voor veel narigheid zorgen – vooral wanneer het een tijdje niet heeft geregend.
Exact twee jaar geleden was hier in de buurt een aardverschuiving en werden tal van woningen gewoon weggevaagd.

Indonesië heeft ook te kampen met seismische rampen: zeebeving, aardbeving, actieve vulkanen: het is hier allemaal. Als je hier een huis bouwt dan denk je niet alleen aan de commerciële ligging, maar ook: is er een risico op overstroming, op grondverzakking o.i.d. Maar het risico dat je daarin sterft is kleiner dan wanneer je een kokosnoot op je hoofd krijgt 🙂